باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۱۰ ماه پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
با مرگ ملکه آن در سال ۱۷۱۴، تاج و تخت به [[جرج اول بریتانیای کبیر|جرج اول]]، امیر ناحیه [[هانوور]] آلمان که از نوادگان جیمز استوارت اول بود؛ رسید. در زمان وی که سرسلسله [[خاندان هانوور]] به شمار می‌آید، اختیارات پادشاه بسیار محدود شد و عمده اختیارات به دست پارلمان افتاد. پادشاهان بعدی، [[جرج دوم بریتانیای کبیر|جرج دوم]]، [[جرج سوم پادشاهی متحده|جرج سوم]] و [[جرج چهارم پادشاهی متحده|جرج چهارم]] هستند.
 
مهاجران غربی ساکن امریکاآمریکا در ۱۷۷۶ از انگلستان اعلام استقلال کردند؛ اما انگلستان تا ۱۷۸۳، استقلال آمریکا را به رسمیت نشناخت. در این زمان در [[آمریکای شمالی]]، تنها [[کانادا]] همچنان مستعمره انگلستان باقی مانده بود، در نتیجه توجه انگلستان طی سال‌های بعدی به حفظ و توسعه مستعمرات شرقی جلب شد؛ و با اکتشافات [[جیمز کوک]]، در مدتی کوتاه سرزمین‌های وسیعی را در [[اقیانوسیه]] تصرف نمود؛ به اعمال نفوذ در آسیای جنوب شرقی پرداخت؛ و بعدها [[جنگ تریاک]] را علیه [[چین]] آغاز کرد<ref>colonialism, Western. (۲۰۱۰). Encyclopædia Britannica. Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica.</ref>؛ که جنگ مذکور در بلندمدت واگذاری [[هنگ کنگ]] به انگلستان را در پی داشت.
 
در سال ۱۸۳۲، حزب لیبرال از اتحاد صاحبان صنایع و حزب ویگ به وجود آمد؛ و قدرت سیاسی از طبقه اشراف به طبقه متوسط انتقال یافت. در سال ۱۸۳۳، پارلمان کشور پس از سال‌ها کشمکش، برده داری را ممنوع اعلام نمود.
شورش‌هایی که پس از جنگ جهانی اول به وقوع پیوست، موجب استقلال دولت [[جمهوری ایرلند|جمهوری ایرلند جنوبی]] و استقلال محدود [[مصر]] گشت. از جمله دیگر اثرات جنگ اول جهانی بر اوضاع سیاسی انگلستان و مستعمراتش، می‌توان به تأسیس [[اتحادیه کشورهای همسود]] و اعطای حق حاکمیت ملی و داشتن پارلمان به [[قلمروهای همسود]] اشاره نمود.
 
با آغاز [[جنگ جهانی دوم]]، انگلستان در سوم سپتامبر ۱۹۳۹ علیه [[آلمان نازی]] اعلان جنگ داد؛ و فعالانه وارد جنگ شد. جنگ جهانی دوم خسارات زیادی به انگلستان تحمیل کرد، درحالی که سرزمین اصلی انگلستان در معرض بمباران‌های بی وقفهبی‌وقفه نازی‌ها بود؛ [[ژاپن|ژاپنی‌ها]] مستعمرات بریتانیا در [[شبه‌جزیره مالایا]]، [[هنگ کنگ]] و [[سنگاپور]] را هدف قرار می‌دادند.
<!-- [[پرونده:Queen Elisabeth II.JPG|چپ|185px|بندانگشتی|هم اکنون از خاندان سلطنتی، ملکه [[الیزابت دوم پادشاهی متحده|الیزابت دوم]]، رئیس تشریفاتی حکومت بریتانیاست.]] -->
انگلستان که از نظر اقتصادی دچار ورشکستگی شدیدی شده بود؛ در این زمان عمدتاً سیاست اعطای استقلال و حاکمیت به مستعمرات سابق، بدون درگیری و به صورت مسالمت آمیز را دنبال می‌نمود؛ اما همزمان به تلاش برای حفاظت از مستعمرات تازه‌استقلال‌یافته در برابر [[کمونیسم]] می‌پرداخت. در ۱۹۴۷ [[هند]] و [[پاکستان]] به استقلال رسیدند و به مرور دیگر مستعمرات نیز به آن‌ها پیوستند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش