تفاوت میان نسخه‌های «لوچانو پاواروتی»

جز
ویرایش Reza abdipour (بحث) به آخرین تغییری که Dexbot انجام داده بود واگردانده شد
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
جز (ویرایش Reza abdipour (بحث) به آخرین تغییری که Dexbot انجام داده بود واگردانده شد)
برچسب: واگردانی
از سال ۱۹۷۰ پاواروتی حضور گسترده‌ای در سالن‌های مشهور سراسر جهان پیدا کرد. گرچه در ابتدا تخصص وی اجرای نقشهای تند و تیز و سبکی چون الوینو در خوابگرد بود، اما بعدها توانایی اجرای نقشهای سنگین تر مانند ریکاردو در اپرای ''یک بالماسکه''<ref>Un ballo in maschera</ref> اثر [[وردیا کاوارادوسی]] در توسکای<ref>Tosca</ref> پوچینی را پیدا کرد. همچنین وی کنسرتها و نمایش‌های بی‌شماری را از جمله در استادیوم‌های چندین هزار نفری اجرا کرد. به عنوان مثال اجرای نقش [[دوک مانتوا]] از اپرای [[ریگولتو]]ی<ref>Rigoletto</ref> وردی با حضور ۲۰۰ هزار نفری مردم در پارک مرکزی نیویورک. او امیدوار بود به این وسیله [[اپرا]] را به مردمی که تا کنون چیزی از آن نمی‌دانستند، بیشتر معرفی کند و آنها را با این سبک موسیقی آشتی دهد.
 
پاواروتی در گروهی به نام «پاواروتی و دوستان» که در آن خوانندگان مشهور بین‌المللی پاپ دنیا از جمله [[برایان آدامز]]، [[آناستازیا (خواننده)|آناستازیا]]، [[سلین دیون]]،[[جرج مایکل|جرج]] [[جرجالتون مایکل|مايكلجان]]، [[التوناریک جانکلاپتون]]، [[اریکانریکه کلاپتونایگلسیاس]]، [[انریکهریکی ایگلسیاسمارتین]]، [[استینگ]] و بسیاری دیگر، به او ملحق شده بودند، کنسرت‌های خیرخواهانهٔ زیادی جهت کمک به کودکان جنگ‌زده اجرا کرد.
 
او در سال ۱۹۹۰ همراه با [[خوزه کارراس]] و [[پلاسیدو دومینگو]]، دو خوانندهٔ تنور اسپانیایی گروهی را تحت عنوان [[سه تنور]] تشکیل دادند و در فینال جام جهانی فوتبال یک کنسرت تلویزیونی در رم اجرا کردند که در سال بعد [[جایزه گرمی]] را از آن خود کرد. این تیم سه نفره محبوبیت زیادی یافت و در مناسبتهای زیادی از جمله مراسم فینال جام جهانی لوس آنجلس در ۱۹۹۴، پاریس در ۱۹۹۸ و یوکوهومای ژاپن در ۲۰۰۲ برنامه اجرا کردند. این سه آلبوم از جمله پرفروشترین آثار کلاسیک جهان به شمار می‌آیند.
۵۸٬۳۵۹

ویرایش