باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱٬۹۳۵ بایت اضافه‌شده، ۱ سال پیش
{{لحن}}
{{تغییر مسیر۲|نبی|پیغمبر|روستایی با نام نبی| نبی (شوش)|روستایی با نام پیغمبر|پیغمبر (رباط‌کریم)}}
[[پرونده:MedievalIsaiah's PersianLips manuscriptAnointed Muhammadwith leads Abraham Moses JesusFire.jpg|بندانگشتی|300px|ابراهیم، موسی، و عیسی در نزد محمد پیامبر. از یک مینیاتور ایرانیاثر (قرون[[بنجامین وسطی)وست]]]]
'''پیامبر''' یا '''پیغامبر''' در [[ادیان ابراهیمی]]، به دریافت‌کننده و بیان‌کننده [[وحی]] گفته می‌شود. ''پیامبر'' عبارت فارسی جامعی است که تا حدودی با [[نبی]] در ادبیات قرآنی هماهنگ است با این تفاوت که نبی، حداقل شرایط پیامبری یعنی غیب‌آگاهی وحیانی را داراست.
 
۴-[[مسیحیت]]([[نصرانی]]):مسیحیت شریعت [[عیسی]] است که بیش از دو میلیارد نفر پیرو در جهان دارد.<ref>69مائده</ref> و<ref>کتاب عهد جدید</ref>
 
۵-[[اسلام]]:اسلام شریعت پیامبر اسلام است و دین [[مسلمانان]] که تا پایان جهان ادامه دارد. هم اکنونهم‌اکنون بیش از یک میلیارد مسلمان در بیش از ۵۰ کشور اسلامی و سایر کشورها زندگی می‌کنند<ref>18و80ال عمران</ref>
 
=== پیامبر در قرآن ===
کلمه «انبیاء» در قرآن ۵ بار و کلمه «النبیین» ۱۳ بار تکرار شده‌است.شده‌است؛ و در همه این موارد، مراد «پیامبران راستین» هستند. مختصات پیامبران در قرآن متعدد است از جمله خصوصیاتی مانند «برتری داشتن برخی از آن‌ها بر بعض دیگر» و « معیت پیامبران با صادقان و شهیدان و صالحان» و «نویدآور و بیم دهنده» ذکر شده‌است.<ref>ایراندوست، محمدحسین، عقاید و آراء مشترک ادیان الهی،قم،الهی، قم، چاپ اول، 1396، ص57</ref> <br>{{سخ}}
[[قرآن]] در این باره می‌گوید: «ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر اینکه به او وحی کردیم: خدایی جز من نیست. پس تنها مرا بپرستید.» ([[انبیاء]]، آیه ۲۵)
 
بخشی از معجزات عیسی:[[ازدواج در قانا]]-[[زنده‌کردن لازاروس]]- [[عروج عیسی]]-[[لعنت درخت انجیر]]-[[نابینای بیت‌صیدا]]
 
== دیدگاه بهائیت ==
== د ==
{{اصلی|مظهر ظهور}}
<ref>[[عبدالبهاء]]، [[مفاوضات]]، ص۱۰۶</ref>
 
در دیدگاه [[بهائیت|بهائیان]]، پیامبران یا فرستادگان خداوند اصطلاحاً [[مظهر ظهور]] نامیده می‌شوند. ظهور یعنی ظاهر ساختن و نشان دادن چیزی که از قبل معلوم نبوده‌است. مظاهر ظهور الهی افرادی هستند که کلمات [[خدا]] را برای بشر ظاهر و عیان می‌نمایند. طبق [[اصول اعتقادات بهائی]]، مظهر ظهور، تجلّی‌گاه کامل اسماء و صفات الهی است. [[بهائیان]] این اصل را این‌گونه توضیح می‌دهند که اگر خداوند را همانند [[خورشید]] در نظر بگیریم، مظهر ظهور همانند آینه‌ای پاک و صیقلی است که تصویر و پرتوهای خورشید را به بهترین نحو منعکس می‌سازد. امّا این بدین معنا نیست که خداوند از مقام خود در آینه تنزّل نموده‌است، بلکه فقط رحمت و فیض او و صفات و اسماء او در آن آینه تجلّی می‌نماید. مظهر ظهور الهی معصوم است و عصمت او ذاتی است.
 
[[بهائیان]] بر این باورند که [[خدا]] در هر زمانی بنا بر اقتضای زمان و مکان، فردی را برای پیامبری بر روی زمین انتخاب می‌نماید. همچنین، نیاز بشر به مظهر ظهور هیچ‌گاه از بین نمی‌رود، زیرا انسان همواره به مربّی و راهنمائی نیازمند است تا او را به سمت کمال هدایت نماید. این مربّی باید بر تمام جنبه‌های زندگی انسان آگاه و در این مورد بصیرتی روشن داشته‌باشد. از نظر بهائیان، فقط مظهر ظهور است که چنین بصیرت و قوّه‌ای را داراست.<ref>[[عبدالبهاء]]، [[مفاوضات]]، ص۱۰۶</ref>
 
== جستارهای وابسته ==