باز کردن منو اصلی

تغییرات

۴ بایت اضافه‌شده ،  ۹ ماه پیش
جز
زمانی که [[پرتغال]]یها در سال ۱۵۲۲ میلادی وارد این سرزمین شدند، بندری ساختند و آن را [[سائوتومه]] نام نهادند. بعد از آن حواریون [[عیسی]] از جمله توماس در آنجا بین سال‌های ۵۲ تا ۷۰ در آنجا به موعظه پرداختند.{{مدرک}} این منطقه سپس دست بدست بین [[کمپانی هند شرقی]]، [[هلند]]ی‌ها که خودشان آن‌را نزدیک [[پولیکات]] در شمال این شهر در سال ۱۶۱۲ تأسیس کرده بودند می‌گذشت.
 
در ۲۲ آگوست سال ۱۶۳۹ این ناحیه و سرزمین توسط [[دامرلا و نکاتادری]] به [[کمپانی هند شرقی بریتانیا]] اهداء که «اهل مدرس» نامیده شود. ۱ سال بعد، [[قلعه سن ژرژ]] ساخته شد که متعاقباً تبدیل به کانون و مرکز آن منطقه شده و حول شهرهای مستعمره آن سرزمین رشد کرد. در سال ۱۷۴۶، قلعه سن ژرژ و مدرس به وسیلهٔ [[فرانسه|فرانسوی‌ها]] تحت نام [[برتراند- فرانسوا ماهه دلابوردونز]] تسخیر شد. او شهردار [[موریتیوس]] بود، کسی که شهردار غارت کرده و دهکده‌های آن را هم با خاک یکسان کرد. بریتانیا دوباره کنترل شهر را به سال ۱۷۴۹ در دست گرفته و در پی آن به مستحکم کردن و تقویت پایگاههای خود برای حملات احتمالی در برابر فرانسویها اقدام کردند همین‌طور در برابر حیدرعلی (۱۷۲۲–۱۷۸۲ میلادی) که سلطان سلسله پادشاهی [[میسور]] بود.
 
تا اواخر قرن ۱۸، ارتش بریتانیا اکثر مناطق حول [[تامیل نادو]] و شمال ایالت مدرن شمالی [[آندراپرداش]] را فتح نموده بود تا به تأسیس دولت مدرس که پایتخت آن مدرس بود مبادرت بکند. تحت قوانین بریتانیا، شهر به یک کلانشهر مهم و بزرگ و مرکزی و همین‌طور پایگاه نیروی دریائی تبدیل شد. با تأسیس راه آهن در هند در اواخر قرن ۱۹، این شهر به دیگر شهرهای مهم هند از قبیل [[بمبئی]] و [[کلکته]] متصّل شد و بدین ترتیب ارتباطات و تجارت با مناطق دور افتاده تسهیل شد. این شهر در واقع تنها شهر هند بود که به وسیلهٔ نیروهای متحدین در طول [[جنگ جهانی دوم]] بدان حمله شد آنهم موقعیکه یک ترمینال نفتی به وسیلهٔ رزمناو سبک [[آلمان]]ی گلوله‌باران شد. بعد از [[استقلال هند]] در سال ۱۹۴۷ این شهر پایتخت ایالت مدرس شد که بعداً در سال ۱۹۶۹ به تامیل نادو تغییر نام داد.