باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۱ سال پیش
فاصله‌های ناملایم نیز بر این اساس، از ناخوشایندترین تا کمتر ناخوشایند چنین برشمرده می‌شوند: [[هفتم بزرگ]] و معکوس آن [[دوم کوچک]]، [[هفتم کوچک]] و معکوس آن [[دوم بزرگ]]، و همهٔ فاصله‌های [[کاستن (موسیقی)|کاسته]] و [[افزودن (موسیقی)|افزوده]].<ref>{{پک|منصوری|۱۳۷۴|ک=تئوری بنیادی موسیقی|ص={{چر}}۱۵۲-۱۵۳}}</ref> از این میان، فاصله‌های پنجم کاسته و چهارم افزوده را «ناملایم مجذوب»{{یاد|dir=ltr|attracted dissonant}} نیز می‌ماند.<ref>{{پک|کمال پورتراب|۱۳۹۵|ک=تئوری موسیقی|ص=۸۸}}</ref>
 
نام‌های دیگری نیز برای برخی فواصل ذکر شده‌است، مثلاً فاصلهٔ پنجم درست و اکتاو را ملایم آشکار{{یاد|dir=ltr|open consonant}}، فاصله‌های سوم و ششم بزرگ را ملایم نرم{{یاد|dir=ltr|soft consonant}}، فاصلهٔ دوم بزرگ و هفتم کوچک را «ناملایم خفیف»{{یاد|dir=ltr|mild dissonant}}، فاصلهٔ دوم کوچک و هفتم بزرگ را «ناملایم شدید»{{یاد|dir=ltr|sharp dissonant}} یا «ناملایم خشن»{{یاد|strong dissonant}} و چهارم افزوده و پنجم کاسته را گاه «خنثی»{{یاد|dir=ltr|neutral}} یا «بی‌قرار»{{یاد|dir=ltr|restless}} نام داده‌اند.<ref>{{پک|کمال پورتراب|۱۳۹۵|ک=تئوری موسیقی|ص=۸۸}}</ref>
 
در مورد فواصل ترکیبی، این طبقه‌بندی پیچیده‌تر می‌شود. برای مثال فاصلهٔ نهم کوچک (که ترکیبی از اکتاو + دوم کوچک است) از فاصلهٔ چهاردهم بزرگ (که ترکیب اکتاو + هفتم بزرگ است) ناملایم‌تر دانسته می‌شود. به طور کلی هرگاه فاصله‌ها از یک تا اکتاو بزرگتر شوند، هر چه بزرگتر شوند از نامطبوع بودنشان کاسته می‌شود. همچنین اگر در یک فاصلهٔ ترکیبی نت سومی میان دو نت تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها نواخته شود می‌تواند از ناخوشایندی آن‌ها کم کند.<ref>{{پک|منصوری|۱۳۷۴|ک=تئوری بنیادی موسیقی|ص=۱۵۳}}</ref>
=== موسیقی شرقی ===
در موسیقی خاور نزدیک، شامل [[موسیقی سنتی ایران]]، [[موسیقی عربی]] و نظیر آن، فواصل به دو دستهٔ ملایم و ناملایم تقسیم نمی‌شوند بلکه بر حسب شدت ملایمت مرتبط می‌شوند. این شدت نیز بر اساس نسبت بسامد فواصل است، یعنی فواصل اصلی به ترتیب از ملایم‌تر به ناملایم‌تر عبارتند از ۲:۱ (اکتاو)، ۳:۲ (پنجم درست)، ۴:۳ (چهارم درست)، ۵:۴، ۶:۵، ۷:۶، ۸:۷، ۹:۸ (دوم بزرگ) و الی آخر.<ref dir=ltr>{{پک|Apel|1950|ک=Harvard Dictionary of Music|ص=46|زبان=en}}</ref>
 
== تهیه و حل ==
در قواعد هارمونی موسیقی کلاسیک آشنایی با فواصل مطبوع و نامطبوع ضروری است و فاصله‌های نامطبوع باید به یک فاصلهٔ مطبوع حل شوند. در این قواعد برداشت‌های مختلفی از مطبوعیت در وصل آکوردها وجود دارد. به عنوان مثال فاصله «چهارم درست» که فاصله ای نسبتاً مطبوع است، وقتی در بخش باس قرار می‌گیرد، فاصله ای نامطبوع شناخته شده و باید به یک فاصله که مطبوع و خوشایند است حل شود. شیوه وصل بدین صورت است که فاصله نامطبوع از یک فاصله خوشایند تهیه و به صورت حرکت پیوسته یکی از نت‌ها یا هر دو نت به یک فاصله خوشایند دیگر به صورت پیوسته حل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = [[کامبیز روشن‌روان|روشن روان]]|نام =کامبیز | پیوند نویسنده = | عنوان =[[هارمونی جامع کاربردی]] | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۹۲| ناشر =انتشارات معین |مکان = | شابک = | صفحه = ۳۲–۳۳| پیوند = | بازیابی =}}</ref>