باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
 
== جمعیت و سکونتگاه ==
آوارها در بخش بزرگی از کوهستان‌های داغستان و تا اندازه‌ای در جلگه‌های [[بویناکسک (شهرستان)|بویناکسک]]، [[خاساویورت (شهرستان)|خاساویورت]]، و [[قزل‌یورت (شهرستان)|قزل‌یورت]] زندگی می‌کنند. آوارها علاوه بر داغستان در [[چچن]]، [[قالموقستان]] و دیگر مناطق فدراسیون [[روسیه]] نیز زندگی می‌کنند و جمعیت آنهاآن‌ها به ۹۹۹٬۸۰۰ نفر می‌رسد. سکونتگاه اصلی آوارها در داغستان حوزهٔ رودخانهٔ [[آوار کویسو]]، [[آندی کویسو]] و [[قره کویسو]] است. بنا بر آمار سال ۲۰۰۲، ۲۸٪ آوارها در کوهستان‌ها زندگی می‌کنند.
آوارها همچنین در آذربایجان بیشتر در [[شهرستان بالاکن]] و [[شهرستان زاقاتالا]] زندگی می‌کنند که بنا بر آمار سال ۱۹۹۹ جمعیت آنهاآن‌ها در [[آذربایجان]] به ۴۹٬۸۰۰ نفر می‌رسیده استمی‌رسیده‌است.<ref>[http://www.azstat.org/statinfo/demoqraphic/en/007.shtml The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan. Population by ethnic groups.]</ref>
 
برآورد جمعیت آوارها در خارج از فدراسیون روسیه مشکل است، زیرا در کشورهای دیگر به دلایل سیاسی و دیگر دلایل آمارگیری ملیت‌ها انجام نمی‌گیرد. از این رو اعداد و ارقامی که در منابع گوناگون دربارهٔ جمعیت آنهاآن‌ها در خارج از فدراسیون روسیه یافت می‌شود کاملاً تخمینی است، به ویژه در جمهوری [[ترکیه]]. بنا بر گفته‌های خاورشناس داغستانی آ.ام. محمدادایف "''در دههٔ بیستم از سدهٔ بیستم در ترکیه بیش از ۳۰ دهکده وجود داشته که قومیت ساکنان آنهاآن‌ها داغستانی بوده استبوده‌است و دو سوم جمعیت این داغستانی‌ها آوارها بوده‌اند و با محاسبه ساکنان قدیمی، ساکنان داغستانی در این کشور در حال حاضر بیشتر از ۸۰ هزار نفر نیستند و به وسیلهٔ محاسبات ساده جمعیت آوارها در حال حاضر در جمهوری ترکیه دست کم ۵۳ هزار نفر می‌باشد.
بنا بر آمار سال ۲۰۱۱ جمعیت داغستانی‌های ترکیه به ۲۰۰ هزار نفر می‌رسید که از این تعداد فقط ۲۰۰۰۰ نفرشان به زبان والدین خود مسلط بوده‌اند. به این ترتیب پرجمعیت‌ترین پراکندگی آوارها در خارج از مرزهای [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی|اتحاد شوروی]] پیشین و به ویژه خارج از فدراسیون روسیه در ترکیه است.
 
== دین ==
{{منبع بخش}}
اکثریت مطلق دین باوران آواری مسلمان و از مذهب سنی شافعی هستند، ولی آن گونه که در منابع بسیاری نوشته شده است، دولت آوارها یعنی [[سریر (آوارها)|سریر]] (سدهٔ ششم تا دوازدهم) قبلاً مسیحی ([[کلیسای ارتدوکس شرقی|ارتودکس شرقی]]) بوده استبوده‌است. در کوهستان‌های سرزمین آوارها تاکنون چندین ویرانهٔ [[کلیسا]] و نمازخانهٔ مسیحیان یافت شده استشده‌است. مشهورترین این بناها [[کلیسای داتون|کلیسایی در نزدیکی دهکدهٔ داتون]] در منطقهٔ [[شامیل]] است که مربوط به سدهٔ دهم میلادی می‌شود. در نزدیکی دهکده‌های [[اورادا]]، [[تیدیب]]، [[خونزاخ]]، گالا، [[تیندی]]، کوانادا، [[روگوجا]]، و آرامگاه‌های باستانی مسیحیان مربوط به سدهٔ هشتم تا دهم کشف شده استشده‌است. در میانهٔ سده هفتم دین اسلام در نخستین گام‌هایش به درون سرزمین داغستان در منطقهٔ دربند آرام آرام و غیرسیستماتیک نفوذ خود را گسترش می‌داد و منطقه به منطقه به پیش می‌رفت به گونه‌ای که تا سدهٔ پانزدهم دیگر تا دورافتاده‌ترین نقاط داغستان گسترش پیدا کرده بود.
 
افسانه‌های تاریخی حکایت از بخش کوچکی از آوارها دارد که پیش از نفوذ اسلام یهودی بوده‌اند. در این افسانه از شخصی به نام جهودخان نام برده شده که ادعا می‌شود حاکم [[آندی]] بوده استبوده‌است. دانشمندان داغستانی این خرده اطلاعات را بازتاب ارتباط طولانی این مردمان با [[خزرها]] می‌دانند. در برخی از کنده کاری‌ها گاهی نشان ستارهٔ داوود دیده می‌شود که البته مدرکی دال بر این که این تصویرها را یهودیان کنده کاری کرده‌اند نمی‌باشد.
 
== منابع ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش