باز کردن منو اصلی

تغییرات

چپ‌چین
فاصله‌های ناملایم نیز بر این اساس، از ناخوشایندترین تا کمتر ناخوشایند چنین برشمرده می‌شوند: [[هفتم بزرگ]] و معکوس آن [[دوم کوچک]]، [[هفتم کوچک]] و معکوس آن [[دوم بزرگ]]، و همهٔ فاصله‌های [[کاستن (موسیقی)|کاسته]] و [[افزودن (موسیقی)|افزوده]].<ref>{{پک|منصوری|۱۳۷۴|ک=تئوری بنیادی موسیقی|ص={{چر}}۱۵۲-۱۵۳}}</ref> از این میان، فاصله‌های پنجم کاسته و چهارم افزوده را «ناملایم مجذوب»{{یاد|dir=ltr|attracted dissonant}} نیز می‌ماند.<ref>{{پک|کمال پورتراب|۱۳۹۵|ک=تئوری موسیقی|ص=۸۸}}</ref>
 
نام‌های دیگری نیز برای برخی فواصل ذکر شده‌است، مثلاً فاصلهٔ پنجم درست و اکتاو را ملایم آشکار{{یاد|dir=ltr|open consonant}}، فاصله‌های سوم و ششم بزرگ را ملایم نرم{{یاد|dir=ltr|soft consonant}}، فاصلهٔ دوم بزرگ و هفتم کوچک را «ناملایم خفیف»{{یاد|dir=ltr|mild dissonant}}، فاصلهٔ دوم کوچک و هفتم بزرگ را «ناملایم شدید»{{یاد|dir=ltr|sharp dissonant}} یا «ناملایم خشن»{{یاد|dir=ltr|strong dissonant}} و چهارم افزوده و پنجم کاسته را گاه «خنثی»{{یاد|dir=ltr|neutral}} یا «بی‌قرار»{{یاد|dir=ltr|restless}} نام داده‌اند.<ref>{{پک|کمال پورتراب|۱۳۹۵|ک=تئوری موسیقی|ص=۸۸}}</ref>
 
در مورد فواصل ترکیبی، این طبقه‌بندی پیچیده‌تر می‌شود. برای مثال فاصلهٔ نهم کوچک (که ترکیبی از اکتاو + دوم کوچک است) از فاصلهٔ چهاردهم بزرگ (که ترکیب اکتاو + هفتم بزرگ است) ناملایم‌تر دانسته می‌شود. به طور کلی هرگاه فاصله‌ها از یک تا اکتاو بزرگتر شوند، هر چه بزرگتر شوند از نامطبوع بودنشان کاسته می‌شود. همچنین اگر در یک فاصلهٔ ترکیبی نت سومی میان دو نت تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها نواخته شود می‌تواند از ناخوشایندی آن‌ها کم کند.<ref>{{پک|منصوری|۱۳۷۴|ک=تئوری بنیادی موسیقی|ص=۱۵۳}}</ref>