تفاوت میان نسخه‌های «لوئی دوازدهم»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۳ سال پیش
جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: دوازادهم⟸دوازدهم، مرحه⟸مرحله
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: دوازادهم⟸دوازدهم، مرحه⟸مرحله)
 
=== شورش علیه شارل هشتم ===
در ۱۴۸۳ لوئی یازدهم درگذشت و پسر خردسالش با عنوان شارل هشتم جانشین او گردید. در این زمان لوئی، دوک اورلئان وارد رقابت با آن دو بوژو، خواهر بزرگ شارل بر سر نایب‌السلطنگی او شد و پس از آنکه در این راه توفیقی نیافت، شورشی موسوم به [[جنگ احمق‌ها]] را علیه سلطنت آغاز نمود.<ref name="گیل"/> او با دوک بریتانی و داماد و جانشین آخرین دوک بورگوندی علیه پادشاه متحد شد<ref name="RE"/> ولی در ۱۴۸۸ در نبرد سنت اوبن در [[بریتانی]] شکست خورد و به مدت ۳ سال زندانی گردید.<ref name="گیل"/> در ۱۴۹۱ شارل هشتم که سرانجام خود را از سلطهٔ خواهر و شوهر خواهرش رهانیده بود تصمیم به آشتی با دوک اورلئان گرفت و لوئی بار دیگر موقعیت خود را بازیافت.<ref name="RE"/> او سپس شارل هشتم را که مدعی [[پادشاهی ناپل]] بود در نخستین مرحهمرحله از حملات فرانسه به [[ایتالیا]] همراهی نمود<ref name="گیل"/> و در این یورش که تا ۱۴۹۵ ادامه یافت رهبری نیروهای مستقر در [[استی]] را عهده‌دار شد.<ref name="Britannica"/>
 
=== رسیدن به پادشاهی فرانسه ===
 
=== اتحاد کامبرای و از دست‌دادن میلان ===
فرانسه در این مدت بیشتر در آرامش به سر می‌برد و لوئی دوازادهمدوازدهم تا حد چشمگیری از میزان مالیات‌ها کاست. همین موضوع در کنار دیگر کامیابی‌های او سبب شد تا شورای حکومتی در ۱۵۰۶ لقب «پدر مردم» را به او اعطا نماید.<ref name="گیل"/> همچنین کاردینال [[ژرژ دامبواز]]، برجسته‌ترین مشاور لوئی دوازدهم در این زمان بود و او چنان جایگاه و نفوذی در حکومت داشت که گفته می‌شود اصطلاح «این کار را به ژرژ بسپارید» اشاره به او دارد.<ref name="گیل"/>
 
در ۱۵۰۶ [[جنوا]]یی‌ها سر به شورش برداشتند و لوئی دوازدهم در ۱۵۰۷ موفق به سرکوب آنان شد.<ref name="کلمبیا"/> او سپس در ۱۵۰۸ علیه [[ونیز]]ی‌ها به [[اتحاد کامبرای]]، متشکل از فردیناند آراگون، ماکسیمیلیان و پاپ [[ژولیوس دوم]] پیوست<ref name="Britannica"/> و توانست آنها را در [[آنیادلو]] در ۱۵۰۹ شکست دهد.<ref name="کلمبیا"/> با این حال لوئی دریافت که پاپ ژولیوس دوم اتحاد دیگری را سازماندهی کرده است تا او را از ایتالیا بیرون راند.<ref name="گیل"/> لوئی دوازدهم سعی کرد تا با کمک خواستن از شورای تفرقه‌جویانهٔ پیزا در ۱۵۱۱ به مقابله با ژولیوس بپردازد که نتیجه‌ای نداشت. اما پس از پیروزی گاستون دو فوا، خواهرزادهٔ لوئی دوازدهم و شکست ارتش پاپ-اسپانیا در [[راونا]] در ۱۵۱۲ که به مرگ دو فوا نیز انجامید، کاردینال‌های شورای پیزا حکم به برکناری ژولیوس دوم از پاپی دادند و در صدد انتخاب پاپ جدید برآمدند.<ref name="گیل"/> اما مرگ دوفوا مانع از حرکت ارتش فرانسه به سمت رم به منظور خلع ژولیوس از قدرت شد و پاپ با تکفیر لوئی دوازدهم، بخشی از خاک فرانسه را به [[سوییس]]، [[آراگون]]، [[انگلستان]] و امپراتوری مقدس روم که به اتحاد او پیوسته بودند وعده داد.<ref name="گیل"/>