تفاوت میان نسخه‌های «مهدی بیانی»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (تمیزکاری با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
مهدی بیانی در ۱۲۸۵ ش در [[همدان]] متولّد شد. پدرش، میرزا محمدخان مستوفی فراهانی، از خاندان دبیران و مستوفیان فراهان و نیای مادریش میرزا سلیمان بیان السلطنه فراهانی، رئیس بیوتات سلطنتی و صاحبِ ''رساله قواعد دفاتر و حساب'' بود.<ref>بیانی، ج ۲، مقدمة محبوبی اردکانی، ص ۳</ref> در دو سالگی او پدرش درگذشت و مادرش با او و دیگر فرزندان به [[تهران]] آمد.<ref name="مجله دانشکده">مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران</ref> او در مدارس ابتدایی اقدسیّه و اشرف به تحصیلات مقدماتی و فراگیری [[خوشنویسی]] پرداخت و پس از اتمام دوره متوسطه در [[دارالفنون]]، دوره لیسانس علوم ادبی و فلسفی را در [[دانشسرای عالی]] (دارالمعلمین عالی سابق) به پایان برد و در ۱۳۲۴ ش به اخذ دکتری در زبان و ادبیات فارسی از [[دانشگاه تهران]] نایل گشت.<ref name="مجله دانشکده" /><ref>بیانی، ج ۳، مقدمة محبوبی اردکانی</ref><ref>ایرانیکا، ذیل «بیانی»</ref>
 
بیانی پس از گذراندن دوره تعلیمات دانشکده افسری و خدمت وظیفه، در ۱۳۱۲ ش همزمان با کار در کتابخانه دانشسرای عالی، تدریس زبان و ادبیات فارسی را آغاز کرد و در ۱۳۱۳ ش به مدیریت کتابخانه عمومی معارف منصوب گردید.<ref name="مجله دانشکده" /> او در این مقام به گردآوری کتابهاکتاب‌ها از کتابخانه سلطنتی و کتابخانه معارف برای بنیانگذاری «[[کتابخانه ملی ایران]]» پرداخت و پس از تأسیس این کتابخانه در ۱۳۱۶ ش، ریاست آنجا را به عهده گرفت.
 
در ۱۳۱۹ش، به مدت یک سال از طرف [[وزارت آموزش و پرورش]] (وزارت فرهنگ سابق) به ریاست فرهنگ [[اصفهان]] اعزام شد و پس از بازگشت و انجام دادن مأموریت آموزشی یکساله در وزارت پیشه و هنر وقت، بار دیگر به ریاست کتابخانه ملی منصوب شد. در ۱۳۳۵ش، ریاست [[کتابخانه سلطنتی]] را عهده‌دار شد و این سمت را همراه با استادی [[دانشگاه تهران]] و تدریس «تاریخ تکامل خطوط اسلامی» و «کتابشناسی نسخه‌های خطی» تا پایان عمر به عهده داشت<ref name="مجله دانشکده" />
 
او همچنین انجمنی برای حمایت و معرفی خوشنویسان و هنر خوشنویسی با نام «انجمن حمایت خط و خطاطان» تأسیس کرد. وی به سبب تبحّر در شناخت خطوط و نسخه‌ها به عنوان کارشناس نسخه‌های خطی و چاپی، با کتابخانه‌های ملی، [[مجلس شورای ملی]] و [[کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران]] همکاری می‌کرد.<ref>بیانی، ج ۳، مقدمة محبوبی اردکانی، ص چهار</ref> او خود خطی خوش داشت<ref>افشار، ص ۱۱۵</ref><ref>بیانی، ج ۴</ref><ref>پیشگفتار دانش‌پژوه، ص ۳۵</ref> و بویژهبه ویژه در [[نستعلیق]] قوی و ماهر بود. او را از شاگردان [[میرزا حسین‌خان مستوفی]] معروف به کاتب‌الخاقان ذکر کرده‌اند.<ref>قلیچ‌خانی، حمیدرضا. فهرست خوشنویسان دوران قاجار تا معاصر</ref>
کتاب «احوال و آثار خوشنویسان» که او در ۴ جلد منتشر کرد از آثار پژوهشی ارزشمند در زمینه زندگی‌نامه و معرفی [[خوشنویسان ایرانی|خوشنویسان ایران]] است که تاکنون ارزش خود را حفظ کرده‌است.
 
* پانصد سال تاریخ جواهرات سلطنتی ایران
 
همچنین مقالات ادبی و هنری و تاریخی متعددی از او در مجلات داخلی و خارجی نشر یافته استیافته‌است<ref>افشار، ص ۱۱۷</ref>
 
<small>
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش