تفاوت میان نسخه‌های «اکوادور»

۳۲ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
(به نسخهٔ 23955693 ویرایش 204.18.74.213 برگردانده شد: ادعای مشکوک و بدون منبع. لطفا با افزودن منابع موضوع را مطرح نمایید. (توینکل))
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر خنثی‌سازی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
در شمال آن [[کلمبیا]]، در شرق و جنوب آن [[پرو]] و در غرب آن [[اقیانوس آرام]] قرار دارد. این کشور همچنین شامل [[جزایر گالاپاگوس]] در اقیانوس آرام در حدود ۹۶۵ کیلومتری غرب کشور می‌باشد. اکوادور دارای مساحتی برابر با ۲۷۲٬۰۴۵ [[کیلومتر مربع]] است.
 
[[ایرانیان اکوادور]] یکی از گروه‌های مهاجر این کشور هستند و سابقه حضور آنهاآن‌ها در اکوادور به سال‌های قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بازمی‌گردد.<ref>[[ایرانیان اکوادور|ایرانیان مقیم اکوادور]]، سابقه حضور.</ref> و آمار رسمی از تعداد ایرانیان مقیم اکوادور وجود ندارد.
 
== نام ==
پس از حدود ۳۰۰ سال از استعمارگری اسپانیایی‌ها، کیتو شهری با حدود ده هزار نفر جمعیت بود و در سال ۱۸۲۲ بود که اکوادور به [[جمهوری گرن کلمبیایی]] [[سیمون بلیوار]] ملحق شد و در سال ۱۸۳۰ جمهوری‌ای مستقل شد.
 
در قرن نوزدهم، اوضاع ناحیه ناآرام بود و فرمانروایان یکی پس از دیگری به سرعت می‌آمدند. [[گابریل گارسیا مورنو]] در دههٔ ۱۸۶۰ با پشتیبانی [[کلیسای کاتولیک رم]] کشور را متحد ساخت. در اواخر دههٔ ۱۸۰۰، تقاضای جهانی برای [[کاکائو]] باعث وابستگی اقتصاد به صادرات کالا شد واینو این شرایط باعث مهاجرت به مناطق حاصلخیز ساحلی شد.
 
یک انقلاب آزادی‌خواه در نواحی ساحلی تحت رهبری [[الوی الفارو]] در سال ۱۸۹۵ باعث کاهش قدرت روحانیت شد و این حزب آزادی‌خواه تا زمان کودتای نظامی سال ۱۹۲۵ همچنان قدرت داشت. در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ سیاست‌مداران مردمی مانند رئیس‌جمهور [[خوسه ماریا ولاسکو ایباررا]] که در پنج دوره رئیس‌جمهور بود نقشی پراهمیت داشتند.
 
اختلاف بر سر حکومت بر قلمرویی در آمازون باعث ایجاد اختلافی طولانی مدت بین اکوادور و [[پرو]] شده‌است. در سال ۱۹۴۱، یا تشدید اختلافات بین دو کشور جنگ درگرفت. [[پرو]] ادعا می‌کرد که حضور نظامی اکوادور در قلمرویی که پرو مدعی آن است در واقع حمله به خاک پرو است و اکوادور نیز همین ادعا را در مورد پرو داشت. در ژوئیه سال ۱۹۴۱ سربازان به حرکت درآمدند. پرو دارای [[نیروی نظامی پرو|نیروی نظامی]] متشکل از یازده هزار و ۶۸۱ سرباز بود، در حالیکه اکوادور تنها پنج هزار و ۳۰۰ نیروی نظامی غیر ماهر و گسسته داشت که هزار و ۳۰۰ تن از آنهاآن‌ها در نواحی جنوبی کشور استقرار یافته بودند. در پنج ژوئیه سال ۱۹۴۱، با عبور نیروهایی پرو از برخی محل‌های مرزی اکوادور برای بررسی توان نظامی نیروهای مرزی این کشور درگیری بالا گرفت. در نهایت در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱، نیروهای پرو از مرز اکوادور در رودخانهٔ زارومیلا گذشتند و رسماً حملهٔ خود را به ناحیهٔ ال‌اوروی اکوادور آغاز کردند. در این جنگ [[پرو]] تمامی نواحی مورد ادعای اکوادور و همچنین ناحیهٔ [[ال‌اورو]] و قسمت‌هایی از ناحیهٔ [[لوخا]] (حدود ۶٪ کشور) را تصرف کرد و خواستار صرف‌نظرکردن اکوادور از نواحی مورد ادعایش شد. [[نیروی دریایی پرو]] بندر [[گوایاکیول]] را در اختیار گرفت و بدین‌ترتیب مانع تأمین تجهیزات مورد نیاز نیروهای اکوادور شد. پس از چندین هفته از جنگ، با فشار آمریکا و چندین کشور آمریکای لاتین جنگ متوقف شد. اکوادور و پرو در ۲۹ ژانویهٔ سال ۱۹۴۲ رسماً [[تفاهم‌نامه ریو]] را به نفع اتحاد نیمکره در مقابل [[نیروهای کشورهای محور]] در [[جنگ جهانی دوم]] امضاء کردند. در نهایت به دلیل پیروزی پرو نواحی مورد اختلاف به این کشور داده شد. پیش از اتمام کامل اختلافات دو جنگ دیگر اتفاق افتاده بودند. "رجوع کنید به [[جنگ پاکیوشا]] و [[جنگ سنپا]].
 
[[پرونده:Guayaquil LaRotonda Bolivar SanMartin.JPG|چپ|بندانگشتی|300px| یادبود کنفرانس بین [[سیمون بولیوار]] و [[خوسه د سن مارتین]].]]
 
رکود اقتصادی و نارضایتی عمومی باعث بازگشت به سوی سیاست‌های مردمی در دههٔ ۱۹۶۰ شد، در حالیکه شرکت‌های خارجی در ناحیهٔ [[آمازون]] اکوادور منابع نفتی کشف کرده و آنهاآن‌ها را توسعه می‌دادند. در سال ۱۹۷۲، ساخت لولهٔ نفتی آندیان که نفت را از شرق به ساحل می‌آورد به اتمام رسید و بنابراین اکوادور به دومین تولیدکنندهٔ بزرگ نفت در آمریکای جنوبی تبدیل شد. در همان سال یک گروه نظامی ملی [[دیکتاتوری نظامی|جونتا]] دولت را مغلوب کرد و تا سال ۱۹۷۹ همچنان بر قدرت ماند، تا اینکه در آن سال فشارهای نهادهای [[مردمی‌دموکراتیک]] بسیار افزایش یافت. در سال ۱۹۸۲، دولت با بحران اقتصادی ناشی از [[تورم]] بالا، کسری بودجه، کاهش ارزش پول کشور، افزایش بدهی و مشکل از صنایع غیررقابتی مواجه شد که منجر به بی‌ثباتی دولت شده بود.
 
سال‌های متمادی بی‌کفایتی در ادارهٔ کشور که با ناتوانی در رسیدگی به بدهی‌های کشور در زمان حکومت نظامی آغاز شده بود، درواقعدر واقع کنترل و ادارهٔ کشور را غیرممکن کرده بود. در اواسط دههٔ ۹۰، دولت اکوادور دارای نهاد اجرایی بسیار ضعیفی بود که برای راضی کردن دولتمردان در هیئت قانونگذاری و قضایی تقلا می‌کرد. سه [[سران اکوادور|رئیس‌جمهور]] آخر منتخب مردم هیچ‌کدام تا آخر دورهٔ ریاست جمهوری خود بر سر کار نماندند.
 
از جمله مهم‌ترین عوامل در بی‌ثباتی دموکراتیک اکوادور ظهور جمعیت بومی به عنوان جزئی فعال در دولت بود. این افراد به دلیل ناتوانی دولت در تحقق وعده‌هایش در مورد اصلاحات ارضی، بیکاری و استثمار مالکان زمین نسبت به دولت بدبین بودند.
نهضت آنهاآن‌ها به همراه حرکت‌های مشابهِ [[چپ‌گرا]]ها و طبقهٔ ممتاز باعث کاهش توان نهاد اجرایی شد. بخش عمومی و سایر بخش‌های دولت سرمایهٔ سیاسی کمی در اختیار رئیس‌جمهور قرار می‌دادند، همانطوری کههمانطوری‌که در زمان عزل رئیس‌جمهور [[لوسیو گوتیِرس]] در آوریل ۲۰۰۵ در کنگرهٔ اکوادور اتفاق افتاد. [[الفردو پالاسیو]] معاون رئیس‌جمهور جای او آمد و تا زمان [[انتخابات عمومی اکوادور ۲۰۰۶]] در ۲۰۰۶ روی کار ماند، که در ابتدا برنده‌ای نداشت، تا زمانی که در [[۲۶ نوامبر]] در [[انتخابات نهایی]] [[رافائل کورئا]] بر [[آلوارو نوبا]] پیروز شد.<ref>[http://www.tse.gov.ec/Resultados2006_2v/ With less than 4% of the poll to be counted (364,000 votes), Correa's lead is more than 850,000], ''Bloomberg''</ref>
 
== سیاست ==
معاون رئیس‌جمهور: [[نیکانور الخاندرو سررانو آگیلار]] (از ۵ مهٔ ۲۰۰۵)
 
کابینه: رئیس‌جمهور [[کابینه]] را تعیین می‌کند و تمامی [[وزیر|وزرا]] و حیطهٔ کاری آنهاآن‌ها توسط وی تعیین می‌گردند. در حال حاضر ۱۵ وزیر (''Ministerios'') و ۷ دبیر (''Secretarías'') وجود دارند.
 
انتخابات: رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور با یک رای برای یک دورهٔ چهار ساله طی یک انتخابات اجباری انتخاب می‌شوند و آنهاآن‌ها نمی‌توانند در دو دورهٔ متوالی سر کار بیایند. انتخابات عمومی پیشین در اکوادور در بیستم اکتبر ۲۰۰۲ برگزار شد که رای‌گیری نهایی آن در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۲ برگزار شد و طی آن [[لوسیو گوتیِرس]] به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶ نیر انتخابات در اکوادور برگزار شد که طی آن [[رافائل کورئا]] به عنوان رئیس‌جمهور و [[لنین مورنو]] به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شد.
 
=== شاخهٔ قانونگذاری ===
اکوادور دارای منابع [[نفتی]] غنی و زمین‌های کشاورزی پرمحصول است. از آنجا که اکوادور کالاهای اصلی مانند نفت، [[موز]] و [[میگو]] صادر می‌کند، نوسانات در بازارهای جهانی می‌تواند تأثیر بسیاری بر اوضاع داخلی این کشور داشته باشد. صنعت اکوادور عمدتاً در راستای ارائهٔ خدمات در بازارهای داخلی است. وخیم شدن شرایط اقتصادی اکوادور در سال‌های ۹۸–۱۹۹۷ باعث شد که این کشور دچار بحران‌های مالی و اقتصادی شدیدی در سال ۱۹۹۹ بشود. برخی عوامل خارجی مانند پدیدهٔ جوی [[ال‌نینیو]] در سال ۱۹۹۷، کاهش شدید قیمت نفت در بازارهای جهانی در ۹۸–۱۹۹۷ و بی‌ثباتی بازار بین‌المللی در همان دوران این بحران‌ها را قابل پیش‌بینی کرده بود. این عوامل سیاست اقتصادی دولت اکوادور را که تلفیقی از کسری‌های مالی بزرگ و سیاست‌های مالی انبساطی بود بیشتر برجسته ساخت و باعث کاهش ۳/۷ درصدی تولیدات خالص داخلی سالانه، تورم ۲/۵۲٪ و کاهش ۶۵درصدی ارزش پول ملی کشور در سال ۱۹۹۹ شد که این عوامل منجر به ناتوانی بیشتر اکوادور در پرداخت بدهی‌های خارجی در آن سال شد.
 
در [[۹ ژانویه]]، [[۲۰۰۰]]، دولت رئیس‌جمهور [[جمیل مهواد]] اعلام کرد که برای مقابله با این بحران‌ها ازین پس [[دلار آمریکا]] به عنوان پول رایج کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از دلار آمریکا به عنوان پول رایج کشور به جای تثبیت پول ملی به آن بدین معنا است که فواید [[ضرب پول]] به اقتصاد آمریکا تعلق می‌گیرد، چه آنراآن را جبران کند یا نکند. اعتراضات در پی این قضیه باعث عزل رئیس‌جمهور شد و معاون وی [[نوبوئا]] به جای وی سر کار آمد.
 
دولت [[نوبوئا]] نیز استفاده از دلار را به عنوان هستهٔ اصلی راهکار خود برای بهبود اوضاع اقتصادی برگزید. دولت در این زمینه وارد مذاکره با [[صندوق بین‌المللی پول]] (IMF) شد و نتیجهٔ مذاکرات ترتیب یک دورهٔ ۱۲ ماهه برای آماده‌سازی شرایط توسط IMFبود. سایر راه‌کارهای اقتصادی دولت اکوادور شامل تلاش برای کاهش کسری مالی دولت، اجرای اصلاحات ساختاری برای تقویت سیستم بانکی و بدست آوردن دوبارهٔ کنترل بر بازارهای خصوصی سرمایه بود. با گرانی نفت در بازارهای جهانی اقتصاد اکوادور اندکی بهبود یافت و در سال ۲۰۰۰ تولیدات خالص داخلی به سقف ۹/۱٪ رسید. با این وجود، ۷۰٪ مردم اکوادور زیر [[خط فقر]] بسر می‌برند که بیش از دو برابر آمار ۵ سال پیش از آن است. تورم در سال ۲۰۰۰ معادل ۱/۹۶٪ بود، اما نرخ تورم رو به کاهش است. [[تورم]] ماهانه در اکوادور در فوریهٔ ۲۰۰۱ برابر با ۹/۲٪ بود. امروزه صنعت توریسم و جهانگردی یکی از اصلی‌ترین درآمدهای اکوادور است و از امنیت، جاذبه‌های طبیعی و مقرون به صرفه بودن این کشور می‌توان به عنوان عوامل رونق جهانگردی نام برد.
اگرچه بر اساس قانون اساسی اکوادور باید بیش از ۳۰٪ درآمد خالص صرف آموزش شود، اما دولت اعلام کرده که هدف دولت تخصیص ۱۱٪ از بودجه برای آموزش است. بر اساس تخمین‌ها مصارف [[تولیدات خالص ملی]] (GDP) اکوادور در سال ۲۰۰۳ به ۴٪ می‌رسد. بر اساس گزارش‌ها بخش هزینه‌های کودکان سازمان ملل ([[یونیسف]]) سطح سواد در اکوادور بالای ۹۰٪ است، اما بیش از ۱۰ سال است که تغییری در این رقم بوجود نیامده‌است. سازمان فرهنگی، آموزشی و فرهنگی سازمان ملل (UNESCO) در گزارش‌ها خود اعلام کرده که تنها ۸۷٪ از معلمان مدارس ابتدایی و ۷۲٪ از معلمان دبیرستان‌ها در اکوادور آموزش دیده هستند. سیستم آموزش همگانی در اکوادور رایگان است و تحصیل برای افراد ۵ تا ۱۴ سال اجباری است. با این وجود بر اساس گزارش‌ها وزارت آموزش و پرورش اکوادور تنها ۱۰٪ از بچه‌های بالای ۵ سال در این کشور به صورت روزانه به آموزش دسترسی دارند و تنها ۶۶٪ از دانش‌آموزان دورهٔ ۶ سالهٔ تحصیل را تکمیل می‌کنند.
 
در مناطق روستایی تنها ۱۰٪ از نوجوانان وارد دبیرستان می‌شوند. بر اساس گزارش‌ها وزارت آموزش و پرورش میانگین دورهٔ تحصیل در این کشور ۷/۶ سال است. اکوادور دارای شصت و یک دانشگاه است که بسیاری از آنهاآن‌ها در حال حاضر مدرک کارشناسی ارشد یا دکتری ارائه می‌کنند، اما تنها ۱۸٪ دانشکده‌های دانشگاه‌های دولتی این کشور مدرک کارشناسی ارشد یا دکتری می‌دهند. ۳۰۰ انستیتوی عالی نیز در اکوادور دوره‌های آموزشی تخصصی و حرفه‌ای ارائه می‌کنند. لایحهٔ اصلاح تحصیلات عالیه نظارت بر این انستیتوهای فاقد قانون مناسب را از وزارت آموزش و پرورش سلب و به CONESUP واگذار کرد.
 
== مذهب ==
تعداد [[مسلمانان]] در اکوادور بسیار کم و در حدود چند هزار است. تعداد [[یهود]]یان در این کشور تنها ۱۰۰۰ تن است که اغلب از ریشهٔ [[آلمان]]ی یا [[ایتالیا]]یی هستند.
 
همچنین تعدادی [[یهودی سفاردیک]] (یهودیان جودوی اسپانیایی) نیز وجود دارند. تعداد کمی از آنهاآن‌ها در حال حاضر اعتقادات [[جودوی]] دارند و بیشتر مسیحیانی هستند که اجدادشان کاتولیک شده‌بودند.
 
== فرهنگ ==
 
== حمل و نقل ==
اکوادور دارای شبکه‌ای از [[بزرگراه‌های اکوادور|بزرگراه‌های ملی]] می‌باشد که ''Ministerio de Obras Públicas y Comunicaciones'' (وزارت کارهای دولتی و ارتباطات) نهاد دولتی [http://www.mop.gov.ec/] مسئول حفظ و نگهداری از آنهاآن‌ها است. [[بزرگراه سراسری آمریکا]] قسمت‌های شمالی و جنوبی کشور را به هم متصل می‌سازد و همچنین اکوادور را از شمال به کلمبیا و از جنوب به پرو متصل می‌کند. کیفیت جاده‌ها، حتی در شاهراه‌ها بسیار متفاوت است.
 
== جستارهای وابسته ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش