تفاوت میان نسخه‌های «نشانه‌شناسی»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
نشانه‌شناسی علمی است که به بررسی انواع نشانه‌ها، عوامل حاضر در فرایند تولید و مبادله و تعبیر آنها، و نیز قواعد حاکم بر نشانه‌ها می‌پردازد.
 
دانش نشانه‌شناسی بررسی معناسازی، فرایند شکل‌گیری نشانه‌ها و فهم ارتباطات معنادار است. نشانه‌شناسی شامل مطالعه ساخت و شکل‌گیری نشانه‌ها، اشارات، دلالت‌ها، نام‌گذاری‌ها، قیاس‌ها، تمثیل‌ها، استعاره‌ها و رمزگان‌های ارتباطی است. نشانه‌ها برپایه روش یا رمزگان مورد بهره برای انتقالشان دسته‌بندی می‌شوند که می‌تواند آواهای خاص، علامت‌های الفبایی، نمادهای تصویری، حرکات بدن یا حتی پوشیدن یک لباس ویژه باشد. هرکدام از اینها برای رساندن پیام ابتدا باید توسط گروه یا جامعه‌ای از انسان‌ها به‌عنوان حامل معنایی خاص پذیرفته شده باشند.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= طاهری|نشانی= http://tsaart.eshragh.ir/Portal/home/?news/3640/624698/627768/نشانه-شناسی-کهن-الگوها--نویسنده-صدرالدین-طاهری|نام= صدرالدین|کتاب= نشانه‌شناسی کهن‌الگوها در هنر ایران باستان و سرزمین‌های همجوار| ناشر= تهران: شورآفرین |سال=۱۳۹۶، صص ۱۶–۱۷}}</ref> نشانه‌شناسان نشانه‌ها را در انزوا مطالعه نمی‌کنند، بلکه توجه خود را به مطالعه شکل‌گیری و مبادله معنا در متون و گفتمان‌های مختلف و در سطوح همزمانی و درزمانی معطوف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= سجودی|نشانی= https://www.adinehbook.com/gp/product/9642240654|نام= فرزان|کتاب= نشانه‌شناسی: نظریه و عمل (مجموعه مقالات)| ناشر= تهران: نشر علم|سال=۱۳۹۰، ص ۱۲۸}}</ref>
 
نشانه‌شناسان نشانه‌ها را در انزوا مطالعه نمی‌کنند، بلکه توجه خود را به مطالعه شکل‌گیری و مبادله معنا در متون و گفتمان‌های مختلف و در سطوح همزمانی و درزمانی معطوف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= سجودی|نشانی= https://www.adinehbook.com/gp/product/9642240654|نام= فرزان|کتاب= نشانه‌شناسی: نظریه و عمل (مجموعه مقالات)| ناشر= تهران: نشر علم|سال=۱۳۹۰، ص ۱۲۸}}</ref>
 
این رشته با سخنرانی‌های [[زبان‌شناسی|زبان‌شناس]] سوئیسی [[فردینان دو سوسور]] در [[دانشگاه ژنو]] آغاز گشت. تنها پس از مرگ او بود که به کوشش شاگردانش اندیشه‌های او در کتابی با نام ''[[دروسی در زبان‌شناسی عمومی]]'' در سال ۱۹۱۶ به چاپ رسید. افلاطون در رسالهٔ کراتیلوس رابطهٔ میان واژه و شیء را یک رابطهٔ حقیقی می‌دانست، ولی سوسور آن را دلخواه می‌دانست و پیوند میان واژه و شیء و همچنین واژه و مفهوم را زادهٔ یک همگرایی و همرایی اجتماعی دانست.
۱۴۸

ویرایش