تفاوت میان نسخه‌های «اگزیستانسیالیسم»

جز
ابزار پیوندساز: افزودن پیوند کشیش به متن
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند انتشارات نیلوفر به متن)
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند کشیش به متن)
 
=== اوایل قرن بیستم ===
در دهه‌های اولیهٔ [[قرن بیستم]]، تعدادی از نویسندگان و فیلسوفان به عقاید اگزیستانسیالیستی پرداختند. تنها چیزی که فرق کرد، نامی بود که برای تفکرات خویش انتخاب می‌کردند. [[میگل د اونامونو|میگل د اونامونو فیلسوف]] [[اسپانیا|اسپانیایی]] در کتاب [[حس غم‌انگیز زندگی]]، چاپ ۱۹۱۳، زندگی «گوشت و استخوان» را جدا از [[خردگرایی]] محض می‌داند. [[اونامونو]] فلسفهٔ سیستماتیک را رد می‌کند و به تلاش فردی برای ایمان، معتقد است. آثار او همواره حسی تراژیک و حتی پوچ، ناشی از ذات تلاش، که نمادی از علاقهٔ او به [[دون کیشوت]]، کاراکتر خیالی [[سروانتس]] است؛ دارند. [[اونامونو]] [[نویسنده]]، [[شاعر]]، [[نمایشنامه نویس|نمایشنامه نویس و]] هم چنین استاد فلسفهٔ دانشگاه سالامانکا بود. داستان کوتاه «حضرت مانوئل خوب شهید» او، که دربارهٔ سردرگمی یک [[کشیش]] در ایمان به جاودانگی است، در زمرهٔ بهترین داستان‌های اگزیستانسیالیستی است. دیگر متفکر [[اسپانیا|اسپانیایی]]، [[ارتگا یگست]]، در سال ۱۹۱۴ با نوشتن جملهٔ زیر تأکید کرد که وجود آدمی باید همیشه برای هر انسان و تحت پیشامدهای پیوستهٔ زندگی اش تعریف شود:
«من خودم و آنچه برایم پیش آمده هستم».
[[سارتر]] نیز به مانند وی اعتقاد داشت وجود آدمی موضوعی مطلق نیست و همیشه تابع شرایط است.