تفاوت میان نسخه‌های «عماد فقیه کرمانی»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه، replaced: ه اند ← ه‌اند ، بوده است ← بوده‌است، هم اکنون ← هم‌اکنون ، عهده دار با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه، replaced: ه اند ← ه‌اند ، بوده است ← بوده‌است، هم اکنون ← هم‌اکنون ، عهده دار با ویرایشگر خودکار فارسی)
}}
 
'''شیخ الاسلام، "خواجه عمادالدین علی فقیه کرمانی'''، متخلص به "عماد"، و معروف به "عماد فقیه کرمانی" (زادهٔ :۶۹۰ه.ق -درگذشت:۷۷۲ یا ۷۷۳ه.ق)یکی از شاعران و عارفان برجسته و معروف قرن هشتم هجری به شمار می آید که معاصر [[حافظ]] و موردتوجه او بوده استبوده‌است. عمدهٔ شهرت او، به خاطر اشعار زیبا و عارفانهٔ اوست که مضامین معنوی و اخلاقی دارند.
 
== زندگی ==
 
پدر ِوی، [[محمود فقیه کرمانی]]، از نزدیکان و محارم [[نظام الدین محمود کرمانی]] عارف و صوفی نامدار قرن هفتم و از شاگردان [[عبدالسلام کامویی]] محسوب می شد و به دستور وی خانقاهی در [[کرمان]] بنا نمود و خود به نمایندگی از نظام الدین محمود، ادارهٔ امور این خانقاه را عهده دارعهده‌دار گردید. نظام الدین محمود در سال ۷۰۵ هجری قمری در [[کرمان]] خرقه تهی کرد و به دیارباقی شتافت و در روز هفتم ِفوت ِ او، "محمود"، پدر عمادفقیه نیز دیده از جهان فروبست.
بدین ترتیب ، "عماد فقیه"، در سال ۷۰۵ ه.ق درحالیکه فقط ۱۵ سال سن داشت، به اتفاق برادرش، ادارهٔ امور خانقاه را برعهده گرفت و ضمنا به تحصیلات فقهی خویش نیز ادامه داد.
 
 
شهرت "عمادفقیه کرمانی" در سرودن شعر و مهارت ِ وی در این فنّ به حدی زیاد بود که در مورد وی در تذکرهٔ [[دولتشاه سمرقندی]]، به نقل از [[شیخ آذری]] چنین آمده است :
«فضلا برآنند که سخن ِ مُتقدّمان و متأخرانِ [[جواهرالاسرار]] احیاناً در حشوی واقع شده است. امّا سخن ِ "عماد فقیه" که اکابر اتفاق کرده اندکرده‌اند که در آن سخن اصلاً قصوری واقع نیست، نه در لفظ و نه در معنا و از سخن ِ"خواجه" بوی دلاویز عبیر می آید که به مشام صاحب دلان و هنروران، بلکه از بوی جان زیباتر می نماید.»
 
سرانجام "عمادفقیه کرمانی" که ستاره ای پرفروغ در آسمان دیار ِادب پرور ِ [[کرمان]] محسوب می شد، در سال ۷۷۲ یا ۷۷۳ه.ق، و درسن ّ ۸۲ یا ۸۳ سالگی، بدرود حیات گفت و در محوطهٔ خانقاهی که خود در محلهٔ "سرپل دولت آباد"ِکرمان ساخته بود، به خاک سپرده شد. هم اکنونهم‌اکنون اثری از این محلهٔ قدیمی کرمان برجای نمانده است،نمانده‌است، امّا محل تقریبی دفن عمادفقیه، در خیابان [[گنجعلی خان]] امروزی، حدّفاصل بین [[چهارسوق مسگری]] و مدرسه [[ابراهیم خان ظهیرالدوله]]، واقع است.
[[پرونده:عماد فقیه کرمانی.jpg|بندانگشتی|نگارۀ عماد فقیه کرمانی، اثر [[رضای عباسی]] مطابق شیوۀ [[صادقی کتابدار]] در عصر صفویه. چهرۀ عماد فقیه در این نگاره، متفاوت با مینیاتور «نسخه آ» است که متعلق به عصر سلطنت آل مظفر و دارای اصالت است. در اطراف نگارۀ عماد فقیه، این بیت‌ها از مثنوی [[صحبت نامه]] عماد فقیه تشخیص‌پذیر است:
تا چند پی خیال، پویی/ ذکر خط و زلف و خال گویی-
 
وی از عنفوان شباب، علیرغم مقام فقاهتی خویش، سرودن شعر را نیز آغاز نمود و تا پایان عمر، آثار متعددی از خود به یادگار گذاشت.
از جملهٔ آثار او، علاوه بر دیوان غزلیاتش، می توانمی‌توان به پنج [[مثنوی]] نیز اشاره کرد، که عبارتند از : "محبت نامهٔ صاحبدلان" ، "صحبت نامه" ، "ده نامه" ، "طریقت نامه" و "صفانامه"(که این آخری با عنوان : "مونس الاسرار و انیس الاخبار" هم معروف است). قدیمی‌ترین این آثار "محبت نامهٔ صاحبدلان" است که عمادفقیه آن را در سال ۷۲۲ه.ق و در سن ۳۲ سالگی سروده است.
 
مثنوی ''طریقت نامه'' (مشتمل بر حدود ۲۷۷۰ بیت) او نیز، در روزگار اوج قدرت امیر مبارزالدین محمد مظفر (۷۶۵–۷۱۳ ق) سروده شده و به همین جهت متضمن اشاراتی به اوست.<ref>[http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/219309/مقایسه-طریقت-نامه-عمادالدین-فقیه-کرمانی-و-مصباح-الهدایه-عزالدین-محمود-کاشانی مقایسه طریقت نامه عمادالدین فقیه کرمانی و مصباح الهدایه عزالدین محمود کاشانی]، [[نورمگز]]، نوشته طاهره خوشحال دستجردی، پاییز و زمستان ۱۳۸۱، شماره ۱۴ علمی-پژوهشی، صفحهٔ ۷۷</ref>
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش