تفاوت میان نسخه‌های «هنری بسمر»

(تمیز)
در سالهای ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۵ هنری بسمر بر روی مسئله تولید کم هزینه فولاد برای صنایع نظامی کارکرد و روش خود را در ۱۸۵۵ به ثبت رساند.<ref>{{Cite book|title=An introduction to the metallurgy of iron and steel|last=Boylston|first=Herbert Melville|publisher=J. Wiley & sons, inc.|year=1936|page=218}}</ref> در نشست ۲۴ اوت ۱۸۵۶، بسمر برای اولین بار در نشست [[انجمن بریتانیایی علوم]] در چلتنهام این فرایند را با عنوان «تولید آهن بدون سوخت» توصیف کرد که سپس به‌طور کامل در نشریه [[تایمز]] منتشر شد. [[فرایند بسمر]] شامل استفاده از اکسیژن موجود در هوا دمیده شده از میان چدن مذاب برای سوزاندن ناخالصی‌ها و در نتیجه ایجاد فولاد می‌باشد.<ref>{{Cite book|title=An introduction to the metallurgy of iron and steel|last=Boylston|first=Herbert Melville|publisher=J. Wiley & sons, inc.|year=1936|pages=218–219}}</ref> [[جیمز ناسمیت]] پیش از بسمر بر روی ایده ای مشابه کار کرده بود اما تمایلی به ثبت رساندن این روش نداشت و هنوز بر روی مشکلات این متد کار می‌کرد. ناسمیت پس از شنیدن سخنرانی بسمر کار بر روی ایده اش را ناتمام گذاشت. بسمر، برای قدردانی از تلاشهای ناسمیت به او یک سوم ارزش «[[ثبت اختراع]]» خود را پیشنهاد کرد، اما ناسمیت که در آستانه بازنشستگی بود این پیشنهاد را نپذیرفت.<ref>{{Cite journal|last=Lord|first=W. M.|year=1945|title=The Development of the Bessemer Process in Lancashire, 1856–1900|journal=Transactions of the Newcomen Society|volume=25|page=164}}</ref>
[[پرونده:Bessemer_5180.JPG|چپ|بندانگشتی|مبدل بسمر در [[شفیلد]] انگلستان (۲۰۱۰).]]
نبود فولاد بسیاری از صنایع را محدود کرده بود و این صنایع از چدن و [[گل‌نرده|آهن نرم]] استفاده می‌کردند. در سازه‌هایی مانند راه‌آهن و پلها بود از چدن استفاده می‌شد و مهندسین و طراحان به شدت محدودیتها و ضعف خواص چدن را مهندسین و طراحان به شدت احساس می‌کردند. به دلیل شکننده گیشکننده‌گی چدن، حوادث زیادی در پلهای متعددی اتفاق افتاده بود که تا زمانی که این پلها با پلهای فولادی جایگزین شدند ادامه داشت. پلهای ساخته شده از آهن نرم چکشخوار بسیار قابل اعتماد تر بودند و سوانح کمتری در آنها بروز کرده بود.
 
=== اجرا ===
بسمر مجوز استفاده از [[اختراع ثبت شده اش|ثبت اختراع]] رادر برایفولادسازی پردازشرا به پنج نفر که هرکدام مالک یک کارخانه آهن سازی بودند واگذار کرده بود اما این شرکتها در تولید فولاد با کیفیت با مشکل مواجه بودند.<ref>{{Cite book|title=Sir Henry Bessemer, F.R.S.|last=Bessemer|first=Sir Henry|publisher=Offices of "Engineering,"|year=1905|isbn=0-901462-49-7|page=172}}</ref> گوران فردریک گورانسون (بنیانگذار شرکت [[سندویک]]) یکی از این افراد بود که برای اولین بار، پس از تلاشهای بسیار، به دلیل استفاده از «[[آهن چدن]]» خالصتر سوئد، با استفاده از پروسه بسمر، فولادی با کیفیت بالا به دست آورد. این موفقیت بسمر را واداشت که از چدن خالصتری که از [[هماتیت]] [[کامبرلند]] به دست می‌آمد فولاد تولید کند اما موفقیت او به دلیل دشواری کنترل میزان کربن، محدود بود. رابرت فارستر ماشت پس از هزاران آزمایش نشان داد که مقدار کربن را می‌توان با زدودن تقریباً همه آن را از چدن و سپس اضافه کردن یک مقدار دقیق از [[کربن]] و [[منگنز]] به شکل ماده ای به نام spiegeleisen (ترجمه لغوی: فولاد آینه) کنترل کرد. این کار منجر به بهبود کیفیت محصول نهایی و افزایش چکشخواری و فرم پذیری فولاد می‌شود.<ref>[[File:Wikisource-logo.svg|پیوند=|جایگزین=|13x13پیکسل]]</ref><ref name="fweb.org.uk">[http://www.fweb.org.uk/Dean/towns/colefordproject/people/mushet.html Coleford, Towns in the Forest Of Dean ForestWeb (fweb) – Virtual guide to the Royal Forest Of Dean] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120822112307/http://www.fweb.org.uk/Dean/towns/colefordproject/people/mushet.html|date=22 August 2012}}. fweb. Retrieved on 1 July 2015.</ref><ref>{{Cite book|title=Man of Iron, Man of Steel: Lives of David and Robert Mushet|last=Anstis|first=Ralph|date=24 October 1997|publisher=Albion House|isbn=0-9511371-4-X|page=140}}</ref>
 
زمانی که بسمر سعی کرد تغییرات جدید را به آهنسازان بیاموزد، با مقاومت آنها روبرو شد. در نهایت او مجبور شد در شراکت با چند نفر یک کارخانه آهن سازی در [[شفیلد]] ایجاد کند تا با روش خود به تولید فولاد بپردازد. خروجی این کارخانه در ابتدا ناچیز بود اما به تدریج قابل توجه شد و رقبا متوجه شدند که شرکت هنری بسمر فولاد را به‌طور قابل ملاحظه ای ارزانتر از آنها می‌فروشد. این مسئله که با درآمد آهنسازان مربوط بود آنها را قانع کرد که مجوز استفاده از روش بسمر را خریداری کنند. حجم خریداری امتیاز استفاده از فرایند بسمر چنان بود که نهایتاً بسمر بیش از یک میلیون پوند استرلینگ از فروش آن درآمد کسب کرد.