تفاوت میان نسخه‌های «شیشاپانگما»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
}}
 
'''شیشاپانگما''' {{به انگلیسی|Shishapangma}} با ۸۰۱۳ متر ارتفاع بعنوانبه عنوان چهاردهمین کوه ۸۰۰۰ متری و تنها ۸۰۰۰ متری مستقل در [[تبت]] شناخته می شود،می‌شود، که به طوربه‌طور کامل در داخل خاک کشور [[چین]](در تبت مرکزی) قرار دارد، اما به طرز عجیبی نزدیک تریننزدیک‌ترین ۸۰۰۰ متری به [[کاتماندو]]، پایتخت [[نپال]] است و تنها ۸۰۰۰ متری است که از این شهر دیده می شودمی‌شود. در زبان تبتی به معنای "قله ای بر فراز دشتهای پوشیده از [[چمن]]" میمی‌باشد باشد. شیشاپانگما آخرین کوه ۸۰۰۰ متری صعود شده میمی‌باشد باشد (بدلیل بسته بودن مرزهای تبت بر روی خارجیها صعود به آن توسط دیگران امکان پذیرامکان‌پذیر نبود) در نهایت در سال ۱۹۶۴ این کوه توسط کوهنوردانی از تبت و چین صعود شد.
پس از اشغال تبت توسط چینی هاچینی‌ها تلاش شد تا نام "کوسنگ تسان فنگ" بر روی کوه نهاده شود.اما این تلاش شکست خورد و در نهایت همان نام تبتی شیشاپانگما رسمیت یافت.
== نخستین صعود ==
شیشاپانگما نخستین بار در ۱۹۲۱ از فاصله حدود ۴۵ کیلومتری توسط هیئت شناسایی [[انگلستان]] دیده شد، پس از آن هم مورد توجه تمامی هیئتهایی که برای صعود اورست به بخش جنوبی فلات تبت پای نهادند قرار گرفت.
در ۱۹۴۵ [[اشنایدر]] و [[هارر]] که از کمپ زندانیان [[جنگ دوم جهانی]] گریخته بودند این کوه را [[نقشه برداری]] کردند. سپس در ۱۹۴۵ [[بیل تیلمن]] انگلیسی تیمی کوچک را در جبهه غربی شیشاپانگما رهبری کرد. در این تیم [[تنسینگ نورگی]] که بعدها به همراه [[سر ادموند هیلاری]] نخستین صعود اورست را انجام داده بود نیز عضویت داشت. تا سال ۱۹۶۱ این کوه که در منطقه ممنوعه تبت بود تنها از دور توسط تعدادی [[زمین شناس]] عکسبرداری شد.{{سخ}}
 
اما در ۱۹۶۱، زمانیکه سایر ۸۰۰۰ متریها فتح شده بودند، چینی هاچینی‌ها تیمی را برای شناسایی عازم بخش شمالی کوه کردند. در ۱۹۶۳ تیم شناسایی تا ۷۱۶۰ متری کوه بالا رفت.یکسال بعد یعنی در ۱۹۶۴ چینی هاچینی‌ها با گروهی متشکل از ۲۰۰ نفر شامل کوهنورد، باربر و البته تعدادی دانشمند علاقه‌مند به محیط به منطقه بازگشتند. کوهنوردان این تیم از زمستان قبل در اردو بسر می بردند و نوعی کمپ نظامی از جمله اجازه گرفتن از مافوق و شنا کردن در آب سرد را تحمل نموده بودند.
آنها برای حمل راحتتر بار تا ۵۹۰۰ متر جاده احداث کردند و البته کار خود را با احداث یک [[سینما]] در کمپ ۵۹۰۰ کامل کردند.
تیم تا ابتدای تیغه ۳ کمپ برپا کرد. دو کمپ نیز روی تیغه و تا ۷۷۰۰ متر برقرار شد. در ۲ می ۱۰ کوهنورد از جمله [[وانگ فوزو]] از اعضای تیم سال ۱۹۶۰ جبهه شمالی اورست که البته کمی بالاتر از کمپ ۲۰ متر روی یخ سقوط کرد توانستند پس از ۴٫۵ ساعت به قله برسند. آنهاآن‌ها قله را هرمی برفی توصیف کردند که روی تیغه ای شرقی-غربی قرار گرفته. بعدها و با صعودهای بی شمار غربی هاغربی‌ها به این کوه، صعود چینی هاچینی‌ها همانند ادعای ۱۹۶۰ صعودشان در شب به اورست و قرار دادن نیم تنه [[مائو]] روی قله و البته با توجه به نداشتن عکس صعود، با شک روبرو شد. البته آنهاآن‌ها عکسهایی داشتند که تنها کوهنوردان به همراه آسمانی آبی در آن مشخص بود. با اینحال شرح صعودشان نشان می داد آنهاآن‌ها حداقل تا انتهای تیغه صعود کرده اندکرده‌اند. با اینحال امروزه همچنان این صعود بعنوانبه عنوان نخستین صعود شیشاپانگما شناخته می شودمی‌شود.
 
== نخستین قربانی ==
 
== نکات دیگر ==
بدون شک امروز شیشاپانگما بعنوانبه عنوان یک ۸۰۰۰ متری محبوب کوهنوردان و گردشگران را به [[تبت]] جذب می کندمی‌کند. در نتیجه تیمهای تجاری زیادی نیز به این کوه روی آورده اندآورده‌اند و احتمالاً این کوه پس از [[اورست]]، [[چوآیو]]، [[گاشربروم ۲]] محبوبترین و پر صعودترین ۸۰۰۰ متری میمی‌باشد باشد.
 
تیم ملی کوهنوردی [[ایران]] در [[بهار]] ۱۳۷۹ پس از فتح [[چوآیو]] به شیشاپانگما رفت و سه عضو این تیم در ۷ خرداد موفق به فتح قله شدند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش