تفاوت میان نسخه‌های «فساد در ایران»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری حذف حجم زیادی از مطالب منبع‌دار
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری حذف حجم زیادی از مطالب منبع‌دار
[[عباس میلانی]] معتقد است یکی از پایه‌های اصلی نارضایتی‌های مردم که منجر به [[انقلاب ۵۷ ایران]] شد، [[فساد مالی در دوران پهلوی|فساد مالی در میان قدرتمندان]] بود.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=میلانی|کتاب=معمای هویدا|سال=1380|فصل=|صفحه=382-383|جلد=|زبان=}}</ref>
 
با پایان دهه اول [[انقلاب ۵۷ ایران]] و پس از [[جنگ هشت ساله ایران و عراق|جنگ هشت ساله]]، تفکری بر دولتمردان ایران حاکم شده بود که می‌گفتند فساد اقتصادی همیشه بد نیست و [[نظریه کارآمدی فساد|فساد روغن چرخ توسعه است]] لذا نباید خیلی هم با فساد مبارزه کرد. آنها معتقد بودند که فساد می‌تواند موجب توسعه اقتصادی در کشور شود و اگر فساد بتواند موجب توسعه در کشور شود باید از آن حمایت کرد.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =فرزانه طهرانی |نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3212344 |عنوان=غلامحسین دوانی: ریشه فساد در بدنه گروه شترمرغ | ناشر =روزنامه اعتماد شماره 3321 صفحه 9 (اقتصاد) |تاریخ =29/5/1394 |تاریخ بازبینی=}}</ref> در همان زمان به نقل از یکی از مسوولان نهادهای عمومی گفته می‌شد که هر اقدامی در ایران شدنی است و تنها نرخ انجام آن متفاوت است.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =فرزانه طهرانی |نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3212344 |عنوان=غلامحسین دوانی: ریشه فساد در بدنه گروه شترمرغ | ناشر =روزنامه اعتماد شماره 3321 صفحه 9 (اقتصاد) |تاریخ =29/5/1394 |تاریخ بازبینی=}}</ref> این اظهارنظر، بدان معنی بود که دقیقاً از همان زمان مسیر فسادهای اقتصادی که کوچک‌ترین آن پرداخت رشوه سازمان یافته بود گسترش رسمی یافت.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =فرزانه طهرانی |نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3212344 |عنوان=غلامحسین دوانی: ریشه فساد در بدنه گروه شترمرغ | ناشر =روزنامه اعتماد شماره 3321 صفحه 9 (اقتصاد) |تاریخ =29/5/1394 |تاریخ بازبینی=}}</ref>
 
== شرایط خاص ایران ==
;فساد سیاسی و فقر: فساد سیاسی باعث می‌شود تجمل‌گرایی، تبدیل به قاعده‌ای عمومی و اجتماعی شود و رواج تجمل‌گرایی خصوصا در بین مسئولان، فقری را در بین مردم ایجاد می‌کند به نام فقر احساسی. یعنی اینکه خود فرد ممکن است فقیر نباشد ولی خود را با کسانی الگو می‌داند مقایسه می‌کند و اگر کمتر باشد، احساس فقر می‌کند. احساس فقر خطرناک‌تر از فقر واقعی است. فقیران واقعی ممکن است کم باشند، اما کسانی که فقیر احساسی هستند، بسیار زیاد هستند. با شیوع این نوع از فقر منابع کشور به سمت تهیه کالای لوکس خواهد رفت و تولید نسبی کالای ضروری کم می‌شود و قیمتها بالا می‌رود و باز هم فقر بالا می‌رود.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =احمد توکلی |نشانی=http://farsi.khamenei.ir/others-note?id=28471 |عنوان=چند نکته دربارهٔ فسادی که «اقتصادی» نمی‌ماند | ناشر =http://farsi.khamenei.ir |تاریخ =1393/09/26 |تاریخ بازبینی=}}</ref> از احساس فقر و فلاکت بعنوان پاشنه آشیل دولت روحانی نام برده شده‌است.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=https://www.radiozamaneh.com/337552 |عنوان=واشینگتن پست: احساس فقر مردم ایران پاشنه آشیل روحانی است | ناشر =رادیوزمانه |تاریخ =۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ |تاریخ بازبینی=}}</ref>
 
;فساد و ساختار دینی: [[تقدس]]، عاملی است که مانع سؤال و بررسی می‌شود. ایرانیان از سال‌ها پیش راه مسکوت گذاشتن بررسی و حقیقت‌یابی را به خوبی یافته بودند. در [[نظام جمهوری اسلامی ایران]]، تقدس با فساد مرتبط بوده‌است. پس از [[انقلاب ۱۳۵۷ ایران]]، اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان از این تقدس و عدم پاسخگویی همراه آن بهره بسیار برده‌اند، و رسانه‌ها به عنوان رکن چهارم دموکراسی به جای بررسی و پیگیری، به استحکام فساد کمک کرده‌اند.<ref name=ToolAutoGenRef1>{{یادکرد وب |نویسنده =نیک آهنگ کوثر |نشانی=https://khodnevis.org/article/66456 |عنوان=فساد مالی نهادینه در ساختار دینی ایران | ناشر =خودنویس |تاریخ =۱۲/تیر/۱۳۹۵ |تاریخ بازبینی=}}</ref>
 
;فساد و نئولیبرالیسم: برخی از اقتصاددانان [[نئولیبرالیسم در ایران]] را ریشه فساد اقتصادی در این کشور می‌دانند.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =ابراهیم رزاقی |نشانی=https://asemandaily.ir/post/12826/نئولیبرالیسم-ریشه-فساد-اقتصادی-ایران |عنوان=نئولیبرالیسم؛ ریشه فساد اقتصادی ایران | ناشر =روزنامه «آسمان آبی» |تاریخ =شماره 560 - 08 بهمن 1396 |تاریخ بازبینی=}}</ref> در اثر سیاست‌های [[تعدیل ساختاری]] و با تغییر نگاه به جامعه و اقتصاد، فردگرایی مبتذلی حاکم شد که کل [[سرمایه اجتماعی]] انباشته شده در دهه نخست انقلاب را به سرعت نابود کرد و به فنا داد؛ سرمایه اجتماعی که برایش هزینه گزافی پرداخت شده بود و صدها هزار کشته، بخشی از هزینه‌های شکل‌گیری سرمایه اجتماعی دهه اول انقلاب ایران بود؛ به دنبال این تغییر نگاه، پیگیری نفع شخصی نگاه مسلط بر جامعه شد.<ref name="fararu.com">{{یادکرد وب |نویسنده =حسین راغفر |نشانی=http://fararu.com/fa/news/350338/پاسخی-به-باز-هم-گرفتاری‌های-اقتصاد-لیبرالیستی |عنوان=پاسخی به "باز هم گرفتاری‌های اقتصاد لیبرالیستی" | ناشر =پایگاه خبری تحلیلی فرارو |تاریخ =۰۷ اسفند ۱۳۹۶ |تاریخ بازبینی=}}</ref> بنیادگرایان بازار ابتدا با تسخیر دولت و مجلس و با استفاده از ابزارِ زورِ دولت و تهدید معترضین، سیاست‌هایی را که در شرایط عادی با مقاومت روبرو می‌شد به تصویب رساندند و به اجرا درآوردند و وقتی با اعتراض‌های مردمی روبرو شدند انگشت اتهام را متوجه دولت‌ها کردند؛ دولتهایی که به تسخیر خود درآورده بودند و سالهای سال علیرغم تغییر، دولت‌ها در تسخیر همین تفکر باقی ماندند.<ref name="fararu.com" />
۴۹

ویرایش