تفاوت میان نسخه‌های «تراویح»

۳٬۱۰۹ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
لطفا بدون مدرک، مطالب منبع دار را حذف و یا تغییر ندهید
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(لطفا بدون مدرک، مطالب منبع دار را حذف و یا تغییر ندهید)
{{هواداران}}
{{اسلام}}
'''تراویح''' لغتی [[عربی]] است و به نمازهایی اطلاق می‌شود که [[مسلمانان]] [[سنی]] در شب‌های ماه [[رمضان]] به جماعت می‌خوانند. این [[نماز]] پس از [[نمازمغربنماز عشاء]] خوانده می‌شود. در بین [[اهل سنت]] رسم است که هر شب یک جزء [[قرآن]] را در این نمازها تلاوت کنند تا در پایان ماه [[رمضان]]، قرآن ختم شود. نماز تراویح بیست رکعت است اما پس از هر دو رکعت سلام داده می‌شود، که پس از هر چهار رکعت استراحت (ترویحه) انجام می‌شود و از این رو آن را نماز تراویح می‌نامند. ترویحه، وقفه کوتاهی است که از آن برای خواندن دعا یا اذکار استفاده می‌شود. نماز تراویح در مساجد اهل سنت در کشورهای مختلف برگزار می‌شود. هر ساله در ماه رمضان جمعیت بسیاری برای شرکت در نماز تراویح [[مسجدالحرام]] در [[مکه]] و [[مسجد نبوی]] در [[مدینه]] جمع می‌شوند.
 
 
== دیدگاه اهل سنت ==
اهل سنت عقیده دارند که نماز تراویح، [[سنت]] [[پیامبر اسلام]] است. از نظر [[اهل سنت]] نخستین کسی که نماز تراویح خواند، محمد بوده‌است و مسلمانان به او اقتدا می‌کرده‌اند{{مدرک}}. از نظر اهل سنت، نماز تراویح [[مستحب]] است و به همین دلیل قطع [[طواف]] و [[سعی]] برای تراویح جایز نیست. در فقه سنی نماز تراویح را می‌توان فرادا یا به جماعت خواند و ختم قرآن در آن هم واجب نیست.
 
در بسیاری از منابع اهل سنت این موضوع که [[محمدعمر بن عبداللهخطاب]] بنیانگذار تراویح جماعت است اشاره شده‌است.<ref name="ReferenceA">صحیح بخاری جلد ۳۸ کتاب ۲۲ حدیث شماره ۲۲۷</ref><ref>ابن سعد، کتاب الطبقات ج ۳ ص ۲۸۱</ref><ref>سیوطی، تاریخ الخلفا ص ۱۳۷</ref><ref>العینی، عمده القاری شرح صحیح بخاری ج۲ ص ۱۲۵</ref>
 
بخاری در صحیحش و و نسایی در سنن خود از [[محمد]] نقل کرده‌اند:
 
«ای مردم، نمازهایتان را در مساجدخانه‌هایتان برپا دارید همانا بجز نمازهای واجب، بهترین نمازها آنهاییست که در مساجدخانه‌ها خوانده شوند»<ref>صحیح بخری جلد ۹ کتاب ۹۲ حدیث شماره ۳۹۳</ref><ref>سنن نسایی ج ۳ ص ۱۶۱</ref><ref>سنن نسایی ج ۳ ص ۱۹۸</ref>
 
[[ابن ماجه]] در سننش آورده:
 
«عبدالله بن مسعود از محمد پرسید: نماز در خانه بهتر است یا مسجد؟ او پاسخ داد: آیا نمی‌بینی مسجدخانه من چه نزدیک به خانه منمسجد است؟ برپا داشتن نماز در مسجدخانه نزد من محبوبتر از خانهمسجد است بجز نمازهای واجب»<ref>سنن ابن ماجه ج ۱ ص ۴۳۹ حدیث شماره ۱۳۷۸</ref>
 
بخاری در صحیحش از قول [[زید بن ثابت]] آورده:
 
«محمد زیراندازی از پوست نخل برای خودش درست کرد و شب برای نماز از خانه بیرون شد و به نماز ایستاد. چند تن در حین نماز به او پیوستند. شب بعد آن عده برای نماز آمدند اما او نیامد. آن‌ها شروع به پرتاب سنگ‌ریزه به خانه محمد کردند و ناگاه او با خشم بیرون آمده و گفت: شما همچنان برخواسته خود پافشاری می‌کنید، از برای شما از اینکه این نماز را خدا برایتان اجباری کنم، می‌ترسم. ای مردم، نمازهایتان را در مساجدخانه‌هایتان برپا دارید همانا بجز نمازهای واجب، بهترین نمازها آنهاییست که در مسجد هاخانه‌ها خوانده شوند»<ref>صحیح بخاری جلد ۸ کتاب ۷۳ حدیث شماره ۱۳۴</ref>
 
بخاری در جای دیگری از [[ابوهریره|ابو هریره]] آورده که پس از مرگ محمد، مردم همچنان نوافیل (نافله‌ها) را جماعیفردی (باغیر جماعت) می‌خواندند و این سنت در زمان ابوبکر و نخستین سال‌های زمامداری عمر برپابود. شبی از شبهای رمضان، عمر وارد مسجد شد و مردم را مجزا یا در گروه‌های کوچک در حال نماز دید. عمر گفت به نظر من بهتر است اینان را تحت امامت یک قاری جمع کنم مانند زمان پیامبر. او سپس مردم را تحت امامت ابی بن کعب جمع کرد. شب بعد عمر به مسجد آمد و دید مردم به امامت ابی بن کعب نماز می‌خوانند و گفت: چه '''سنتبدعت''' خوبی است.<ref name="ReferenceA" />
 
[[نووی]] (نویسنده [[شرح صحیح مسلم]]) گفته:
 
«مالک، ابویوسف، برخی از علمای [[شافعی]] و برخی دیگر هم گفته‌اند که بهتر است تراویح '''جماعیفردی''' (باجماعتغیرجماعت) و '''در مسجدخانه''' انجام شود.»<ref>نووی، شرح صحیح مسلم ج ۶ ص ۲۸۶</ref>
 
همچنین قسطلانی و نووی در جای دیگر آورده‌اند:
 
«تراویح سنت موکدهبدعت نامیده شد زیرا نه در زمان محمد و نه در زمان صدیق (منظور ابوبکر) به جماعت برپا شد،نشد، و نه در سر شب و با این شمار نمازگزار»<ref>نووی، شرح صحیح مسلم ج ۶ ص ۲۸۷</ref><ref>قسطلانی، شرح صحیح بخاری ج ۵ ص ۴</ref>
 
== دیدگاه شیعیان ==
|[[محمد باقر]] و [[جعفر صادق]]|وسایل الشیعه<ref>وسایل الشیعه جلد ۸
از نظر شیعیان نماز تراویح، همان [[نماز وتر]] یا [[نماز تجهد|نماز تهجد]] (در کل [[نماز نافله]]) است که در ماه رمضان و غیر از آن مستحب و سنت است. شیعیان اعتقاد دارند که خواندن نماز مستحب به جماعت صحیح نیست. بر اساس [[بحارالانوار]]، نخستین کسی که دستور به جماعت در تراویح داد [[عمر بن خطاب]] بود. شیعیان معتقدند که جماعت در تراویح [[بدعت]] است. ایشان اعتقاد دارند که [[علی بن ابی طالب]] همواره یاران و پیروانش را از این نماز بازمی‌داشته‌است.
<ref>مسند احمد، ج ۴، ص ۳۴۲</ref>
 
{{گفتاورد|همانا که انجام نافله جماعت در رمضان بدعت است. ای مردم آگاه باشید که انجام عبادتی کوچک برطبق سنت بهتر است از انجام عبادتی بزرگ اما با بدعت است.|[[محمد باقر]] و [[جعفر صادق]]|وسایل الشیعه<ref>وسایل الشیعه جلد ۸ ص ۴۵</ref>}}
 
شیعه امامیه، این شکل نماز خواندن را جزء شریعت نمی‌داند. بلکه از بدعت‌های برخی صحابه می‌شمارد زیرا مسلم این است که پیامبر اسلام از به جای آوردن نماز مستحبی در مسجد دوری می‌کرد. عبدالله بن سعد از محمد پرسید: نماز مستحبی را در خانه به جای آوردن بهتر است یا در مسجد؟ ایشان فرمود: آیا نمی‌بینی که خانهٔ من چقدر به مسجد نزدیک است؟ با این وصف من دوست دارم که نمازهایم را در خانه‌ام به جای آورم مگر این که نمازهای واجب باشد.<ref>مسند احمد، ج ۴، ص ۳۴۲</ref>
 
همچنین بر اساس روایات شیعان، محمد می‌گوید:
 
از این رو، گفته می‌شود مسلمانان همواره این نماز را فرادا به جای می‌آوردند تا اینکه [[عمر بن خطاب]] جماعت را بدعت نهاد. از نظر اهل تشیع، اهل سنت به این بدعت‌گذاری تصریح نیز می‌کنند چنان‌که قلقشندی می‌گوید: «عمر اولین کسی است که جماعت رمضان را تشریع کرد و آن در سال ۱۴ هجری بود».<ref>ماثر الانافة فی معالم الخلافه، ج ۲، ص ۳۳۷. بیروت، عالم الکتب</ref> ابن عبدالبر در الاستیعاب می‌گوید: اوست که ماه رمضان را با نماز مستحبی دسته جمعی نورانی کرد.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب ج ۳ ص ۱۱۴۵</ref>
ref>
.<ref>وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۴۷ ح ۱۰۰۶۶</ref>
 
از جعفر صادق، امام ششم شیعیان نقل شده‌است که: «به پا داشتن تراویح به جماعت جایز نیست».<ref>بحار الانوار ج ۱۰ ص ۳۶۳</ref>
[«به».<ref>وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۴۶ ح ۱۰۰۶۵</ref>
 
در روایتات شیعه آمده‌است: زمانی که علی بن ابی طالب در کوفه بود مردم کوفه پیش وی رفتند و از او امام جماعت شدن برای نماز تراویح را درخواست کردند. علی جواب منفی داد و آنان را از اقامه نوافل شب‌های ماه رمضان به جماعت نهی کرد.<ref>وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۴۷ ح ۱۰۰۶۶</ref>
 
[[سلیم بن قیس]] هم از علی نقل می‌کند: «به خدا سوگند! دستور دادم که مردم در ماه رمضان جز بر نمازهای واجب جماعتی را بر پا نسازند و به ایشان گفتم که ادای نافله‌ها به جماعت بدعت است. برخی از لشکریانم فریاد برآوردند که ای اهل اسلام! سنت عمر تغییر کرد. او ما را از نمازهای نافلهٔ ماه رمضان بازمی‌دارد. تا آن جا که ترسیدم در لشکرگاه سر به شورش نهند».<ref>وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۴۶ ح ۱۰۰۶۵</ref>
 
== منابع ==