تفاوت میان نسخه‌های «شاه آرتور»

۲ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
[[پرونده:Artus2.jpg|بندانگشتی|تندیس انگاره‌ای شاه آرتور]]
 
'''آرتور پندراگون''' پادشاه افسانه‌ای و دادگستر که در دوره ناشناخته‌ای از [[سده‌های میانی]] (سده ششم تا شانزدهم) بر بریتانیا فرمانروایی می‌کرد. به گفته‌ای او کسی بود که از بریتانیای سده ششم در برابر یورش ساکسون‌ها پادبانی کرد؛ و پس از آن به نام نخستین پادشاه بریتانیا تاجگذاری کرد. آرتور پس از بر تخت نشستن شوالیه‌هایی را که پس از آن به نام شوالیه هایشوالیه‌های میزگرد شناخته شدند به دور خود گرد آورد و به کمک آنها کوشید آرامش و پناه را به کشور بازگرداند. نام‌آوری او در میان مردم به سبب این تلاش است و ماترک آن داستان‌های مردمی است که در میان توده از دلیری‌ها، پهلوانی‌ها، و نیکی رفتار او به یادگار مانده‌است؛ آنگونه که گذشته نگاری، پهلوانسرایی و افسانه چنان با هم آمیخته که بازشناختن آنها از یکدیگر به سختی شدنی است.
 
وی در کودکی به [[فرزند خواندگی]] [[مرلین جادوگر]] درآمد.
 
== اکس کالیبور ==
[[اکس کالیبور]] {{انگلیسی|Excalibur}} یا شمشیر در سنگ نام [[شمشیر]] افسانه‌ای شاه آرتور است. این شمشیر در پایه شمشیری از نفس اژدها بوده که مرلین آن را برای پیروزی در جنگ با ساکسون‌ها به پدر آرتور اتر پندراگون داده‌است و سپس آن را به بانوی دریاچه هدیه می‌کند، و پس از مرگ اتر شمشیر را باز پس می‌گیرد و آن را در سنگ فرو می‌کندفرومی‌کند تا تنها آرتور بتواند آن را بیرون کشد.
 
== مورگانا لیفی ==
با آنکه برخی از داستان‌های نخست دربارهٔ آرتور در سروده‌های [[زبان ولزی|ولزی]] درسده هفتم میلادی دیده می‌شود، تردید چندانی نیست که این شاه و سردار جنگی، ریشه در سنت‌های [[زبان ولزی|ولزی]] و هم در ایرلند دارد. او در پهلوانسرایی‌های ایرلندی بسیاری پدیدار می‌شود. برای نمونه در یکی از آنها آمده‌است که چگونه آرتور، سگ‌های شکاری رهبر فِنی، فین مک‌کول، را در یکی از یورشهای شجاعانه‌اش می‌رباید. آرتورِ جنگجو، شکارچی گرازهای جادویی، کشندهٔ جادوگران و دیوان و رهبر گروهی از پهلوانان که ماجراها و شگفتی‌های اسرارآمیز بسیاری را از سر گذراندند، همسانی زیادی با خود فین مک‌کول دارد. اما بنا به گفته نِنیوس، راهب سده نهم، آرتور یک رهبر تاریخی بود که [[مردم بریتانیا]] را پس از خروج لژیون‌های رومی از بریتانیا، در برابر مهاجمان آنگلوساکسون رهبری کرد. نِنیوس دوازده پیروزی آرتور را برمی‌شمارد وانگهی به ماجرای مرگ او نمی‌پردازد که کمی پس از آن در یک کتاب تاریخ ویلز آمده‌است و در آن ادعا شده بود که آرتور و دشمن سوگندخورده‌اش موردرِد، هردو در سال ۵۳۷ م. در نبرد کاملوان به خاک افتادند.
 
آرتور پسرِ اوتر پندراگون، پادشاه بریتانیایی، و ایگرِینِه، همسرِ گورلوا، [[دوک کورنوال]] بود. نطفهٔ آرتور نامشروع بسته شد و پس از زاده شدن به‌دست مرلین جادوگر بزرگ شد. مرلین بسیار دانا، از پیش برای اوتر، دژ شگفت‌انگیزی ساخته بود و میزگرد مشهور را در مرکز آن گذارده بود. سد و پنجاه شهسوار می‌توانستند همزمان دور این میز بنشینند. این میز شگفت شاید پیوندی با یوسف رامه‌ای دارد، چرا که پشت آن میز، جایی برای جام مقدس در نظر گرفته شده بود. می‌گویند هنگامی که یوسف رامه‌ای در فلسطین در زندان بود، جام مقدس او را زنده نگه داشت. او سالها پس از آن جام را به بریتانیا آورد. اما سپس جام در اثر گناهان مردم، گم شد؛ بنابراین یافتن دوبارهٔ جام، به هدف بزرگ شوالیه هایشوالیه‌های آرتور شد.
 
پس از مرگ اوتر پندراگون، شهسوارهای میز گرد نمی‌دانستند چه کسی پادشاه آنها خواهد شد. برای مشورت نزد مرلین رفتند. مرلین جادوگر به آن‌ها گفت کسی جانشین اوتر خواهد بود که بتواند شمشیر جادویی را که به شکلی اسرارآمیز در لندن ظاهر شده بود، از سنگی بیرون بکشد. شهسوارهای زیادی کوشیدند شمشیر را از سنگ بیرون بکشند، اما نتوانستند.
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:آرتور، شاه}}
 
[[رده:اسطوره‌شناسی انگلیسی]]
[[رده:اسطوره‌شناسی ولز]]