باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
ابومسلم به لیگ تخت جمشید راه یافت و همواره در زمره بهترین تیمهای لیگ کشور بود. رنگ پیراهن این تیم از همان ابتدا با اقتباس از حرکت سیاه جامگان (مشکی) انتخاب شد تا یاران سردار بزرگ همیشه در اذهان باقی بمانند. به این رنگ قرمز افزوده شد تا لکه‌های خون سربازان که بر تنشان با تعصب عجین بود نمادی اصولی بگیرد. این تشکل خیلی سریع از محبوبیت خاص و عام برخوردار شد. هر روز به تعداد تماشاگران و هواداران ابومسلم افزوده می‌شد به‌طوری‌که حالا بعد از گذشت قریب به نیم قرن، میلیون‌ها طرفدار در استان‌های خراسان دارد؛ چه آن دسته از هوادارانی که در استادیوم حضور می‌یابند و چه آنانی که به‌خاطر مشغله کاری نمی‌توانند در استادیوم باشند و به وجود چنین تیمی به عنوان پیشانی فوتبال استانشان در کشور همواره فخر می‌فروشند.
 
ابومسلم خراسان با پیروزی انقلاب و تغییر تحول بنیادی کشور نیز دچار همین تحولات اساسی شد. این تیم از چندین سال رکود و تعطیلی مجدداً توسط جهانگیر زنده‌دل و جمعی از بازیکنان و دوستان سر و شکل گرفت و این تلاش کوششی برای احیای فوتبال خراسان در کشور بود. طی سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ حرکتی اصولی در ورزش نبود اما پس از سال ۱۳۶۳ تیمهای استانی و مسابقات شهری آغاز شد. از اواخر ۱۳۶۳ تشکیل ابومسلم رنگ و بوی خاصی به خود گرفت تا این که پس از قهرمانی در سال ۱۳۶۵ در باشگاه‌های مشهد و ۱۳۶۶ لیگ استان خراسان سیر صعودی و تحولی این باشگاه قدیمی شکل گرفت. در سال [[۱۳۶۷ (خورشیدی)|۱۳۶۷]] و ۱۳۶۸ ابومسلم جانی تازه گرفت و باعث آن شد تا مهندس حمید طیبی [[مدیریت|مدیر]] عامل کارخانه شهد ایران این تیم را زیر پوشش قرار دهد و این حمایت مالی نتیجه قهرمانی فوتبال در لیگ استان را به همراه داشت و با آغاز سال ۱۳۶۹ فوتبال ایران از لیگ منتخب استان‌ها موسوم به قدس خارج شد و به صورت لیگ منطقه‌ای باشگاه‌ها درآمد. ابومسلم قهرمان استان به عنوان نماینده خراسان در منطقه یک کشور حضور یافت و مربیگری حاج سید مهدی قیاسی و کاظم غیاسیان به عنوان مربیان و سرپرستی جهانگیر زنده‌دل به لیگ دسته اول کشور صعود نمود. سالهای ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ تیم ابومسلم در [[لیگ آزادگان]] حضور داشت و به دلیل عدم توجه کافی مسئولان باشگاه و استان باعث شد تا تیم به دسته دوم سقوط و طبق قوانین غیرمعقول هیئت استان به بازی‌های داخلی یعنی دسته سوم پرت شد و طی سالهای ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳ در لیگ دسته سوم متوقف شد و نتوانست به رده بالاتر صعود کند. بالاخره در سال ۱۳۷۴ با تشکلی منسجم مجدد راهی لیگ دسته دوم کشور شد.
 
در سال ۱۳۷۵ با درایت [[حاج رضاپور]] مدیر عامل کارخانه خوشگوار و عنایت مالی [[مسعود یزدی]] باشگاه انسجامی فوق‌العاده گرفت. در سالهای ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵ با مربیگری مهدی دینورزاده موفق به صعود نشد. در سال ۱۳۷۶ به رغم این که دیگر خوشگوار دست از حمایت مالی مستقیم برداشت و تنها به کمکهای تبلیغاتی بسنده کرد با مدیریت کادر فنی که ابتدا استاد حسین فکری و اکبر میثاقیان عهده‌دار آن بودند و سپس ادامه راه میثاقیان به دست گرفت و با مدیریت خوب خود جواز ورود دسته اول را کسب کرد. در سال ۱۳۷۷ با مدیریت مهندس [[غلامحسین تکفلی]] و رهبری [[اکبر میثاقیان]] تیم ابومسلم در دور رفت لیگ مقام سوم را به خود اختصاص داد. در سال ۱۳۷۸ تیم ابتدا به مدیر عاملی مهندس [[رحمان نادری]] و سپس [[بصیری پور]] فرماندار مشهد کار خود را شروع کرد و در میانه راه ناصر شفق اقدام به خرید امتیاز آن نمود و این تیم را زیر چتر و حمایت مالی و معنوی ناجا قرار داد و این حمایت تا سال ۱۳۸۴ ادامه داشت و در همین سال با توافق مسولان ناجا و ایران خودرو امتیاز باشگاه ابومسلم به گروه صنعتی ایران خودرو واگذار شد.
 
سینا میرجلیلی تیم ابومسلم در دور رفت لیگ مقام سوم را به خود اختصاص داد. در سال ۱۳۷۸ تیم ابتدا به مدیر عاملی مهندس [[رحمان نادری]] و سپس [[بصیری پور]] فرماندار مشهد کار خود را شروع کرد و در میانه راه ناصر شفق اقدام به خرید امتیاز آن نمود و این تیم را زیر چتر و حمایت مالی و معنوی ناجا قرار داد و این حمایت تا سال ۱۳۸۴ ادامه داشت و در همین سال با توافق مسولان ناجا و ایران خودرو امتیاز باشگاه ابومسلم به گروه صنعتی ایران خودرو واگذار شد.
 
در سال ۱۳۷۸ به علت مسائل مالی و نبود نیروهای مجرب به دسته دوم سقوط کرد. با شروع رقابت‌های لیگ دسته اول ابتدا اکبر میثاقیان و سپس فیروز کریمی رهبری تیم را بر عهده گرفتند که سه دیدار به پایان بازی‌ها مانده بود که جواز ورود به لیگ حرفه‌ای را از تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۸۰ کسب کرد.
کاربر گمنام