تفاوت میان نسخه‌های «میا فارو»

۱۶ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
برنده جایزه NBR بهترین هنرپیشه زن در سال [[۱۹۹۰ (میلادی)|۱۹۹۰]] برای فیلم آلیس{{سخ}}
}}
'''میا فارو''' {{به انگلیسی|Mia Farrow}} هنرپیشه آمریکایی و نامزد دریافت و برندهٔ جوایز مختلفی از جمله [[گلدن گلوب]]، بافتا و سن سباستین بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن می‌باشد. فارو علاوه بر بازیگری، به فعالیت‌های بشر دوستانه نیز مشغول است و در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد. او همچنین چندین بار از منطقهٔ بحران‌زدهٔ [[دارفور]] [[سودان]] بازدید کرده و سایتی را برای کمک به پناهجویان دارفوری که قربانی نسل‌کشی قومی شده‌اند راه‌اندازی کرده استکرده‌است و گزارش‌ها و عکس‌های خود از این منطقه را در سایت مزبور قرار می‌دهد. این عکس‌ها در مجلهٔ پیپل نیز به چاپ رسیده‌اند. مجله [[تایم]] نیز در سال [[۲۰۰۸ (میلادی)|۲۰۰۸]]، میا فارو را به عنوان یکی از ۱۰۰ نفر تأثیرگذارترین مردم جهان انتخاب کرد.<ref>[http://www.time.com/time/specials/2007/article/0,28804,1733748_1733756_1735264,00.html The 2008 Time 100]</ref>
 
== زندگینامه ==
'''میا فارو''' با نام '''ماریا د لوردس ویلرس فارو''' ([[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Maria de Lourdes Villiers Farrow) در [[۹ فوریه]] [[۱۹۴۵ (میلادی)|۱۹۴۵]]، در شهر [[لوس آنجلس]] [[ایالت کالیفرنیا]]ی [[آمریکا]] به دنیا آمد. پدرش [[جان فارو]]، کارگردان و مادرش [[مورین اوسالیوان]]، هنرپیشهٔ سینما بود. اولین حضور او در برابر دوربین درسالدر سال [[۱۹۴۷ (میلادی)|۱۹۴۷]] رقم خورد ولی فعالیت جدیش در سینما را از سال [[۱۹۵۹ (میلادی)|۱۹۵۹]] آغاز کرد. فارو ابتدا در نقش‌هایی کوچک ظاهر می‌شد ولی بازی در مجموعه تلویزیونی ''پیتون پلیس'' نام او را بر سر زبان‌ها انداخت و جایزه گلدن گلوب آینده‌دارترین نوستاره زن سینما را در سال [[۱۹۶۵ (میلادی)|۱۹۶۵]] برایش به ارمغان آورد. موفقیت بعدی او با فیلم ''[[بچه رزماری]]'' به کارگردانی [[رومن پولانسکی]] رقم خورد و او نامزد دریافت چندین جایزه ار جمله گلدن گلوب بهترین هنرپیشه زن و برندهٔ دو جایزه اسپانیایی پرمیوس فوتوگراماس دو پلاتا و ایتالیایی پرمی دیوید دی دوناتلو برای این فیلم گردید.
 
در دههٔ ۷۰ فارو در چندین فیلم قابل توجه ظاهر شد که از این میان می‌توان به فیلم‌های ''دکتر پوپول'' به کارگردانی [[کلود شابرول]] فرانسوی در سال [[۱۹۷۲ (میلادی)|۱۹۷۲]]، ''[[گتسبی بزرگ (۱۹۷۴)|گتسبی بزرگ]]'' (بازسازی مجدد) در سال [[۱۹۷۴ (میلادی)|۱۹۷۴]] و ''یک ازدواج'' به کارگردانی [[رابرت آلتمن]] در سال [[۱۹۷۸ (میلادی)|۱۹۷۸]] اشاره کرد. او همچنین در سال [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]] همراه با [[آنتونی پرکینز]] در نمایشی از برنارد اسلید بر روی صحنه [[برادوی]] به ایفای نقش پرداخت.
در [[۱۹۸۲ (میلادی)|۱۹۸۲]] نقش تک‌شاخ را در انیمیشن ''[[آخرین تک‌شاخ]]'' ایفا نمود و صدای خود را به آن داد. در [[۱۹۸۳ (میلادی)|۱۹۸۳]] در فیلم ''[[زلیگ]]'' بازی کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین هنرپیشه زن نقش مکمل انجمن منتقدین فیلم شهر کانزاس شد. میا فارو در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ و به دنبال آشناییش با [[وودی آلن]] در چندین فیلم مطرح این کارگردان از جمله ''[[هانا و خواهرانش]]''، ''[[رز بنفش قاهره]]''، ''[[جرم‌ها و بزهکاری‌ها]]'' و ''[[آلیس]]'' بازی کرد و نامزد دریافت جوایز متعددی گردید. در سال [[۱۹۹۵ (میلادی)|۱۹۹۵]] در فیلم ''[[راپسودی میامی]]'' ظاهر شد و پس از آن در چندین فیلم کوتاه مستقل به ایفای نقش پرداخت. همچنین زندگینامه خودنوشته خود را در [[۱۹۹۷ (میلادی)|۱۹۹۷]] به چاپ رساند.
 
مبا فارو در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد، سپس در چندین سریال و فیلم تلویزیونی بازی کرد و در سال [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]] نقش خانم بی‌لاک اهریمنی را در جدیدترین بازسازی فیلم ''[[طالع نحس (۲۰۰۶)|طالع نحس]]'' ایفا نمود. ''[[آرتور و نامرئی‌ها]]''، نام اولین قسمت از سه‌گانه [[فانتزی]] [[لوک بسون]] است که در سال [[(میلادی)|۲۰۰۷]] ساخته شد و فارو نقش مادربزرگ را در آن بازی کرده استکرده‌است. او همینک مشغول بازی در قسمت‌های دوم و سوم این سه‌گانه به نام‌های ''[[آرتور و انتقام مالتازارد]]'' و ''[[آرتور و جنگ دو دنیا]]'' می‌باشد.
 
=== زندگی شخصی ===
میا فارو در [[ژوئیه]] [[۱۹۶۶ (میلادی)|۱۹۶۶]] و در سن ۲۱ سالگی با [[فرانک سیناترا]]ی ۵۰ ساله ازدواج نمود. این ازدواج خیلی زود به جدایی انجامید و سیناترا هنگامی که فارو مشغول بازی در فیلم ''بچه رزماری'' بود مدارک مربوط به طلاق را در حضور دیگر بازیگران و گروه فیلمبرداری به او تحویل داد. این حرکت برای فارو شوکه‌کننده بود زیرا هرگز گمان نمی‌برد که سیناترا، تنها به این دلیل که فارو درخواست او برای بازی در فیلمش را رد کرده بود بخواهد از او جدا شود. سرانجام آندو در سال [[۱۹۶۸ (میلادی)|۱۹۶۸]] رسماً از یکدیگر جدا شدند. در سال [[۱۹۷۰ (میلادی)|۱۹۷۰]] فارو با [[آندره پروین]]، پیانیست یهودی و آلمانی تبار آمریکایی ازدواج کرد و مورد شماتت همسر سابق پروین که فارو را باعث جدایی شوهرش از او می‌دانست قرار گرفت و ترانهٔ ''«مواظب دختران جوان باشید»'' را علیه او ساخت. فارو و پروین صاحب سه فرزند به نام‌های ماتئو، ساشا و فلچر شدند و سه کودک کره‌ای و ویتنامی به نام‌های سون ئی، لارک سونگ و دیزی را نیز به فرزندخواندگی پذیرفتند. میا و آندره در سال [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]] از یکدیگر جدا شدند ولی با این وجود رابطه دوستانه بین آندو همچنان باقی‌ماند.
 
در دهه ۸۰ فارو با [[وودی آلن]] آشنا شد و رابطه آن دو بیش از یک دهه به طول کشید. آن دو هیچگاه با هم ازدواج نکرده و جدا از یکدیکر زندگی می‌کردند، با این وجود صاحب فرزند پسری به نام رونان سیموس شده و یک دختر و یک پسر دیگر را نیز به فرزندی قبول کردند. در سال [[۱۹۹۲ (میلادی)|۱۹۹۲]] فارو عکس‌های برهنهٔ دخترخواندهٔ خود، سون ئی را در آپارتمان آلن پیدا کرد و متوجه رابطه جنسی آندو با یکدیگر شد. با علنی شدن موضوع جنجال رسانه‌ای وسیعی به راه افتاد ولی در مقابل سون ئی پروین و وودی آلن با یکدیگر ازدواج کرده و شوک بزرگی را به میا فارو وارد آوردند. فارو دادخواستی را به دادگاه اراپه داد که آلن را متهم به کودک آزاری و سو استفاده از دیگر دختر خواندهٔ خود مالون می‌نمود ولی دادگاه با در نظر گرفتن اینکه ادامه چنین دادرسی‌ای می‌تواند برای کودک ۷ ساله مضر باشد آنراآن را بدون نتیجه پایان‌یافته اعلام نمود. حق حضانت فرزندان به فارو داده شد و آلن از دیدار مالون منع گردید و تنها اجازهٔ دیدن همراه با نظارت قانونی رونان به او داده شد. میشا، دیگر فرزندخواندهٔ فارو و آلن که در آن زمان ۱۴ سال داشت اعلام نمود که نمی‌خواهد دیگر پدرش را ببیند. سون ئی پس از ازدواج با آلن دیگر مادرخواندهٔ خود را ملاقات نکرد و فارو در مصاحبه‌اش با هفته‌نامه ''[[آبزرور]]'' (چاپ انگلیس) از دست دادن او را یک تراژدی توصیف نمود و سون ئی در پاسخ گفت که فارو [[مادر ترزا]] نیست.
 
میا فارو پس از جدایی از آلن، ۵ کودک دیگر را نیز به فرزندخواندگی خود پذیرفت و به تنهایی سرپرستی آنهاآن‌ها را برعهده گرفت. فارو که طرفدار به فرزندی پذیرفتن کودکان کشورهای فقیر است، سرپرستی آخرین فرزند غیرخونی خود را در سال [[۱۹۹۵ (میلادی)|۱۹۹۵]] برعهده گرفت. او در حال حاضر ۱۵ فرزند دارد که یازده نفر آنها، فرزندخواندگان فارو هستند.
 
==== فرزندان ====
* دیلان اوسالیوان (ملون) فارو (با نام لیزا فارو نیز شناخته می‌شود)
 
'''دیگر فرزندخواندگان میا فارو که به تنهایی سرپرسیتیشان را برعهده گرفته استگرفته‌است'''
* تم فارو (۱۹۷۹-۲۰۰۰)
* ایسایا جاستوس فارو (۱۹۹۱)
 
=== فعالیت‌های انسان‌دوستانه ===
میا فارو مدافع حقوق کودکان است و به ویژه برای کودکان درگیر جنگ در آفریقا فعالیت‌های زیادی از جمله اطلاع‌رسانی و جذب کمک‌های مالی برای بهبود وضعیت آنهاآن‌ها انجام داده است. فارو سفیر صلح یونیسف نیز هست و در زمینهٔ ریشه‌کنی [[فلج اطفال]] که زمانی خود نیز با آن درگیر بوده، تلاش بسیاری انجام داده است. او همچنین چندین بار همراه با پسر خود رونان فارو که او نیز برای [[یونیسف]] کار می‌کند به منطقه بحران‌زده دارفور سفر کرده تا به پناهجویان آواره دارفوری کمک کند. عکس‌های فارو از دارفور در [[ژوئیه]] سال [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]] در مجله ''[[پیپل]]'' به چاپ رسید و در همان ماه مقاله‌ای نیز به قلم فارو در رابطه با این بحران در روزنامه ''[[شیکاگو تریبیون]]'' منتشر شد. در [[۷ اوت]][[۲۰۰۷ (میلادی)|۲۰۰۷]]، فارو طی نامه‌ای به رئیس جمهوررئیس‌جمهور سودان حاضر به معاملهٔ ازادی خود در قبال آزادی [[سلیمان جاموس]]، از فعالان ارتش آزادی‌بخش سودان و متحد کننده گروه‌های مختلف در دارفور شد<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://thelede.blogs.nytimes.com/2007/08/06/mia-farrows-darfur-gambit/
| عنوان = Mia Farrow’s Darfur Gambit
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش