تفاوت میان نسخه‌های «استدلال استنتاجی»

جز
←‏top: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (←‏top: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
'''استدلال کل به جزء یا استدلال قیاسی''' (deductive reasoning) یکی از دو استدلال معروف در منطق (استدلال کل به جزء و استدلال جزء به کل {the '''''deductive''''' and '''''inductive''''' approaches}) میمی‌باشد باشد<ref>{{یادکرد وب|وب‌گاه=www.socialresearchmethods.net|نشانی=http://www.socialresearchmethods.net/kb/dedind.htm|عنوان=Social Research Methods - Knowledge Base - Deduction & Induction|بازبینی=2018-11-20}}</ref>. استدلال کل به جزء هنگامی است که در استدلال از یک نظریه (تیوری) کلی استفاده کنیم و به فرضیه یا فرضیه هایفرضیه‌های جزئی برسیم. در پژوهش ها، زمانی که پژوهشگر از نظریه استفاده می کندمی‌کند و فرضیه می سازدمی‌سازد و برای ازمون فرضیه هافرضیه‌ها داده جمعجمع‌آوری آوری می کندمی‌کند و نتیجه می گیردمی‌گیرد می گوییم پژوهشگر از روش استدلال کل به جزء استفاده کرده استکرده‌است. روش استدلال جزء به کل (inductive approaches) بر عکس این روش میمی‌باشد باشد یعنی پژوهشگر داده جمعجمع‌آوری آوری می کندمی‌کند و الگو بین داده هاداده‌ها و متغیرها کشف می کندمی‌کند سپس فرضیه می سازدمی‌سازد و فرضیه را آزمون می کندمی‌کند و در نهایت نظریه می دهدمی‌دهد. روش هایروش‌های جز به کل و کل به جز از دو روش مهم در پژوهش میمی‌باشد باشد (the deductive and inductive methods).
 
در [[منطق]] '''بدست آوردن یک [[گزاره]] از دنباله‌ای از یک مجموعه گزاره‌ها است.''' دنبالهٔ گزاره استفاده شده [[مفروضات]] و گزارهٔ بدست آمده [[نتیجه]] نامیده می‌شود. استدلال یا گواه آوردن قیاسی، منطق قیاسی نیز نامیده می‌شود. این روش استدلال کردن یا گواه آوردن از بحث‌های قیاسی به دست می‌آید. در این گونه بحث، تلاش می‌شود تا نشان داده شود که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از مجموعه‌ای از پیش فرض‌ها یا فرضیه‌ها به دست می‌آید. بحث قیاسی هنگامی معتبر است که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از پیش فرض و فرضیه به دست آید. گواه آوری یا استدلال قیاسی در کنار گواه آوری استقرایی (inductive reasoning)، یکی از دو روش رایج در شناخت و رسیدن به دانایی یا معرفت است.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش