باز کردن منو اصلی

تغییرات

۳۱ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
 
پیشه اصلی اهالی جزیره، [[آبزی‌پروری]] بود و با به دام انداختن بچه‌ماهی‌های [[ایبیجا]]، آن‌ها را در آب شیرین [[تالاب بوآدا]] پرورش داده و به این طریق منبع غذایی مطمئنی برای خود ترتیب می‌دادند.
نارگیل و میوه [[پاندانوس]] از دیگر مواد خوراکی اهالی بود.<ref name=pollock>{{یادکرد کتاب| author=Pollock, Nancy J|chapter=5: Social Fattening Patterns in the Pacific—the Positive Side of Obesity. A Nauru Case Study|editor=De Garine, I|title=Social Aspects of Obesity|pages=87–111|publisher=Routledge|year=1995}}</ref><ref name=spennemann />{{سخ}}
نام نائورو احتمالاً از واژه نائورویی Anáoero گرفته شده که به معنی «به ساحل می‌روم» است.<ref name=west>{{cite encyclopedia|encyclopedia=Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania|title=Nauruans: nationality|pages=578–580|last=West|first=Barbara A|isbn=978-1-4381-1913-7|year=2010|publisher=Infobase Publishing}}</ref>
 
آلمانی‌ها برای تقریباً سه دهه بر نائورو حکومت کردند. [[روبرت راش]]، یک تاجر آلمانی که با یک زن بومی ازدواج کرد، نخستین اداره‌کننده جزیره بود و در سال ۱۸۹۰ منصوب شد.<ref name=hill>{{یادکرد کتاب|last=Hill|first=Robert A (ed)|title=The Marcus Garvey and Universal Negro Improvement Association Papers|year=1986|publisher=University of California Press|isbn=978-0-520-05817-0|chapter=2: Progress Comes to Nauru|volume=5}}</ref>
 
[[آلبرت الیس فولر]] کاوشگر در سال ۱۹۰۰ در نائورو [[فسفات]] کشف کرد.<ref name=firth /> شرکت فسفات اقیانوس آرام بهره‌برداری از ذخایر فسفات را در سال ۱۹۰۶ با توافق با آلمان آغاز کرد و اولین محموله خود را در سال ۱۹۰۷ صادر کرد.
در سال ۱۹۱۴، با وقوع [[جنگ جهانی اول]]، نائورو توسط نیروهای استرالیایی تصرف شد. استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا در سال ۱۹۱۹ «توافقنامه جزیره نائورو» را به امضا رساندند که برپایه آن نهادی به نام کمیسیون فسفات بریتانیا (BPC) ایجاد شد و حق استخراج معادن فسفات به این نهاد اختصاص یافت.
 
{{یکاهای پول اقیانوسیه}}
{{اعضای اتحادیه کشورهای همسود}}
{{مناطق اقیانوسیه}}
 
[[رده:نائورو|*]]
[[رده:اعضاء اتحادیه کشورهای همسود]]
۳۰۳٬۹۶۱

ویرایش