تفاوت میان نسخه‌های «پری»

۱۵ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
جز
←‏پریان در منابع گوناگون: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
(←‏منابع: افزودن پیوند به ویکی‌گفتاورد با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (←‏پریان در منابع گوناگون: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
 
== پریان در منابع گوناگون ==
پری در [[اوستا]] موجودی [[اهریمن]]ی است و از آن به صورت زنی بسیار زیبا و فریبنده یاد شده که با پنهان و آشکار شدن پی درپیدر پی و تغییر شکل‌های گوناگون، مردم را می‌فریبد و به بیراهه می‌کشاند یا موجب دیوانگی آنان می‌شود. پری از آتش می‌گریزد، بنابراین، برای شناختن یا فرار دادن [[پریان (قوم)|پریان]] بدکار باید پیوسته آتش در خانه روشن بماند. همچنین فلزات و چیزهای نوک تیز موجب فرار پریان است.
 
در هفت خوان‌های [[هفت خوان رستم|رستم]] و [[اسفندیار]]، زنی زیبا و آراسته در حالی که [[بربط|عود]] می‌نوازد به پهلوان نزدیک می‌شود و او را به [[شادخواری]] و شادکامی دعوت می‌کند. اما هر دو [[پهلوان]] او را می‌شناسند و در نبرد او را می‌کشند.
پریان در فرهنگ ایرانیان پس از اسلام، موجوات خوب و دوست داشتنی هستند که مردم نیکوکار و خوش نیت را دوست دارند و آن‌ها را به خوشبختی و کامروایی می‌رسانند. [[پادشاه پریان]] مردی نیک و آزاده است و دختر و پسر [[شاه پریان]] رمزی از کمال، زیبائی، ثروت و خوشبختی هستند که هر دختر و پسر جوان آرزوی همسری ایشان را دارد. داستان پری زیبائی که بخت را تقسیم می‌کرد در داستان‌های مربوط به [[جمشید]] شاه آمده است.
 
در [[اساطیر ایرانی]]، پری‌ها از نسل فرشتگان تبعیدی از بهشت هستند که در صورت توبه کردن به بهشت باز می‌گردند. در منابع قدیمی تر آنهاآن‌ها عاملان شیاطین بودند ولی در منابع جدیدتر تبدیل به موجودات غیر شر شدند. پری‌ها موجوداتی بالدار، بسیار دلنشین و با ظاهر فرشته آفریده شده‌اند. در طبقه‌بندی موجودات اسطوره‌ای، آنهاآن‌ها آفریده‌هایی مابین فرشته و ارواح شیطانی هستند. پری‌ها گاهی اوقات برای ملاقاتهایی به دنیای میرا (جهان ما) مسافرت می‌کنند.
 
پری‌ها هدف سطح پایین موجودات شروری به نام [[دیوسان]] بودند. دیوسانان با حبس پری‌ها در قفس‌های آهنین، اقدام به آزار آنهاآن‌ها می‌کردند. این آزارها بعلاوه عدم اعتماد به نفس خود پریان، باعث می‌شد که آنهاآن‌ها هم به صف مبارزان با خوبی به پیوندند.
 
در شعر پری و بهشت [[توماس مور]] شاعر ایرلندی، در قسمت [[لاله رخ]]، یک پری اجازه بازگشت به [[بهشت]] را بعد از سه بار تلاش در دادن هدیه‌ای به [[فرشته]] محبوب خدا بدست می‌آورد.
 
اولین تلاش این است که آخرین شرابی که [[لیبرا]] با خون قلبی که برای او شکسته و از آن شرابی برای خدا درست کرده را پیدا کرده و هدیه دهد. این خون باید از متعلق به سرباز جوانی که برای حفظ جان محمود [[اورنگ‌زیب]] (ششمین پادشاه [[مغول]] هند در سده ۱۷–۱۸ میلادی) کشته شده است،شده‌است، باشد.
 
هدیه بعدی، یک نگاه پاک و ناب از یک عشق از خود گذشته.<ref>کسی که خود را در راه عشقش قربانی کرده باشد</ref> آهی که باید ربوده شود باید از لب‌های دختری [[باکره]] و در حال مرگ با عشقش در [[ریونذوری]]<ref>کوهی در [[کنیا]] از رشته کوه‌های [[کلیمانجارو]]</ref> بوسیله [[طاعون]] باشد نه اینکه ترجیح دهد در تبعید از عشقش با بیماری زنده بماند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش