تفاوت میان نسخه‌های «سازمان تجارت جهانی»

شیوه حل اختلاف در سازمان تجارت جهانی
(شیوه حل اختلاف در سازمان تجارت جهانی)
* دستیابی به [[توسعه پایدار]] با بهره‌برداری بهینه از منابع
* [[حفظ محیط زیست]]
* افزایش سهم کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته از رشد [[تجارت بین‌المللی]]<ref name=":1">{{یادکرد کتاب|عنوان=اصول و مبانی حقوق تجارت بین‌الملل، کتاب نخست: کلیّات حقوق تجارت بین‌الملل و سازمان‌های تجاری بین‌المللی|نام خانوادگی=داراب پور|نام=مهراب|ناشر=گنج دانش|سال=1397|شابک=‭978-622-6187-03-9‬‬|مکان=تهران|صفحات=299}}</ref>
 
== انتقادها ==
بنا بر گزارشی در قوس ۱۳۹۴، مار کیت صد و شصت و دو کشور جهان پس‌ازاین به روی افغانستان بازخواهد بود. از همسایه‌های افغانستان، تاجیکستان، پاکستان و چین نیز «عضویت دائمی» سازمان تجارت جهانی را دارا هستند. به گفته مقام‌های افغانستان، مشکلات ترانزیتی با برخی کشورها در نتیجه عضویت افغانستان در WTO حل خواهد شد. وزیر تجارت و صنایع افغانستان در این رابطه گفت:<ref>{{یادکرد وب | عنوان=افغانستان عضو دایمی سازمان تجارت جهانی شد | وب‌گاه=دری نیوز | پیوند=http://www.darinews.com/افغانستان-عضو-دایمی-سازمان-تجارت-جهان/ | کد زبان=fa | تاریخ بازبینی=2015-12-19}}</ref> {{نقل‌قول| «هدف اصلی روی ایجاد سهولت‌هاست تا ما قوانین خود را به شکلی اصلاح و عیار بسازیم که مطابق شرایط WTO یا مطابق تجربه‌ها در کشورهای جهان است. این ما را کمک می‌کند زیراکسانی که بخواهند در افغانستان سرمایه‌گذاری کنند، بدون اینکه فکر کنند، می‌آیند و در افغانستان سرمایه‌گذاری می‌کنند زیرا قوانین ما در چهارچوب قوانین تجارت جهانی قرار دارد.»}}
 
== '''حل و فصل اختلافات در نظام سازمان تجارت جهانی''' ==
از اصول بنیادی سازمان تجارت جهانی، حل و فصل اختلافات از طریق مشاوره و تبادل نظر، به جای رسیدگی‌های ترافعی و قضایی است. موضوع اختلافات بین اعضای سازمان، معمولاً ناشی از تخلف از ترتیبات حل و فصل یا کاهش تعرفه‌ها است، که چون همه‌ی کشورهای عضو از آن متضرر می‌شوند، بنابراین حل و فصل آن از طریق مشارکت همگانی را ایجاب می‌نماید. نظام حل و فصل اختلاف در سازمان، مشتمل بر چهار مرحله است:
 
در مرحله‌ی اول، در صورت بروز اختلاف بین اعضای سازمان، کشور مربوط درخواست مشورت می‌کند و سایر کشورهای عضو، باید ظرف ده روز وارد شور شوند و با حسن نیت، ظرف سی روز در خصوص موضوع اظهار نظر نمایند. اگر از مشورت جویی از اعضا نتیجه‌ای حاصل نشود یا عضو متخلف (کشور خاطی) جوابی ندهد یا در روند مشورت‌ها مشارکت نکند، در مرحله‌ی دوم، کشور متقاضی (شاکی)، می‌تواند درخواست کند که هیأت رسیدگی تشکیل شود. این درخواست، معمولا پذیرفته می‌شود، مگر این که شورای عمومی به اتفاق آرا، آن را لازم نداند. هیأت‌های رسیدگی، سه عضو دارند که متخصّص در موضوع اختلاف (کالای مربوط) می‌باشند، اما هیچ یک از آن‌ها به صورت نماینده‌ی طرفین، عمل نمی‌کنند و استقلال عمل دارند. هیأت رسیدگی، پس از بررسی موضوع، به ویژه بررسی واقعیات گزارشی تهیه می‌کند و به رکن حل اختلاف تسلیم می‌نماید. در مرحله‌ی سوم، چنانچه گزارش هیأت مورد اعتراض باشد، می‌توان از آن استیناف خواست که به [[رکن استیناف]] (Appellate Body) ارجاع می‌شود. رکن استیناف، متشکل از هفت نفر است که در مسائل تجارت بین‌الملل، صاحب‌نظر می‌باشند و سه نفر از آنها با قید قرعه انتخاب می‌شوند. رکن استیناف، بیشتر به جنبه‌ های حقوقی موضوع می‌پردازد و باید ظرف 90 روز، نظر خود را بدهد تا در رکن حل اختلاف مطرح شود. رعایت و اجرای تصمیم رکن استیناف، زمان بندی پیچیده‌ای دارد که رکن حل اختلاف بر آن نظارت می‌کند. هرگاه کشور خاطی، تصمیم مذکور را اجرا نکند، رکن حل اختلاف؛ یعنی شورای عمومی، می‌تواند ضمانت‌های اجراهایی را به صورت مجازات، علیه او وضع و اعمال کند که عبارت است از: محرومیت بعضی از ترتیبات داخل [[گات]]، تعلیق امتیازات تعرفه‌ای یا سایر تعهّدات عضو زیان دیده یا اجازه‌ی اقدامات تلافی‌ آمیز علیه کشور خاطی که این روند در واقع مرحله‌ی چهارم نظام حل و فصل اختلاف در [[گات]] به شمار می‌رود. البتّه تصمیم گیری در شورای عمومی، محتاج اتفاق آرا است که خود، در جهت تأمین چند جانبه ماندن گات می‌باشد.<ref name=":1" />
 
ترتیبات فوق، خلاصه‌ی نظام حلّ اختلاف در گات است. البتّه اگر طرفین اختلاف توافق نمایند، می‌توانند به سایر طرق حلّ اختلاف، مانند داوری نیز رجوع کنند.
== جستارهای وابسته ==
* [[نهادهای اقتصاد جهانی]]
۷۵

ویرایش