تفاوت میان نسخه‌های «جعفر کاشف‌الغطا»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
'''شیخ جعفر بن خضر مالکی'''، معروف به '''شیخ اکبر''' و '''کاشف‌الغطاء''' (متوفای [[۱۲۲۷ (قمری)]]) یکی از بزرگ‌ترین علما و مراجع اوایل قرن سیزدهم هجری در جهان [[تشیع]] بود. نسب وی به ابراهیم (فرمانده سپاه [[مختار]]) پسر [[مالک اشتر]] نخعی (فرمانده سپاه امام علی) می‌رسد.<ref>سید محسن امین، أعیان الشیعه 4/99.</ref>
 
از مهم‌ترین آثار کاشف الغطاء کتاب جامع ''کشف الغطاء'' می‌باشد.<ref>[[مرتضی مطهری]]، آشنایی با علوم اسلامی، ص ۳۰۷ ـ</ref> شیخ جعفر کاشف الغطا، شاگرد [[محمدباقر وحیدبهبهانی]] و شاگرد [[سید محمدمهدی بحرالعلوم]] بوده استبوده‌است.<ref>میرزا محمدعلی حبیب آبادی، مکارم آلاثار دراحوال رجال دو قرن 14و13، ج3، ص854.</ref>
 
== شاگردان ==
وی در [[نجف]] می‌زیسته و شاگردان بسیاری تربیت کرده استکرده‌است سید جواد عاملی صاحب مفتاح الکرامه و شیخ محمدحسن [[صاحب جواهر]] الکلام از جمله شاگردان او هستند.
* [[سید محمدباقر شفتی]]، صاحب انوار
* [[علامه محمد ابراهیم کلباسی]]، صاحب اشارات
* شرح الهدایه للطباطبائی.
* الحق فی تصویب المجتهدین و تخطئه الاخباریین، کتابی است استدلالی در رد اخباریین و اظهار حق اصولیین.
* رساله منهج الرشاد لمن أرادَ السداد در رد وهابیان نوشته شده استشده‌است.<ref>علامه محمد علی مدرس تبریزی، ''[[ریحانة الادب|ریحانة الأدب]]''، مجلد ۵ و ۶، ص ۲۴.</ref>
 
== خاندان کاشف الغطا ==
* شیخ حسن کاشف الغطا
از جمله مهم‌ترین علمای خاندان کاشف الغطا، [[محمد حسین کاشف الغطا]] می‌باشد.
شیخ جعفر پنج داماد داشته استداشته‌است که این پنج داماد نیز هر کدام از فقها ی به نام شیعه می‌باشند و آنهاآن‌ها عبارتند از:
# شیخ اسد اللّه تستری کاظمی،
# شیخ [[محمدتقی رازی]] اصفهانی،
== فعالیت‌ها ==
=== کتاب جهادیه ===
در کتاب جهادیه فتوای جهاد با روس توسط شیخ جعفر کاشف الغطا از زبان [[قائم مقام فراهانی]] این چنین آمده استآمده‌است:
<blockquote>ای کافه اهل ایران از عراق و فارس و آذربایجان و خراسان، آماده شوید به جهاد کفار لئام، و برآورید تیغ‌ها از نیام، برای حفظ بیضه اسلام و در آیید در سلک یاوران ملک علام و جهاد کنید به دفع کفار از شریعت سید انام (ص) وطریقه امیرالمؤمنین (ع) و سید الوصیین. اینکه برای شماحوران آراسته و غلمان به خدمت برخواسته[خاسته]، پس بفروشید جانهای خود را به بهای گران که اندوخته شده استشده‌است برای شما در جنات عالیه «لاتسمع فیها لاغیة فیها عین جاریة فیها سرر مرفوعة و اکواب موضوعة ونمارق مصفوفة و زرابی مبثوثة»<ref>سوره [[الغاشیه]] آیات 11تا 15</ref> قیام کنید به یاری مؤمنین تا در یابید بهشت برین را.
آیا خطاب نمی‌کردید به خدا در دعای ماه مبارک رمضان که: شهادت نهایت آرزو و مطلوب ماست در عبارت «و قتلا فی سبیلک فوفق لنا»<ref>دعای افتتاح اقبال الاعمال، ج 1، ص 143.</ref><ref>دعای افتتاح، مفاتیح الجنان و زیارت امام حسین علیه السلام کامل الزیارات ابن قولویه، ص 305</ref> آیا مکرر نمی‌گفتید میان مردم «لیتنا کنا مع الشهداء فی کربلاء»؟ پس راضی مشوید به کذب گفتار خود و مخالفت گفتار با کردار خود، بدانید که مقتول ثغور [[آذربایجان]] در دفاع اهل کفر و طغیان برای حفظ بیضه اسلام و مسلمین و حراست ناموس مؤمنات و مؤمنین مانند شهدای [[کربلا]] است در طلب رضای خداوند ارض و سماء؛ و به یاد آورید آرزوی خود را در قول: «لیتنا کنا حاضرین یوم الطفوف ونفدی نفوسنا للحسین و نجعلها وقایة دون طعن الرماح و ضرب السیوف»، پس اگر در قول صادق اید و به حق ناطق، پیش بگیرید پیشه شهداء را در ا متثال امر بضعه بتول، زهرا، چه به خدا در این مقام حاضر است امام حسین (ع) وگویا در این کارزار شما را به یاری می‌خواند و همچنین خاتم انبیا و سید اوصیا و سایر ائمه، سیما صاحب این عصر وامام این عهد می‌فرمایند: «ای پیروان پاک اعتقاد، به درستی که سیاست جهاد و دفع اهل کفر و عناد و جمع لشکر و سپاه مخصوص است به بزرگان بندگان و پیامبران و ائمه امنا وکسی که قایم مقام ایشان است از علما و پس در حصول موانع ظهور و عدم امکان قیام ما و قیام علما این امور اذن دادیم به یادشاه این زمان و یگانه دوران که معترف است به اطاعت وسالک است در دفع دشمنان به طریق شریعت ما [[فتحعلی شاه]] (حفظه الله مما یخافه و یخشاه) و کسی را که ولی عهد وقایم مقام خود داشته و ملک [[آذربایجان]] را به او واگذاشته است، شاهزاده [[عباس میرزا]] (ادخله الله فی شفاعتنا وجعله فی الدنیا و الآخرة تحت ظلنا وفی حمایتنا) در جمع سپاه برای کسر شوکت کفار و اخذ اموال و اسر عیال و اطفال آنها. هر که در سپاه ایشان قتیل شود مثل آن است که در لشکر مابه قتل رسیده و آنکه اطاعت ایشان کند چنان است که اطاعت ما کرده باشد و هر که ایشان را یاری نکند، ندیم ندامت شود و محروم از شفاعت ما در روز قیامت باشد.
ای شیعیان و چاکران که شنونده‌اید گفتار ما را و پیروانیدکردار ما را، چون شما را خوانده شود این کتاب و مسموع شود این خطاب، برآورید تیغ‌ها از نیام و طلب کنید خون شهدا را در این مقام. بگویید به آواز بلند که دور و نزدیک شنوند: کجا است غیرت اسلام؟ کجا است حمیت شریعت سید انام؟ کجا است حرمت مردم و نساء که پرده نشینان عفت و ناموس اند و اکنون بعض ایشان محل زنا و فجور روس اند؟ کجایند اهل ناموس از امم؟ کجایند آنان که می‌گفتیم در حق ایشان «اکثر شیعتنا العجم»؟ اگر نکوشید با شنیدن این کلام ونخواهید جهاد دشمنان در این مقام، نمی‌رسید به شفاعت مادر روز قیام.<ref>[[موسی نجفی]]، موسی حقانی، تاریخ تحولات سیاسی ایران، 1338، ص 101 و 102</ref></blockquote>
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش