تفاوت میان نسخه‌های «هلاکو رامبد»

 
رامبد نه تنها سخنگوی اصلی حزب در مجلس بود، بلکه در محافل حزبی یکی از فعال‌ترین و جاه‌طلب‌ترین رهبران حزب به حساب می‌آمد. وی معتقد بود که [[حزب مردم (ایران)|حزب مردم]] با دو مسئله اصلی مواجه است: یکی داخلی و دیگری خارجی. می‌گفت: «که حزب ایران نوین از دستگاه‌های دولتی برای اعمال فشار بر حزب مردم و پرسنل آن استفاده می‌کند و حزب مردم هیچ وسیله‌ای برای مقابله و حتی حفاظت پرسنل خود ندارد، بنابراین امید کمی در داخل حزب به پیشرفت وجود دارد. همزبان با آن، تقسیم‌بندی عمیقی در داخل حزب مردم وجود دارد که مانع تمرکز انرژی پرسنل موجود آن بر مسائل کلیدی است». او سعی می‌کرد که روحیه وحدت را در حزب برقرار نماید.
در سال ۱۳۳۹ احزاب ظاهراً در ایران فعالیت سیاسی داشتند: [[حزب ایران‌ایران نوین]] به دبیرکلی دکتر [[محمد اقبال]] نخست‌وزیر و [[حزب مردم (ایران)|حزب مردم]] به دبیرکلی [[اسدالله علم]] (وزیر دربار). هلاکو رامبد از دوستان علم و لیدر حزب مردم در مجلس شورای ملی بود.<ref name="ReferenceA">نهضت حسینی‌نژاد، تالشنامه (رشت: بلور، 1389)، ص 551.</ref>
 
== حضور در هیئت دولت ==