باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
مَی نوش پیاپی و دمادم
 
هریک از فروزه‌های دوازده‌گانه که جشن‌های هم‌نامی‌یِ روز و ماه برایِ گرامی‌داشتِ آنهاآن‌ها برگزارمی‌شود، گلِ ویژه‌ای دارد. گلِ ویژهِ امُرداد، زنبق (/ چمبک) است.
 
در برگ ۲۵۰ برگردان فارسی ''[[آثارالباقیه]]'' [[ابوریحان بیرونی]] چنین آمده است که :
“مرداد ماه یعنی خاک، دادِ خویش بداد از بَرها ومیوهای پخته که در وی به کمال رسد و نیز هوا در وی مانند غبارِ خاک باشد و این ماه میانه تابستان بود و قسمت او از آفتاب، مر [[برج اسد]] را باشد. “
 
خیام به [[جای نام]] اَمرداد از واژه مرداد استفاده کرده استکرده‌است.
 
== تغییر تلفظ نام ==
ماه اَمرداد و جشن اَمردادگان امروزه به نام مردادگان، در بین مردم رایج است. مرداد به معنی نیستی و مرگ است اما وقتیکه حرف الف در اول آن قرار می‌گیرد آن را نفی می‌کند و به [[بی مرگی]] و جاودانگی، تغییر معنی می‌دهد. زیرا امرتات در [[زبان اوستایی]] و امرداد در زبان پهلوی، از ششمین امشاسپندان و یکی از صفات اهورامزدا در گات‌ها است که دلالت بر بی مرگی و جاودانگی و زوال ناپذیری اهورامزدا دارد.
 
و در این باره در زراتشت نامه چنین سروده شده استشده‌است:
 
چو گفتار خردادش آمد به سر{{سخ}}
همان گاه امرداد شد پیش تر
 
سخن گفت دربارهدربارهٔ رستنی{{سخ}}
که زرتشت گوید ابا هر تنی
 
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش