باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
ابزار پیوندساز: افزودن پیوند نیروی نظامی به متن
ترس از ایجاد جنگی نوین در [[اروپا]] در روابط بین کشورها اثر کرده بود، پس از الحاق [[اتریش]] و قدرت‌گیری مجدد [[آلمان]] تحت حکومت آدولف هیتلر، [[ایتالیا]] به رهبری [[بنیتو موسولینی]] که تمایلات ملی گرایانه داشت از هم پیمان قدیمی خود [[انگلستان]] جدا شده و به [[آلمان]] متمایل شد. در تاریخ [[۲۵ نوامبر]] [[۱۹۳۶ (میلادی)|۱۹۳۶]] [[آلمان نازی|آلمان]] و [[ژاپن]] پیمان مبنی بر پیمان ضد کمونیسم منعقد کردند و [[ایتالیا]] نیز به این پیمان پیوست در همین زمان دعوت نامه‌های نیز برای [[انگلستان]]، [[چین]] و [[لهستان]] فرستاده شد که همگی آن‌ها پاسخ منفی به این دعوت نامه دادند. هیتلر در جهت جلب نظر [[چین]] به پیوستن به پیمان ضد کمونیسم درخواست [[ژاپن]] مبنی بر متوقف کردن ارسال محموله‌ها و کمک‌های نظامی به [[چین]] را رد کرد، هدف اصلی هیتلر احیای صنعت نظامی آلمان بود و صادرات فروش اسلحه و فناوری‌های نظامی به [[چین]] کمک شایانی بود، اما پس از پیوستن [[ژاپن]] به این پیمان رویکرد [[آلمان]] نسبت به روابط [[چین]] و [[ژاپن]] تغییر کرد و این بار سیل کمک‌های صادراتی [[آلمان]] به [[ژاپن]] فرستاده شد. پس از آنکه [[انگلستان]] از پیوستن به پیمان ضد کمونیسم سر باز زد روابط [[آلمان]] و [[انگلستان]] تضعیف شد. هیتلر از طریق [[سوئیس]] بارها دخالت‌های [[انگلستان]] در روابط [[آلمان]] با همسایگانش به خصوص [[لهستان]] را دخالت در امور آلمان نامید و آن را محکوم کرد و به مسئولان [[انگلستان]] گوش زد کرد.<ref>Messerschmidt, Manfred "Foreign Policy and Preparation for War" from Germany and the Second World War Oxford: Oxford University Press, 1990 p. 642</ref>
[[پرونده:Mussolini&Hitler1.gif|راست|frame|هیتلر و موسولینی]]
بدست آوردن موفقیت‌های جالب توجه در سیاست خارجی، یکی از مهم‌ترین علایق هیتلر بود. وی در ابتدای به قدرت رسیدن، مهم‌ترین هدف خود را پس از تثبیت قدرت [[حزب نازی]] در دولت [[آلمان]]، خنثی کردن محدودیتهای [[پیمان ورسای]] می‌دانست. این پیمان آلمان را ملزم به محدود کردن [[نیروی نظامی]] و تسلیحات می‌کرد. هیتلر برای شروع مسلح کردن آلمان بدون درگیر شدن در جنگی جدید چند روش را به صورت هم‌زمان به کار گرفت. وی برای تسکین نگرانی شدید اعلام کرد آلمان به دنبال تسلیح مجدد نیست و دولت وی خواستار خلع سلاح جهانی است و در صورت خلع سلاح همسایگان آلمان، وی نیز حاضر است سلاح‌های تهاجمی کشورش را از میان ببرد. در مرحله بعدی برای تضعیف وضعیت جامعه ملل و کنفرانس خلع سلاح و نیز برای جدا کردن [[متحدین]] از یکدیگر کشورهای همسایه را دعوت به مذاکرات دو جانبه برای حل اختلافات می‌کرد. نخستین موفقیت وی در این زمینه توافق دو جانبه با [[لهستان]] بدون دخالت [[فرانسه]] بود که در نهایت موجب سستی فرانسه در حمایت نظامی از [[لهستان]] شد.<ref>ظهور و سقوط رایش سوم، ویلیام شایرر صفحه ۲۳۴ تا ۲۳۵</ref>
 
== جنگ جهانی دوم ==