تفاوت میان نسخه‌های «پارس»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
جز
در نیمه ٔ اول از هزاره ٔ اول [[ق. م.]] سه قدرت بزرگ در نواحی شمال [[دجله]] و [[فرات]] با هم رقابت داشتند که از میان آن‌ها ایرانیان توانستند بر دو رقیب دیگر یعنی [[اورارتو]] ([[آرارات]]) و [[آشور]] چیره شوند و شاهنشاهی وسیعی به وجود آورند.
 
نام این قوم برای اولین بار در سالنامه‌های پادشاهان [[آشور]] در شرح لشکرکشی آنان به حدود جبال [[زاگرس]] به میان آمده‌است. آشوریان این قوم را در ۸۴۴ ق. م. شناخته‌اند. با این دلایل قوم پارسی قبلاً در شمال غربی ایران کنونی در مغرب و جنوب غربی دریاچه ٔ[[ارومیه]] مستقر بوده و سپس به تدریج به جنوب متمایل شده و این انتقال در نتیجه ٔ فشار [[اورارتو]] و [[آشور]] بوده‌است. این قوم به احتمال قوی در حدود سال ۷۰۰ ق. م. در مغرب جبال [[بختیاری]] جایگزین شدند و مرکز حکومت آن‌ها مطابق نوشته ٔ آشوریان '''[[پارسوماش]] ''' (که اکنون [[مسجدسلیمان]] خوانده می‌شود) نامیده شد.
پارسیان پس از ورود به این سرزمین تحت قیادت [[هخامنش]] حکومت کوچک خود را تشکیل دادند. پس از مرگ هخامنش پسرش [[چیش پیش]] پادشاه شهر [[انشان]] نامیده شد و رسماً در قلمرو وسیعتری به فرمانروایی پرداخت و ایالت تازه‌ای را که پارسه نامیده شد (فارس کنونی) به دیگر متصرفات خود پیوست.<ref>{{یادکرد-دهخدا|عنوان =از کتاب ایران تألیف گیرشمن ترجمه ٔ معین صص ۵۹ - ۱۰۹| بازیابی =۰۸/۰۶/۲۰۱۱}}</ref>