تفاوت میان نسخه‌های «ر ماژور»

۶۷۹ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
تکمیلی
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۳۰.۱) +مرتب (۱۴.۹ core): + رده:کلید (تونالیته))
(تکمیلی)
 
[[گام نسبی]]، [[سی مینور]] و [[گام موازی]] آن [[ر مینور]] است.
 
«ر ماژور» تنالیتهٔ بسیار مناسبی برای قطعات [[ویلن]] به دلیل ساختار این ساز است، که سیم‌های آن (سل، ر، لا، می) کوک می‌شوند. سیم‌های «دست باز» صدای سیم «ر» را تشدید می‌کنند و صدایی تولید می‌شود که به طرز ویژه‌ای درخشان است.
 
== آثار در ر ماژور ==
بسیاری از آهنگسازان کلاسیک تمام دوره‌ها تنالیه[[تنالیته]] «ر ماژور» را برای نوشتن [[کنسرتو ویلنویولن]] انتخاب کرده‌اند، مانند کنسرتو ویلن‌های [[موتسارت]] ([[کنسرتو ویلن شماره ۲ (موتسارت)|شماره ۲، ۱۷۷۵]]، [[کنسرتو ویلن شماره ۴ (موتسارت)|شماره ۴، ۱۷۷۵]])، [[بتهوون]] ([[کنسرتو ویلن (بتهوون)|۱۸۰۶]])، [[پاگانینی]] ([[کنسرتو ویلن شماره ۱(پاگانینی)|شماره ۱، ۱۸۱۷]])، [[برامس]] ([[کنسرتو ویلن (برامس)|۱۸۷۸]])، [[چایکوفسکی]] ([[کنسرتو ویلن (چایکوفسکی|۱۸۷۸]])، [[پروکوفیف]] ([[کنسرتو ویلن شماره ۱ (پروکوفیف)|شماره ۱، ۱۹۱۷]]) و [[استراوینسکی]] ([[کنسرتو ویلن (استراوینسکی)|۱۹۳۱]]).
 
این تنالیته برای قطعات [[گیتار]] هم مناسب می‌باشد.
 
ر ماژور در [[موسیقی دورهٔ باروک|دورهٔ باروک]] تنالیته شکوه نامیده می‌شد، از این روی بسیاری از کنسرتوهای [[ترومپت]] در این تنالیته بودند؛ مانند [[مولتر]] (شماره ۲)، [[لئوپلد موتزارت]]، [[تلمان]] (شماره ۲)، و [[جوزپه تورلی]]. بسیاری از سونات‌های ترومپت هم در ر ماژور بودند مانند سونات‌های ترومپت [[کورلی]]، [[فرانچسکینی]]، [[پورسل]]، [[تورلی]] و غیره.
 
۲۳ سمفونی از ۱۰۴ سمفونی [[هایدن]] در ر ماژور هستند. بخش عظیمی از سمفونی‌های شماره گذاری نشده موتسارت در ر ماژور هستند.
 
دیگر آثار :
* [[کنسرتوهای براندبورگ]] شماره ۵ ([[یوهان سباستیان باخ]])
* [[کانن در ر]] ([[یوهان پاخلبل]])
* [[سمفونی شماره ۳۸ (موتسارت)]])
* [[عروسی فیگارو]] ([[ولفگانگ آمادئوس موتسارت]])
* [[کوارتت زهی شماره ۳ (بتهوون)]]
* [[سونات ۱۵ پیانو (بتهوون)]]
* [[سمفونی شماره ۲ (بتهوون)]]
* [[میسا سولمنیس]] ([[لودویگ فان بتهوون]])
* [[سمفونی شماره ۱ (شوبرت)]]
* [[سمفونی شماره ۲ (برامس)]]
 
== منابع ==