تفاوت میان نسخه‌های «مظفر مسافری»

بدون خلاصه ویرایش
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
{{بهبود منبع|تاریخ=اوت ۲۰۱۸}}
{{جعبه اطلاعات-نیاز|تاریخ=اوت ۲۰۱۸}}
{{خودستایی|تاریخ=اوت ۲۰۱۸}}
 
{{رده-نیاز|تاریخ=اوت ۲۰۱۸}}
{{Infobox sportsperson
[[پرونده:Mozaffar Mosaferi.jpg|بندانگشتی|مظفر مسافری، در لباس سر مربی تیم ملی بوکس ایران در بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ]]
| headercolor =
| name =
| image = Mozaffar Mosaferi.jpg
| image_size = <!--Only for images narrower than 220 pixels.-->
[[پرونده:Mozaffar Mosaferi.jpg|بندانگشتی| caption = مظفر مسافری، در لباس سر مربی تیم ملی بوکس ایران در بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ]]
| birth_name =
| fullname =
| nickname =
| native_name =
| native_name_lang =
| nationality =
| residence =
| birth_date = ۳۱ فروردین ۱۳۱۴
| birth_place = [[بندر انزلی]]
| death_date = ۱۱ مهر ۱۳۷۱ (۵۷ سال)
| death_place = بندر انزلی
| height = <!-- {{convert|}} (yyyy) -->
| weight = <!-- {{convert|}} (yyyy) -->
| website = <!-- {{URL|www.example.com}} -->
| country = ایران
| sport = مشت زنی
| event =
| collegeteam =
| universityteam =
| club =
| team =
| turnedpro =
| partner =
| formerpartner =
| coach =
| retired =
| coaching =
| worlds =
| regionals =
| nationals =
| olympics =
| paralympics =
| highestranking =
| pb =
| medaltemplates =
| show-medals =
| updated = ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸
}}
[[پرونده:حکم قهرمانی ۳۸.jpg|alt=حکم و مدال قهرمانی کشور در مسابقات سال ۳۸-۳۹|بندانگشتی|حکم و مدال قهرمانی کشور در مسابقات سال ۳۸-۳۹]]
 
'''مظفر مسافری''' Mozaffar Mosaferi (زاده ۳۱ فروردین ۱۳۱۴ در [[بندر انزلی]] – درگذشته ۱۱ مهر ۱۳۷۱ در بندر انزلی در سن ۵۷ سالگی) مربی و ورزشکار رشته [[بوکس]] [[ایران]] بود.<ref>http://ostani.hamshahrilinks.org/Print?itemid=190435</ref> او قهرمان و نفر اول بوکس ایران و [[آسیا]] در دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ بود و نخستین قهرمانی تیمی تیم ملی بوکس ایران را در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱ میلادی) به عنوان سر مربی در کارنامه خود دارد. او هم چنین به عنوان سرمربی تیم ملی بوکس ایران در [[بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲]] [[مونیخ]] حضور داشته.<ref>http://anzalichi.ir/زنده-یاد-مظفر-مسافری-پدر-بوکس-انزلی/</ref><ref>http://www.mojshekan.com/مشاهیر-انزلی-سیروس-گرجستانی-2/</ref><ref>http://ofogheanzali.ir/9028/گلایه-پیشکسوتان-بوکس-انزلی-از-بی-مهری-ه/</ref>
 
بوکس انزلی در دوران مربیگری مسافری بیشترین تعداد قهرمانان ایران و آسیا و ارتش‌های جهان را داشت. قهرمانانی همچون [[حسین اغماض]] ، محمد آذرحزین، جبار فعلی، کریم کامیاب، کریم صمدی، نصرت وکیل منفرد، قاسم سلمسدانی و داود بلانش. به طوری که از کاروان شش نفره‌ی تیم بوکس ایران در المپیک مونیخ، چهار نفر انزلیچی بودند. از این رو به وی لقب '''پدر بوکس انزلی''' داده شد. [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/107948/مشت-زنی-ایران-در-بازیهای-المپیک]{{مدرک}}
 
== زندگی ورزشی ==
<big>'''علاقه‌مندی به ورزش'''</big>
 
مسافری از دوران دانش آموزی به دلیل حضور مربیان و پایه‌گذاران ورزش نوین همچون جبار صمدی، احمد نژداغی، [[عزیز وکیل منفرد]] و دیگر بزرگان شهر، به ورزش علاقه‌مند شد و در رشته‌های مختلف ورزشی همچون دو و میدانی، فوتبال و تنیس روی میز در سطح شهر و آموزشگاهی شرکت کرده و عناوینی کسب می‌نمود.
[[پرونده:Mozaffar Mosaferi 1955.jpg|جایگزین=مظفر مسافری در دوران جوانی.سال ۱۳۳۳|بندانگشتی|مظفر مسافری در دوران جوانی. سال ۱۳۳۳]]
 
== <big>مسابقات کشوری</big> ==
 
مظفر مسافری در سال ۱۳۳۴ به عنوان بوکسور وزن ۵۴ کیلوگرم از انزلی، در مسابقات قهرمانی کشور که در هتل دربند شهر [[تهران]] برگزار می‌شد شرکت کرده و در همان اولین حضور کشوری خود توانست قهرمان ایران شده و مدال طلا را به زادگاه خود ببرد.
قهرمانی‌های او تا سال ۱۳۴۲ ادامه داشت و در این سال حین برگزاری مسابقات انتخابی تیم ملی جهت اعزام به کشور آلمان و در اعتراض به نحوه‌ی داوری و وضع مسابقات، دستکشها و رینگ بوکس را بوسیده و برای همیشه از دوران قهرمانی خداحافظی کرد.
 
== <big>دوران مربیگری</big> ==
 
سال ۱۳۴۸ پیشنهاد مربیگری تیم منتخب گیلان را دریافت نموده و با این تیم به مسابقات [[مشهد]] اعزام شدند. تیم گیلان در این مسابقات سه مدال طلا کسب کرده و مسافری کاپ بهترین مربی سال را دریافت نمود. همین عنوان و کاپ، سال ۱۳۵۰ و پس از قهرمانی تیم گیلان در مسابقات قهرمانی کشور در [[رشت]] دوباره به وی اهدا شد.
 
== <big>قهرمانی آسیا در سال ۱۳۵۰</big> ==
 
در این سال وی به عنوان سرمربی تیم ملی ایران برای شرکت در مسابقات آسیایی ۱۹۷۱ تهران برگزیده شد. مسابقاتی که تیم ایران با کسب سه مدال طلا، دو مدال نقره و چهار مدال برنز، عنوان قهرمانی آن را کسب کرد. عنوانی که فقط یکبار دیگر در سال ۱۳۵۶ و در زمان مربیگری محمود مساعدیان بدست آمد.
برندگان مدال این مسابقات عبارت بودند از:
 
'''<u>مدال طلا:</u>'''
* سهراب وکیل منفرد - ۵۷ کیلوگرم
* عبدا لله قاسمی - ۷۱ کیلوگرم
* مسعود حاج رسولی - به اضافه ۸۱ کیلوگرم
 
'''<u>مدال نقره:</u>'''
* رامون بابایی - ۶۳ کیلوگرم
* مسعود کشمیری - ۷۵ کیلوگرم
 
'''<u>مدال برنز:</u>'''
* منوچهر بهمنی - ۵۴ کیلوگرم
* محسن صحفی - ۶۰ کیلوگرم
* مهدی هویت دوست - ۸۱ کیلوگرم [http://takhtejamshidcup.com/index.php?option=com_content&view=article&id=418&Itemid=955]
 
== <big>المپیک ۱۹۷۲ مونیخ</big> ==
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_Asia1.jpg|بندانگشتی|تیم ملی بوکس ایران، قهرمان آسیا در سال ۱۹۷۱ - مرجع: نشریه دنیای ورزش|جایگزین=تیم ملی بوکس ایران، قهرمان آسیا در سال ۱۹۷۱]]
 
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_Diplom.jpg|بندانگشتی|لوح و حکم یادبود مسابقات آسیایی ۱۹۷۱|جایگزین=]]
 
== <big>المپیک ۱۹۷۲ مونیخ</big> ==
 
در این سال‌ها بوکسورهای انزلی اسکلت تیم ملی ایران را تشکیل می‌دادند، بطوریکه در اردوی آمادگی تیم ملی جهت شرکت در بازی‌های المپیک، شش بوکسور انزلیچی حضور داشتند. در نهایت سه نفر از آنان به همراه مظفر مسافری (بعنوان سر مربی) عازم این مسابقات شدند. دو بوکسور غیر شمالی که در این تیم حضور داشتند، [[:en:Vartex_Parsanian|وارتکس پارسانیان]] و منوچهر بهمنی بودند.
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_Munich.jpg|جایگزین=|بندانگشتی|تیم ملی بوکس ایران در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ. از راست: حسین اغماض، وارتکس پارسانیان، مظفر مسافری، جبار فعلی، منوچهر بهمنی، نصرت وکیل منفرد]]
 
== <big>خداحافظی با ورزش</big> ==
 
پس از بازگشت از بازی‌های المپیک، اختلافات مسافری با هیات بوکس گیلان از سویی و فدراسیون بوکس کشور از سوی دیگر شروع شد. آنان نمی‌توانستند بپذیرند که شالوده‌ی تیم ملی بر مبنای ورزشکاران یک شهرستان کوچک باشد. مسافری هم با انجام مصاحبه‌های تند در جراید و علیه فدراسیون (که عکس آن‌ها در همین صفحه وجود دارند)، در نهایت برای اینکه بوکس انزلی بعلت حضور شخص او و مخالفت‌هایش لطمه نخورد، علی‌رغم عشق به شهرش و این رشته، استعفای خود را تقدیم فدراسیون کرد.
 
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_criticize.jpg|بندانگشتی|شکایت از مسئولین فدراسیون - مرجع: هفته‌نامه اطلاعات]]
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_farewell.jpg|بندانگشتی|خداحافظی با ورزش بوکس - مرجع: هفته نامه کیهان ورزشی]]
 
'''پس از انقلاب اسلامی'''، ورزش بوکس سال‌ها تعطیل گشت و در سال ۶۸ دوباره راه‌اندازی شد. در همان سال ریاست فدراسیون بوکس از مسافری و دیگر پیشکسوتان این رشته خواست تا به این ورزش جان دوباره ببخشند.
 
از میان دوستان و ورزشکاران همشهری و همدوره‌ی او که عناوین ملی، آسیایی و جهانی داشته و نقش بسزایی در پیشرفت بوکس شهرستان انزلی و همینطور ایران داشتند می‌توان به ایرج سلامی کهن، اکبر خوجینی، خسرو کوچکیان، کمال مسافری، ایرج درطلوعی و منوچهر درطلوعی اشاره کرد.
 
== نگارخانه ==
<gallery>
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_Asia1.jpg|بندانگشتی|تیم ملی بوکس ایران، قهرمان آسیا در سال ۱۹۷۱ - مرجع: نشریه دنیای ورزش|جایگزین=تیم ملی بوکس ایران، قهرمان آسیا در سال ۱۹۷۱]]
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_criticize.jpg|بندانگشتی|شکایت از مسئولین فدراسیون - مرجع: هفته‌نامه اطلاعات]]
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_farewell.jpg|بندانگشتی|خداحافظی با ورزش بوکس - مرجع: هفته نامه کیهان ورزشی]]
[[پرونده:Mozaffar_Mosaferi_Diplom.jpg|بندانگشتی|لوح و حکم یادبود مسابقات آسیایی ۱۹۷۱|جایگزین=]]
</gallery>
 
== منابع ==