تفاوت میان نسخه‌های «بقره»

۲۲۹ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
ابرابزار
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
(ابرابزار)
{{سوره||نام = بقره |کتابت = ۲|جزء = ۱ و ۲ و ۳|آیه = ۲۸۶|محل نزول = مدینه|شماره نزول = ۸۷|بعدی = آل عمران |قبلی = فاتحه |کلمه = ۵۹۹۸|حرف = ۲۶۹۵۱}}
 
'''سورهٔ بقره'''، (به معنای '''سورهٔ گاو ماده''')<ref>http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=سوره+بقره&SSOReturnPage=Check&Rand=0</ref> دومین و بزرگ‌ترین [[سوره]] کتاب الله [[قرآن]] است و ۲۸۶ [[آیه]] دارد. بیشتر آیات این سوره در [[مدینه]] و پس از هجرت نازل شده‌است.<ref>قرآن (نسخه تقریری حاج شیخ عباس مصباح زاده) - سازمان انتشارات جاویدان علمی (چاپ افست) - پنجم خرداد ماه ۱۳۳۷ خورشیدی. صفحهٔ ۵.</ref>
 
== علت نام‌گذاری ==
# بحث‌هائی پیرامون داستان آدم و حوا و توبهٔ آن‌ها
# بحث‌هائی پیرامون رزم و ماهیت نبرد در اسلام
# بحث‌هائی بسیار مفصل دربارهٔ یهود و منافقان و موضع گیری‌هایموضع‌گیری‌های خاص آن‌ها در برابر [[اسلام]] و قرآن.
# بحث‌هائی در زمینه تاریخ پیامبران بزرگ مخصوصاً ابراهیم و [[موسی]].
# بحث‌هائی در زمینه احکام مختلف اسلامی از جمله: [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]]، تغییر قبله، ازدواج و طلاق، احکام تجارت، احکام ربا، بحث‌هایی در زمینه انفاق در راه خدا، مسائل [[قصاص]]، تحریم قمار و شراب و قسمتی از گوشت‌های حرام و احکام وصیت و مانند آن.
 
== آیات ویژه ==
همچنین آیات [[آیهویژه ای الکرسی]]که در این سوره قرار دارد.
 
=== آیت‌الکرسی ===
== آیه آمن الرسول ==
{{اصلی|آیت‌الکرسی}}
 
=== آیه تداین ===
{{اصلی|آیه تداین}}
 
=== آیه آمن الرسول ===
به دو [[آیه]] انتهایی [[سوره بقره]] می‌گویند. این دو [[آیه]] عبارتند از:
 
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ کُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِکَتِهِ وَکُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَکَ رَبَّنَا وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ لاَ یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا کَسَبَتْ وَعَلَیْهَا مَا اکْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِینَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَیْنَا إِصْرًا کَمَا حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَی الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ.
 
ترجمه [[مکارم شیرازی]]:پیامبر، به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده استآورده‌است. (و او، به تمام سخنان خود، کاملاً مؤمن می‌باشد). و همه مؤ منان (نیز)، به خدا و فرشتگان او و کتاب‌ها و فرستادگانش، ایمان آورده‌اند، (و می‌گویند:) ما در میان هیچ‌یک از پیامبران او، فرق نمی‌گذاریم (و به همه ایمان داریم). و (مؤ منان) گفتند: «ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! (انتظار) آمرزش تو را (داریم)، و بازگشت (ما) به سوی توست.» خداوند هیچ‌کس را، جز به اندازه توانایی اش، تکلیف نمی‌کند. (انسان) هر کار (نیکی) را انجام دهد، برای خود انجام داده، و هر کار (بدی) کند، به زیان خود کرده‌است. (مؤمنان می‌گویند:) پروردگارا! اگر ما فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤ اخذه مکن! پروردگارا! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده، آن چنان‌که (به خاطر گناه و طغیان) بر کسانی که پیش از ما بودند، قرار دادی! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداریم، بر ما مقرر مدار! و آثار گناه را از ما بشوی! ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مایی، پس ‍ ما را بر جمعیت کافران، پیروز گردان!
 
ترجمه [[فولادوند]]:پیامبر (خدا) بدانچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده‌است ایمان آورده‌است، و مؤمنان همگی به خدا و فرشتگان و کتاب‌ها و فرستادگانش ایمان آورده‌اند (و گفتند:) (میان هیچ‌یک از فرستادگانش فرق نمی‌گذاریم) و گفتند: (شنیدیم و گردن نهادیم، پروردگارا، آمرزش تو را (خواستاریم) و فرجام به سوی تو است) خداوند هیچ‌کس را جز به قدر توانایی‌اش تکلیف نمی‌کند. آنچه (از خوبی) به دست آورده به سود او، و آنچه (از بدی) به دست آورده به زیان اوست. پروردگارا، اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم بر ما مگیر، پروردگارا، هیچ بار گرانی بر (دوش) ما مگذار؛ همچنانکه بر (دوش) کسانی که پیش از ما بودند نهادی. پروردگارا، و آنچه تاب آن نداریم بر ما تحمیل مکن؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشای و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تویی؛ پس ما را بر گروه کافران پیروز کن.
 
ترجمه [[فولادوندخرمشاهی]]:پیامبر (خدا)به بدانچهآنچه از جانبسوی پروردگارش بر او نازل شده‌استشده‌است، ایمان آورده است،آورده‌است و مؤمنان هم، همگی به خداخداوند و فرشتگانفرشتگانش و کتاب‌هاکتابهایش و فرستادگانشپیامبرانش ایمان آورده‌اند ([و گفتند:)می‌گویند] (میانبین هیچ‌یک از فرستادگانشپیامبران او فرق نمی‌گذاریم)نمی‌گذاریم، و گفتند:می‌گویند (شنیدیم و گردناطاعت نهادیم،کردیم، پروردگارا،پروردگارا آمرزش تو را (خواستاریم)خواهانیم و فرجامبازگشت به سوی توتوست. است)خداوند هیچ‌کس را جز به قدراندازه توانایی‌اشتوانش تکلیف نمی‌کند.نمی‌کند، آنچههرکس (ازهر خوبی) بهچه دستنیکی آوردهکند به سود او،او و آنچه (ازهرچه بدی) به دست آوردهکند به زیان اوست.اوست، پروردگارا،خدایا اگر [فرمانی را] فراموش کردیم یا بهخطایی خطا رفتیمکردیم بر ما مگیر، پروردگارا، هیچپروردگارا بار گرانی بر (دوش)عهده ما مگذار؛مگذار، همچنانکهچنان‌که بر (دوش)عهده کسانیپیشینیان کهما پیشگذارده‌ای، ازپروردگارا ماآنچه بودند نهادی. پروردگارا،تاب و آنچه تابتوان آن را نداریم بر ما تحمیل مکن؛ و ازدوش ما درگذر؛ ومگذار، ما را ببخشایببخش و بیامرز و بر ما رحمترحمت‌آور، آور؛تو سرورمولای ما تویی؛ پسمایی، ما را بر گروهخدا کافراننشناسان پیروز کنگردان.<ref>http://www.parsquran.com/data/showall.php?sura=2&ayat=۲۸۵&user=far&lang=far</ref>
 
== جسارهای وابسته ==
ترجمه [[خرمشاهی]]:پیامبر به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده است، ایمان آورده است و مؤمنان هم، همگی به خداوند و فرشتگانش و کتابهایش و پیامبرانش ایمان آورده‌اند [و می‌گویند] بین هیچ‌یک از پیامبران او فرق نمی‌گذاریم، و می‌گویند شنیدیم و اطاعت کردیم، پروردگارا آمرزش تو را خواهانیم و بازگشت به سوی توست. خداوند هیچ‌کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کند، هرکس هر چه نیکی کند به سود او و هرچه بدی کند به زیان اوست، خدایا اگر [فرمانی را] فراموش یا خطایی کردیم بر ما مگیر، پروردگارا بار گرانی بر عهده ما مگذار، چنان‌که بر عهده پیشینیان ما گذارده‌ای، پروردگارا آنچه تاب و توان آن را نداریم بر دوش ما مگذار، ما را ببخش و بیامرز و بر ما رحمت‌آور، تو مولای مایی، ما را بر خدا نشناسان پیروز گردان.<ref>http://www.parsquran.com/data/showall.php?sura=2&ayat=۲۸۵&user=far&lang=far</ref>
* [[آیت‌الکرسی]]
* [[آیه تداین]]
 
== منابع ==