تفاوت میان نسخه‌های «کیفیات ذهنی»

جز
[[پرونده:Red.svg|160px|بندانگشتی|تجربه کیفی رنگ قرمز از مثال‌های معروف کیفیات ذهنی می‌باشد.]]
'''کیفیات ذهنی''' یا ''تجربه‌یتجربهٔ حقیقی چیزها'' {{انگلیسی|qualia}} به ویژگی‌های کیفی یا احساسی وضعیت ذهن اشاره می‌کند. به عنوان مثال تجربه‌یتجربهٔ مستقیم رنگ‌ها، درد، بو، خشم مثال‌هایی از کیفیات ذهنی می‌باشند.
 
اگر چه به نظر می‌آید که حداقل برخی از حالات ذهنی ما وضعیت کیفی دارند، وجود آن‌ها سؤالات فلسفی‌ای را بر می‌انگیزدبرمی‌انگیزد: ماهیت کیفیات ذهنی چیست و چه چیزی آن‌ها را تشکیل می‌دهد؟ بسیاری از نظریه‌پردازان تفاوت عمده‌ای بین کیفیات ذهنی و معیارهای فیزیکی مانند طول، جرم، حجم دیده و این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا امکان دارد که کیفیات ذهنی کاملاً با این ویژگی‌های فیزیکی یکسان باشند؟ سؤال دیگری که مطرح می‌باشد این است که آیا دریافت مستقیم ما نسبت به این حالات ذهنی لغزش‌ناپذیر است و آیا این ادراکات دارای اعتبار هستند؟<ref name="Routledge">LEVIN, JANET (1998). Qualia. In E. Craig (Ed.), Routledge Encyclopedia of Philosophy. London: Routledge. Retrieved March 11, 2009, from http://www.rep.routledge.com/article/V029 </ref>
 
کیفیات ذهنی به عنوان استدلالی علیه [[فیزیکالیسم]] (دیدگاهی که بر اساس آن هیچ چیز غیر فیزیکی در عالم وجود ندارد) به کار رفته استرفته‌است.<ref name="Routledge" />
 
== استدلال‌های ضد فیزیکالیسم ==
{{بخش-خرد}}
 
<!--کیفیات ذهنی را نخستین بار [[تامس نیگل]] در مقاله معروف [[خفاش بودن چه کیفیتی دارد؟]] مطرح کرد. نیگل برای برون رفت از این مشکل طرح یک پدیدارشناسی عینی را پیشنهاد داد.
 
کیفیات ذهنی برای شخص خاصی است و دیگران به آن دسترسی ندارند. فیلسوفان ذهن این کیفیت را ناگفتنی (ineffable) می‌دانند و همین موجب می‌شود کیفیات ذهنی قابل تبیین علمی نباشند زیرا تبیین علمی مبتنی بر عمومی و سوم شخص بودن امر مورد تبیین است و امور اول شخص را نمی‌توان تبیین علمی کرد. [[دنیل دنت]] که اساساً وجود چنین کیفیاتی را نمی‌پذیرد. برخی هم برای تبیین فیزیکی کیفیات ذهنی تلاشهایی کرده‌اند. -->
 
== جستارهای وابسته ==
۴۹٬۷۹۷

ویرایش