تفاوت میان نسخه‌های «کتاب بیان»

۳۸ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
 
== کتاب بیان فارسی ==
کتاب بیان فارسی بزرگترین اثر تشریعی [[باب]] است. ولکن پیش از آنکه مجموعه‌ای از قواعد و اصول حقوقی و جزائی [[دیانت بیان]] محسوب گردد، کتاب مدح [[من یظهره‌الله]] است، مَن یُظهره الله لقب موعود دیانت بابی است و به معنی کسی که خداوند او را ظاهر می‌سازد است. عنوان من یظهره‌الله و عناوین مشابه آن بیش از دویست و هشتاد بار در متن بیان فارسی آمده‌است. این کتاب بارها به تصریح و تلویح بر نزدیکی ظهور موعود بیان منجمله در باب مستغاث (باب دهم از واحد هفتم) تاکید می‌کند.<ref name="Bab">حضرت باب، نصرت‌الله محمد حسینی، ناشر:مؤسسه معارف بهائی، صفحهٔ ۸۷۲، [http://reference.bahai.org/fa/t/o/HB/hb-885.html.utf8 پیوند به صفحهٔ کتاب]</ref> به طور دقیقتر باب برای ظهور موعود بیان به سال نُه و سال نوزده اشاره میکند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=Gate of the Heart Understanding the Writings of the Bab|نام خانوادگی=Saiedi|نام=Nader|ناشر=Wilfrid Laurier University Press|سال=2008|شابک=978-1-55458-056-9|مکان=Canada|صفحات=۳۴۸–۳۵۷|زبان=English}}</ref> با این حال گروه اندکی از بابیان ظهور من یظهره الله را در آینده‌ا‌ی دور و بعد از جهانی شدن آئین باب می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=بیان فارسی|سال=1848|مکان=ایران|صفحه=151|صفحات=328|زبان=فارسی|فصل=باب اول از واحد خامس}}</ref>
 
باب نتیجه و ثمره آیین خود را شناسایی و ایمان به «مَن یُظهره الله» می‌داند.<ref name=":16">{{یادکرد کتاب|عنوان=Gate of the Heart: Understanding the Writings of the Bab|نام خانوادگی=Saiedi|نام=Nader|ناشر=Wilfrid Laurier University Press|سال=2008|شابک=978-1-55458-056-9|مکان=Canada|صفحات=344-351|زبان=English}}</ref> وی از پیروان خود می‌خواهد ایمان خود را به تصدیق هیچ‌کس، حتی واحدِ اولِ بیان (هیجده حوّاری اولیه آئین بیان و خود باب)، مشروط نکنند و موعود را از آثار و صفات خود او بشناسند و نه از اشاره و دلالت دیگران.<ref name=":30">{{یادکرد کتاب|عنوان=Gate of the Heart: Understanding the Writings of the Báb|نام خانوادگی=Saiedi|نام=Nader|ناشر=Wilfrid Laurier University|سال=2008|شابک=978-1-55458-056-9|مکان=Canada|صفحات=290-291|زبان=English}}</ref> باب حتی پیروانش را برحذر می‌دارد که مبادا مانند ادیان قبل که با استدلال به کتاب آسمانی خود از پیامبر بعدی محروم شدند با استدلال به آثار باب از ایمان به «مَن یُظهره الله» محروم شوند.<ref>{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = ترابیان فردوسی| نام =محمد | پیوند نویسنده =محمد ترابیان فردوسی | عنوان = حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی| سال =1383| ناشر = صحیفه خرد| مکان =ایران | زبان = پارسی| شابک =5-5-95414-946| صفحه = 425| صفحات =505}}</ref>
 
در کتاب بیان فارسی از عظمت و جلال حضرت الوهیت و امتناع عرفان ذات ربوبیت، مقام ولایت مشیت اولیه در هر ظهور، استمرار ابدی نزول وحی الهی در ادوار مختلف، قائمیت و مظهریت و مبشریت باب، قرب ظهور [[من یظهره الله]] موعود، معنای مصطلحاتی چون قیامت، نار، جنت، معاد، رجعت، صراط، میزان، ساعت، یوم، دینونت، موت و حیات در یوم آخرت، اصول عالیه اخلاقیه چون عفت، عصمت، تقوی، وفا، امانت، محبت به خلق و بسیاری از قواعد عبادتی، حقوقی و جزائی سخن به میان رفته‌است. <ref name="Bab"/> [[شوقی افندی]] در کتاب [[گادپاسزبای]] در توصیف کتاب بیان فارسی، آن را گنجینه‌ای دانسته‌است که در مرتبه اول به توصیف و تمجید موعود بیان [[من یظهره الله]] پرداخته‌است و آن را مجموعه‌ای از سنن و احکامی که برای هدایت مستمر نسل‌های بعد باشد، ندانسته‌است و به نوعی بر این تفسیر که کتاب بیان در تمامی مطالب خود نزدیکی ظهور موعود یا همان [[من یظهره‌الله]] را بشارت می‌دهد، تائید می‌کند.<ref>[[کتاب اقدس]]، [[بهاءالله]]، صفحهٔ م۱۷۹</ref>
[[شوقی افندی]] در کتاب [[گادپاسزبای]] در توصیف کتاب بیان فارسی، آن را گنجینه‌ای دانسته‌است که در مرتبه اول به توصیف و تمجید موعود بیان [[من یظهره الله]] پرداخته‌است و آن را مجموعه‌ای از سنن و احکامی که برای هدایت مستمر نسل‌های بعد باشد، ندانسته‌است و به نوعی این تفسیر را که کتاب بیان در تمامی مطالب خود نزدیکی ظهور موعود خود را بشارت می‌دهد، تائید می‌کند.<ref>[[کتاب اقدس]]، [[بهاءالله]]، صفحهٔ م۱۷۹</ref>
 
== فرازهایی از کتاب بیان فارسی ==