تفاوت میان نسخه‌های «جهان عرب»

۲ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: فیلپینی⟸فیلیپینی، امپراطوری⟸امپراتوری
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: فیلپینی⟸فیلیپینی، امپراطوری⟸امپراتوری)
|-
!۱۲
|[[عربستان]]|| - || [[زبان اردو]] (کارگران پاکستانی)، [[زبان روهینگیا]] (کارگران بنگلادشی)، [[زبان تاگالوگ]] (کارگران فیلپینیفیلیپینی)
|-
!۱۳
 
== سیاست خارجی ==
کشورهای عربی در طول تاریخ کمتر توانسته‌اند موفقیتی سیاسی و نظامی را از آن خود کنند. این کشورها اغلب در مواجه با چالش‌های منطقه‌ای پیش رو از رقیبان خود شکست خورده‌اند. مهمترین چالش‌های سیاسی و نظامی اعراب، مقابله با [[ایران]]، [[اسرائیل]] و [[امپراطوریامپراتوری عثمانی]] بوده‌است که مصداق آن‌ها نیز [[جنگ ایران و عراق]] و [[نزاع اعراب و اسرائیل]] و اشغال غالب کشورهای عرب خاورمیانه توسط ارتش امپراطوریامپراتوری عثمانی در خلال [[جنگ جهانی اول]] بوده که به گواه تاریخ در همه این منازعات، اعراب بازنده جنگ بوده‌اند.
 
یکی از دلایل ضعف کشورهای عربی در مقابل همسایگان خود، عدم اتحاد با یکدیگر بوده‌است. [[جمال عبدالناصر|جمال عبدناصر]] شخصی بود که سعی داشت اتحاد میان اعراب را عملی سازد که موفق به این کار نشد. دلیل دیگر نبود عزم جدی اعراب برای قدرتمند شدن در منطقه آسیای غربی را می‌توان در ترجیح دادن آن‌ها به پناه بردن به زیر سایه پیروزی‌هایشان در زمان [[دوران طلایی اسلام]] دانست. همچنین دلیل دیگر را می‌توان در بی‌اعتمادی آن‌ها به یکدیگر در احترام گذاشتن به مرزهای سیاسی یکدیگر دانست.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده = |نشانی = http://www.economist.com/node/14070743?story_id=14070743 |عنوان =A world against itself | ناشر = [[اکونومیست|The Economist]] |تاریخ = ۶ فوریه ۱۹۸۸ |تاریخ بازدید = ۱۸ مارس ۲۰۱۱}}</ref>