باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
{{بهبود منبع}}
'''کوی دانشگاه تهران''' واقع در انتهای [[خیابان کارگر شمالی]] یکی از ۱۳ خوابگاه دانشجویی [[دانشگاه تهران]] و بزرگترین مجموعه خوابگاه دانشجویی در خاورمیانه ‌استخاورمیانه‌است که در سال ۱۳۲۴ تحویل دانشگاه تهران شد و پس از آن نیز توسعه یافته است. منظور از کوی دانشگاه تهران بیشتر خوابگاه پسران بوده و خوابگاه دختران دانشگاه تهران بیشتر با نام خوابگاه فاطمیه شناخته می‌شودیافته‌است.
خوابگاه پسران (کوی دانشگاه)یک مجموعهٔ خوابگاهی بزرگ است که از تعدادی ساختمان یا بلوک ساختمانی تشکیل شده است. برخی از این ساختمانها نوساز و جدید و برخی نیز از قدمت زیادی برخوردارند. ساختمانهای کوی دانشگاه به ترتیب از جنوب به شمال عبارتند از: ساختمان ۲۳، ساختمان ۲۱-۲۰، ساختمان ۱۹-۱۸، ساختمان ۲۲، ساختمان ۱۷-۱۶، ساختمان رسولیان یزدی، ساختمان ۱۵-۱۴، ساختمان کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، ساختمان ۴، ساختمان ۳، ساختمان ۵، ساختمان جمالزاده، ساختمان ۷، ساختمان مصلی‌نژاد و ساختمان امام علی (ع).
 
دو خیابان اصلی شمالی-جنوبی و شرقی-غربی کوی دانشگاه در میدان اصلی کوی به هم می‌رسند. در کنار خوابگاههای کوی دانشگاه تعداد زیادی ساختمانهای رفاهی، صنفی و اداری نیز در محوطهٔ کوی وجود دارد. سینما کوی، زورخانهٔ کوی، سالن بدنسازی، کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، خانهٔ فرهنگ کوی، سالن غذاخوری، مسجد کوی، پذیرش، نگهبانی، فروشگاه مرکزی، نانوایی، تأسیسات، انبار و دفتر اموال، زمین چمن مصنوعی، سالن ورزش، بهار رایانه (طبقهٔ فوقانی سینما کوی) و ... از معروفترین اماکن غیر خوابگاهی کوی هستند. کوی دانشگاه دارای سه درب برای تردد دانشجویان و کارمندان است. درب اصلی، درب پایین و درب گیشا که نگهبانی کل در کنار درب اصلی مستقر است.
حمله شبانه [[ساواک]]، [[شهربانی]] و گارد دانشگاه تهران به خوابگاه و دستگیری ۴۰۰ دانشجو از رویدادهای مهم آن در سالهای قبل از انقلاب بوده استبوده‌است.<ref>{{cite web|url=http://www.ut.ac.ir/fa/main-links/historical.htm|title=وقایع دانشگاه تهران |publisher=وبگاه دانشگاه تهران |accessdate=۲۰۰۹-۰۳-۲۶}}</ref>
این خوابگاه در سال ۱۳۷۸ پس از برگزاری اعتراضات دانشجویی به توقیف روزنامه سلام توسط دادگاه ویژه روحانیت، شاهد یورش گسترده پلیس و نیروهای لباس شخصی بود که به کشته شدن چند نفر و زخمی شدن دهها دانشجو و تخریب بخش‌های عمده‌ای از امکانات دانشجویان انجامید ([[حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر ۱۳۷۸)]]). در پی این رویداد، تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران تا ۴ روز شاهد بزرگترین اعتراضات دانشجویی - مردمی پس از انقلاب بود. صدها نفر در این اعتراضات دستگیر شدند. همچنین در سالگرد این رویداد نیز کوی دانشگاه تهران تا چندین سال، شاهد برگزاری اعتراضات دانشجویی بود. در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ و در پی اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم ناآرامی گسترده دیگری کوی دانشگاه تهران را فرا گرفت که در پی آن خسارات بسیاری به اموال دانشجویان و کتابخانه کوی وارد آمد و طبق آمارهای منتشرنشده‌ای حداقل ۵ نفر از دانشجویان در این درگیری‌ها کشته شدند.این خبر چند روز بعد توسط مدیریت دانشگاه تکذیب شد ([[حمله به کوی دانشگاه تهران (۲۵ خرداد ۱۳۸۸)]]).
 
کوی دانشگاه تهران از خوابگاه پسران و خوابگاه دختران (خوابگاه فاطمیه) تشکیل می‌شود. کوی دانشگاه یک مجموعهٔ خوابگاهی بزرگ است که از تعدادی ساختمان یا بلوک ساختمانی تشکیل شده‌است. برخی از این ساختمانها نوساز و جدیدند و برخی نیز از قدمت زیادی برخوردارند.
 
خوابگاه دختران دارای کتابخانه، مرکز درمانی بهداشتی و مشاوره، زمین ورزش سر باز و فروشگاه است. در این خوابگاه حضور و غیاب صورت می‌گیرد و دانشجویان بعد از ساعت مشخصی در شب حق ورود ندارند. ظرفیت اتاق‌ها ۳ نفره است ولی معمولا ۴ الی ۵ نفر در آن سکونت دارند. سرویس‌های بهداشتی، آشپزخانه‌ها و یخچال‌ها اشتراکی استفاده می‌شود. هر ساختمان دارای سالن مطالعه نیز هست.
 
ساختمانهای خوابگاه پسران (کوی دانشگاه)یک مجموعهٔ خوابگاهی بزرگ است که از تعدادی ساختمان یا بلوک ساختمانی تشکیل شده است. برخی از این ساختمانها نوساز و جدید و برخی نیز از قدمت زیادی برخوردارند. ساختمانهای کوی دانشگاه به ترتیب از جنوب به شمال عبارتند از: ساختمان ۲۳، ساختمان ۲۱-۲۰، ساختمان ۱۹-۱۸، ساختمان ۲۲، ساختمان ۱۷-۱۶، ساختمان رسولیان یزدی، ساختمان ۱۵-۱۴، ساختمان کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، ساختمان ۴، ساختمان ۳، ساختمان ۵، ساختمان جمالزاده، ساختمان ۷، ساختمان مصلی‌نژاد و ساختمان امام علی (ع).
دو خیابان اصلی شمالی-جنوبی و شرقی-غربی کویخوابگاه دانشگاهپسران در میدان اصلی کوی به هم می‌رسند. در کنار خوابگاههای کوی دانشگاه تعداد زیادی ساختمانهای رفاهی، صنفی و اداری نیز در محوطهٔ کوی وجود دارد. سینما کوی، زورخانهٔ کوی، سالن بدنسازی، کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، خانهٔ فرهنگ کوی، سالن غذاخوری، مسجد کوی، پذیرش، نگهبانی، فروشگاه مرکزی، نانوایی، تأسیسات، انبار و دفتر اموال، زمین چمن مصنوعی، سالن ورزش، بهار رایانه (طبقهٔ فوقانی سینما کوی) و ... از معروفترین اماکن غیر خوابگاهیغیرخوابگاهی کوی هستند. کویخوابگاه دانشگاهپسران دارای سه درب برای تردد دانشجویان و کارمندان است. درب اصلی، درب پایین و درب گیشا که نگهبانی کل در کنار درب اصلی مستقر است.
 
حمله شبانه [[ساواک]]، [[شهربانی]] و گارد دانشگاه تهران به خوابگاه و دستگیری ۴۰۰ دانشجو از رویدادهای مهم آن در سالهای قبل از انقلاب بوده است.<ref>{{cite web|url=http://www.ut.ac.ir/fa/main-links/historical.htm|title=وقایع دانشگاه تهران |publisher=وبگاه دانشگاه تهران |accessdate=۲۰۰۹-۰۳-۲۶}}</ref>
این خوابگاه پس از برگزاری اعتراضات دانشجویی به توقیف روزنامه سلام توسط دادگاه ویژه روحانیت، شاهد یورش گسترده پلیس و نیروهای لباس شخصی بود که به کشته شدن چند نفر و زخمی شدن دهها دانشجو و تخریب بخش‌های عمده‌ای از امکانات دانشجویان انجامید. در پی این رویداد، تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران تا ۴ روز شاهد بزرگترین اعتراضات دانشجویی - مردمی پس از انقلاب بود. صدها نفر در این اعتراضات دستگیر شدند. همچنین در سالگرد این رویداد نیز کوی دانشگاه تهران تا چندین سال، شاهد برگزاری اعتراضات دانشجویی بود.
 
==جستارهای وابسته==
*[[حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر ۱۳۷۸)]]
*[[حمله به کوی دانشگاه تهران (۲۵ خرداد ۱۳۸۸)]]
 
در تاریخ 25 خرداد 1388 و در پی اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم ناآرامی گسترده دیگری کوی دانشگاه تهران را فرا گرفت که در پی آن خسارات بسیاری به اموال دانشجویان و کتابخانه کوی وارد آمد و طبق آمارهای منتشرنشده‌ای حداقل 5 نفر از دانشجویان در این درگیری ها کشته شدند.این خبر چند روز بعد توسط مدیریت دانشگاه تکذیب شد.
 
==پانویسمنابع==
{{پانویس}}
 
{{الگو:دانشگاه تهران}}
 
نکتهٔ قبل تامل این است که خبر کشته شدن 5دانشجو تکذیب شد و حتی خبر گزاری فارس با یکی از کسانی که از او به عنوان کشته شده نام می‌بردند مصاحبه‌ای نیز انجام داد. مقام معظم رهبری، آیت الله خامنه ای، در 29خرداد در خطبه‌های نماز جمعه از ان به عنوان واقعه‌ای یاد کرد که حقیقتا قلب ایشان را خون کرد.
[[رده:دانشگاه تهران]]
۵۵٬۸۱۸

ویرایش