تفاوت میان نسخه‌های «موسیقی ترنس»

جز
ابزار پیوندساز: افزودن پیوند تمپو به متن
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند ملودی به متن)
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند تمپو به متن)
زیر شاخهٔ اول [[پراگرسیو ترنس]] نام دارد. در این زیرشاخه با حفظ قوانین اصلی ترنس آهنگسازان اقدام به ساخت و استفاده صداهایی پیشرفته تر می‌کنند همچنین محور اصلی آهنگ بر پایهٔ میکس، انتخاب و بازی با صداهاست تا ملودی و حس موسیقایی. Tempo یا تندای آهنگ‌های این زیرشاخه معمولاً میان ۱۲۸ تا ۱۳۴ ضرب در دقیقه‌است و همین‌طور بر پایه استفاده از نویزهای سفید و استفاده از حس غافلگیری این سبک را مدرنتر و شاخص تر نسبت به سبکهای دیگر کرده‌است. از مهمترین آهنگسازان و هنرمندان این زیرشاخه می‌توان [[تییستو]]، [[آرمین ون بورن]]، [[کاسمیک گیت]]، [[ای‌تی‌بی]]، [[بی‌تی]]، [[لئون بویلر]] و [[تیدی]] را نام برد.
 
زیر شاخهٔ دوم [[آپلیفتینگ ترنس]] نام دارد. این زیر شاخه شباهت بیشتری به ترنس سال‌های دور دارد. بیشتر آهنگ‌های این زیرشاخه بر پایهٔ ملودی و ساخت موسیقی هستند هرچند که میکس آهنگ نیز مهم است. استفاده از فضاهای هیجانی و احساسی در این زیر شاخه بیشتر به چشم می‌خورد. [[تمپو]] یا تندای این زیرشاخه معمولاً میان ۱۳۲ تا ۱۴۲ است هرچند که به ندرت آهنگسازان از ۱۴۰ ضرب در دقیقه بالاتر می‌روند. می‌توان گفت بیش از ۸۰ درصد آهنگ‌های این زیرشاخه بر روی ۱۳۸ ضرب در دقیقه می‌باشند. از مهمترین آهنگسازان این زیر شاخه می‌توان از Arctic Moon, Alex Morph, Daniel Kandi, Aly & Fila, Suncatcher, SoundLift, Sean Tyas, John O'Callaghan, Sebastian Brandt, Andy Blueman, Adam Nickey و Matt Bukovski نام برد.
 
در سالهای اخیر یک زیرشاخه‌ای از آپلیفتینگ ترنس به نام [[ارکسترال ترنس]] با پیشگامی [[اندی بلومن]]، ساندلیفت، [[آرکتیک مون]]، [[رالف بارندز]] توسعه یافت. در این سبک از قواعد و سازهای [[سمفونی|سمفونیک]] و [[ارکستر|ارکسترال]] استفاده می‌شود.