تفاوت میان نسخه‌های «کلیسای سن پیترو»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
[[پرونده:Giovanni Paolo Panini - Interior of St. Peter's, Rome.jpg|بندانگشتی|280px|چپ|یک نقاشی از نمای داخلی کلیسای سن پیر]]
 
'''کلیسای پیتر مقدس''' یا '''کلیسای پطرس حواری''' یا '''کلیسای سن پیر''' {{ایتالیایی|Basilica di San Pietro in Vaticano}} واقع در شهر [[واتیکان]] در [[رم]] از بزرگ‌ترین کلیساهای جهان است که مربوط به دورهٔ رنسانس پسین می‌شود. این کلیسا که به طوربه‌طور کلی توسط [[دوناتو برامانت]]، [[میکل آنژ]]، کارلو مادرنو و [[برنینی]] طراحی شده معروف‌ترین اثر معماری رنسانس می‌باشد.
 
زیربنای این کلیسا نزدیک به ۲۰۰ هزار متر مربع است و حجاری‌ها و مجسمه‌های سقف آن اثر [[میکل آنژ]] می‌باشد.
 
== تاریخچه ==
قبر پیتر در آغاز به وسیلة یک سنگ قرمز، به نشانهٔ اسمش که در [[زبان یونانی]] به معنی سنگ یا صخره می‌باشد، نشانه گذارینشانه‌گذاری شده بود و چند سال بعد یک آرامگاه روی آن ساخته شد. پس از بیش از ۳۰۰ سال، باسیلیکای قدیمی سن پیترز در این مکان ساخته شد.
 
=== باسیلیکای قدیمی سن پیترز ===
[[پرونده:Basilica di San Pietro 1450.jpg|بندانگشتی|چپ|150px|باسیلیکای قدیمی سن پیترز]]
باسیلیکای قدیمی سن پیترز بین سال‌های ۳۱۹ و ۳۳۰ میلادی به دستور کنستانتین بزرگ ساخته شد. این بنا که به فرم باسیلیکا ساخته شده بود، یک سالن پهن و دو بازو در اطراف داشت که به بنا شکل صلیب می‌داد. طول بنا بیش از ۱۰۳٫۶ متر بوده استبوده‌است.
 
== معماری ==
این پلان به فرم یک صلیب یونانی عظیم بود و یک گنبد، الهام گرفته از گنبد [[معبد پانتئون]] داشت. با این تفاوت که این گنبد به چهار ستون بزرگ تکیه داشت؛ در حالیکه گنبد معبد پانتئون به وسیلهٔ یک دیوار نگه‌داری می‌شد. بالای گنبد برامانت یک فانوس، به همراه گنبدی کوچک قرار می‌گرفت که از لحاظ فرم بسیار شبیه به فانوس [[کلیسای جامع فلورانس]] بود.
 
برامانت در نظر داشت که گنبد مرکزی را با چهار گنبد کوتاه‌تر روی محورهای مورب احاطه کند. سالن، جای مخصوص کشیش و بازوهای مساوی کلیسا هر کدام جزء دو راهرو بودند که به یک برآمدگی نیم‌دایره‌ای که محراب کلیسا بود ختم می‌شدند. در هر گوشهٔ ساختمان برجی قرار می‌گرفت بطوریکهبه‌طوری‌که طرح کلی ساختمان مربع بود؛ به همراه محراب‌های کلیسا که در نقاط اصلی برجسته بودند.
[[پرونده:SaintPierreRaphael.JPG|بندانگشتی|چپ|150px|پلان رافائل]]
با مرگ پاپ جولیوس در ۱۵۱۳، [[جولیانو دا سانگالو]]، [[جووانی جوکوندو]] و [[رافائل]] جایگزین برامانت شدند. یک سال پس از مرگ برامانته در سال ۱۵۱۴، سانگالو و جوکوندو نیز مردند. تفاوت اصلی در پلان رافائل سالنی است با پنج راهرو که ردیفی از نمازخانه‌هایی به صورت برآمده، در هر طرف، خارج از راهروها قرار دارد.
=== پلان میکل آنژ ===
[[پرونده:L’Architecture de la Renaissance - Fig. 13.PNG|بندانگشتی|چپ|150px|پلان میکل آنژ]]
زمانی که میکل آنژ مسئولیت ساختمان را بر عهده گرفت، چهار ستون عظیم، از پس باقیمانده‌های سالن باسیلیکای قدیمی برخاسته بود. او همچنین تعدادی از طرح‌ها و نقشه‌های معماران و مهندسان نامی قرن شانزدهم را در دست داشت. در همهٔ این طرح‌ها چند ویژگی مشترک وجود داشت. همهٔ آنهاآن‌ها گنبدی را که با گنبدی که برونلسکی یک قرن پیش از این برای کلیسای جامع فلورانس ساخته بود برابری کند، می‌طلبیدند.
[[پرونده:StPetersplan OttoLeuger1904.jpg|بندانگشتی|چپ|150px|پلان کارلو مادرنو]]
 
در سال ۱۶۰۷ پاپ توسعهٔ کلیسا را به کارلو مادرنو واگذار نمود. او سه بلوک را به صحن کلیسا افزود و نقشه را از تقارن محوری تبدیل نمود. سپس با ساخت یک نمای کشیده با سنتوری بر فراز ورودی که مورد انتقاد فراوان هم قرار گرفت چشم از جهان فرو بست. سرانجام تکمیل کار بر عهدهٔ جووانی برنینی (۱۶۲۳) گذارده شد و یکی از شاهکارهای معماری شهری [[باروک]] پدید آمد. وی با برپایی یک سایه بان بزرگ «خیمه مقدس» در زیر گنبد که دارای چهار ستون مارپیچ مرمرین بود تندیس چهار فرشته را بر بر فراز آنهاآن‌ها نهاد.
 
«سردیس قدیس پطرس» بخش زیادی از زندگی پربار برنینی را به خود اختصاص داد، این نماد تجسمی از آمیزش [[پیکرتراشی]] با معماری همراه با نقاشی و نورپردازی است و نمایانگر پیروزی مسیحیت بر جهان می‌باشد. طراحی میدان شکوهمند روبروی کلیسای سن پیرو به گونه‌ای ظریف و مؤثر از پهنای نمای ساختمان (مادرنو) می‌کاهد و کلیسا با دو یال ذوزنقه‌ای همگرا به میدان بیضی شکل که با دو ردیف دوتایی ستون به شیوهٔ توسکان ساخته شده، ستون بزرگی (اوبلیسک) را که از مصر آورده شده در مرکز و فواره‌های ساخت مادرنو را در دو کانون خود قرار داد. بدین سان برنینی ساختمان دورهٔ رنسانس که بصورتبه صورت منفرد و مستقل ایستاده بود را به طرح گسترده در پیوند با محیط پیرامونی و معماری پویای باروک تبدیل می‌سازد.
 
{{سراسرنما|Vatican StPeter Square.jpg|800px|نمای فراگیر کلیسای بزرگ سن پتر}}
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش