تفاوت میان نسخه‌های «مظفر مسافری»

۱٬۰۵۰ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
 
قهرمانی‌های او تا سال ۱۳۴۲ ادامه داشت و در این سال حین برگزاری مسابقات انتخابی تیم ملی جهت اعزام به کشور آلمان و در اعتراض به نحوه‌ی داوری و وضع مسابقات، دستکشها و رینگ بوکس را بوسیده و برای همیشه از دوران قهرمانی خداحافظی کرد.
 
'''<big>دوران مربیگری</big>'''
 
سال ۱۳۴۸ پیشنهاد مربیگری تیم منتخب گیلان را دریافت نموده و با این تیم به مسابقات [[مشهد]] اعزام شدند. تیم گیلان در این مسابقات سه مدال طلا کسب کرده و مسافری کاپ بهترین مربی سال را دریافت نمود. همین عنوان و کاپ، سال ۱۳۵۰ و پس از قهرمانی تیم گیلان در مسابقات قهرمانی کشور در [[رشت]] دوباره به وی اهدا شد.
 
'''<big>قهرمانی آسیا در سال ۱۳۵۰</big>'''
 
در این سال وی بعنوان سرمربی تیم ملی ایران برای شرکت درمسابقات آسیایی ۱۳۷۱ تهران برگزیده شد. مسابقاتی که تیم ایران با کسب سه مدال طلا، دو مدال نقره و چهار مدال برنز، عنوان قهرمانی آن را کسب کرد. عنوانی که تا به امروز تکرار نشده.
 
(این نوشتار در حال تکمیل و به روز رسانی میباشد)
۵۸

ویرایش