تفاوت میان نسخه‌های «منشور استقلال اسرائیل»

جز
replaced: بوده است ← بوده‌است، بعنوان ← به عنوان ، شده است ← شده‌است، تاسیس ← تأسیس با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (replaced: بوده است ← بوده‌است، بعنوان ← به عنوان ، شده است ← شده‌است، تاسیس ← تأسیس با ویرایشگر خودکار فارسی)
این منشور تلاش ملت یهود را برای بازگشت به سرزمین تاریخی قوم یهود و اعلام برپائی کشور مستقل [[اسرائیل]] بر اساس قطعنامه [[مجمع عمومی سازمان ملل]] بازگو می‌کند و به نام دولت آینده اسرائیل تعهد می‌دهد که [[مردم عرب|اعراب]] مقیم این کشور از [[آزادی]] و تساوی حقوق کامل برخوردار خواهند بود.<ref>[http://hamdami.com/MFAFA/ModernHistory/090508-IndependenceDeclaration.htm منشوری که استقلال اسرائیل را اعلام کرد] (''وزارت امور خارجه اسرائیل'')</ref>
 
بر اساس [[تقویم عبری]] در اسرائیل، روز [[۵ ایار]]، [[تعطیل رسمی]] و از اعیاد ملی است. در مقابل فلسطینی‌ها سالگرد تاسیستأسیس اسرائیل را «یوم النکبه» (''[[روز نکبت]]'') می‌نامند.<ref>[http://www.bbc.co.uk/persian/worldnews/story/2008/05/080516_si-israel-nekbat.shtml اعتراض اسرائیلی‌ها به کاربرد عبارت «روز نکبت»] (''بی‌بی‌سی فارسی'')</ref>
 
== تاریخچه ==
با آن که ملت یهود از سرزمین خود با زور و اجبار رانده شد و در سرزمین‌های بیگانه پراکنده گردید، انسان یهودی وابستگی و تعلق خود را به سرزمین اسرائیل به دست فراموشی نسپرد و هیچ‌گاه از نیایش و امید برای بازگشت دگربار به میهن اجدادی و رسیدن دوباره به [[آزادی سیاسی]] باز نایستاد.
 
به دلیل تعلقات تاریخی و سنتی، یهودیان در تمامی نسل‌های خود در [[علیا|آرزوی بازگشت]] به سرزمین اسرائیل و استقرار دوباره در میهن باستانی خود بوده‌اند و در نسل‌های اخیر بازگشت همگانی یهودیان به سرزمین اسرائیل رخ داده است، که در چارچوب پیشگامان و پیشاهنگان و مبارزان، روح یهودی را به این سرزمین بازگردانده‌اند؛ [[زبان عبری]] احیا شده‌است، شهرها و روستاهایی را شالوده‌ریزی کرده و برپا ساخته‌اند و کشوری شکل گرفته که بر اقتصاد و فرهنگ خود حاکم شده استشده‌است و در واقع موجودیت اجتماعی، فرهنگی و ملی سرزمین اسرائیل را زنده کرده‌اند. این ملتی است که در اشتیاق صلح به سر می‌برد و از خود دفاع می‌کند و برکت پیشرفت برای زندگی همه ساکنان این سرزمین را بشارت می‌دهد و جان خود را در راه استقلال ملی خویش نثار می‌کند.
 
در ۱۸۹۷ میلادی، [[کنگره جهانی صهیونیسم]] با فراخوانی [[تئودور هرتسل|تئودور (بنیامین زئب) هرتسل]]، که رویای شالوده‌ریزی کشور یهود را بشارت داده بود، برپا گردید، و حق ملت یهود را برای برپایی کیان ملی در سرزمین پدری خویش اعلام کرد.
ما تعیین می‌کنیم که از لحظه پایان‌گرفتن قیمومت بریتانیا، که امشب خواهد بود، از بامداد شنبه [[۶ ایار]] سال [[۵۷۰۸ (عبری)]] (۱۵ مه ۱۹۴۸) و تا برپایی بنیادها و نهادهای حکومتی برگزیده مردم که امری واجب برای هر کشور است، و بر اساس قانون اساسی کشور که تصویب مجلس موسسان تدوین و تصویب خواهد شد، و این امر حداکثر تا ۱ اکتبر ۱۹۴۸ میلادی انجام خواهد گردید، مجمع ملی به مثابه شورای موقت کشوری عمل خواهد کرد، و نهاد اجرایی آن، امور ملت را اداره خواهد کرد، و به مثابه دولت موقت کشور یهودی؛ کشور اسرائیل خواهد بود.
 
درهای کشور اسراییل به روی مهاجرت و [[علیا|بازگشت یهودیان]] و گردآوری پراکندگان در سراسر جهان گشوده‌است. دولت اسرائیل برای آبادانی و عمران این سرزمین به سود همه ساکنان آن تلاش خواهد کرد. کشور اسرائیل بر پایهٔ اصول [[آزادی]]، [[عدالت]] و [[صلح]] که آرمان و خواست همه [[پیامبران یهود]] بوده است،بوده‌است، برپا می‌شود. کشور اسرائیل [[برابری اجتماعی|تساوی حقوق اجتماعی]] و [[آزادی سیاسی|سیاسی]] کامل را برای همه ساکنان آن، بدون تفاوت میان پیروان مذاهب، نژادها و جنسیت‌های مختلف رعایت می‌کند و [[آزادی مذهب]]، وجدان، زبان، آموزش و فرهنگ را محترم می‌شمارد. اسرائیل پاسدار [[بناهای مهم مذهبی اورشلیم|اماکن مقدس همه ادیان]] خواهد بود و به اصول [[منشور جهانی حقوق بشر]] وفادار خواهد ماند و برای اجرای قطعنامه ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ تلاش خواهد کرد و به هدف تامین وحدت اقتصادی سراسر این سرزمین، اقدام خواهد کرد.
 
ما سازمان ملل متحد را فرا می‌خوانیم تا به ملت یهود برای بنیان‌نهادن کشور خود دست یاری دهد و اسرائیل را بعنوانبه عنوان عضوی متساوی‌الحقوق با کشورهای دیگر بپذیرد.
 
ما [[عرب اسرائیلی|اعراب ساکن کشور اسرائیل]] را – حتی در این روزهایی که در معرض هجوم خونین آنان قرار داریم - فرا می‌خوانیم تا صلح را رعایت کنند و به شکل‌گیری کشور جدید دست یاری دهند و از حق شهروندی کامل بهره‌مند گردند و در همه نهادها و بنیادهای ملی و حکومتی دارای نمایندگان خویش باشند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش