تفاوت میان نسخه‌های «جوامع فارسی‌زبان»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
'''جوامع فارسی‌زبان''' یا '''جوامع پارسی‌زبان'''، [[جامعه|جوامع]] و [[فرهنگ|فرهنگ‌هایی]] هستند که بر پایه یا تحت تأثیر شدید کشور [[ایران]]‌‌ قرار دارند و دارای [[زبان فارسی|زبان]]، [[فرهنگ]]، [[هویت]]، [[هنر]] و [[ادبیات پارسی]] قرار دارندهستند.<ref>Said Amir Arjomand, Studies on Persianate Societies, (2004), p.6 {{ISBN|81-7304-667-0|en}}</ref>
 
این عنوان لزوماً تنها ویژه [[فارسی‌زبانان]] نیست و ممکن است در مورد جوامع و فرهنگ‌هایی به کار برود که فارسی‌زبان یا [[اقوام ایرانی|ایرانی]] نبودند، اما از لحاظ زبانی و ساختار و جنس فعالیت‌های هنری و فرهنگی بر پایه یا تحت تأثیر شدید فرهنگ فارسی‌زبان بوده‌اند. برای نمونه جوامع فارسی‌زبان قبل از قرن نوزدهم شامل [[سلجوقیان]]، [[گورکانیان]]،<ref name="iranica">O. Özgündenli, "Persian Manuscripts in Ottoman and Modern Turkish Libraries", ''[[دانشنامه ایرانیکا]]'', online edition, ([http://www.iranicaonline.org/newsite/articles/ot_grp7/ot_pers_mss_ott_20050106.html LINK])</ref><ref name="Alp-Arslan">K.A. Luther, "Alp Arslān" in ''Encyclopaedia Iranica'', online edition, ([http://www.iranicaonline.org/newsite/articles/v1f8/v1f8a142a.html LINK]): "Saljuq activity must always be viewed both in terms of the wishes of the sultan and his Khorasanian, Sunni advisors, especially [[نظام‌الملک|Nezām-al-molk]] ..."</ref><ref name="britannica">''[[دانشنامه بریتانیکا]]'', "Seljuq", online edition, ([http://www.britannica.com/eb/article-9066688 LINK]): "Because the Turkish Seljuqs had no Islamic tradition or strong literary heritage of their own, they adopted the cultural language of their Persian instructors in Islam. Literary Persian thus spread to the whole of Iran, and the Arabic language disappeared in that country except in works of religious scholarship"</ref> [[تیموریان]]،<ref name="Iranica2">{{یادکرد|فصل= "Zaher ud-Din Babor - Founder of Mughal empire"|کتاب=[http://www.iranicaonline.org/articles/babor-zahir-al-din Encyclopaedia Iranica]|ناشر= Columbia University, Center for Iranian (Persian) Studies|چاپ= |شهر= New York City|کوشش= |ویرایش= Online edition |سال= |شابک= |نویسنده=Lehmann, {{چر}}F. |نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه=320–323 |زبان=en |مقاله= |ژورنال= |نشریه= |تاریخ= |دوره= |شماره= |شاپا=}} Retrieved on 2006-11-07. : quote = His origin, milieu, training, and culture were steeped in Persian culture and so Babor was largely responsible for the fostering of this culture by his descendants, the Mughals of India, and for the expansion of Persian cultural influence in the Indian subcontinent, with brilliant literary, artistic, and historiographical results.</ref><ref name="Columbia">{{یادکرد|فصل= Timurids|کتاب=[http://www.bartleby.com/65/ti/Timurids.html The Columbia Encyclopedia]|ناشر= Columbia University|چاپ= |شهر= New York City|کوشش= |ویرایش= Sixth edition |سال= |شابک= |نویسنده= |نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=en |مقاله= |ژورنال= |نشریه= |تاریخ= |دوره= |شماره= |شاپا=}} Retrieved on 2006-11-08.</ref> [[امپراتوری عثمانی]]،<ref name="iranica">O. Özgündenli, "Persian Manuscripts in Ottoman and Modern Turkish Libraries", ''Encyclopaedia Iranica'', online edition, ([http://www.iranicaonline.org/newsite/articles/ot_grp7/ot_pers_mss_ott_20050106.html LINK])</ref><ref>"Persian in service of the state: the role of Persophone historical writing in the development of an Ottoman imperial aesthetic", ''Studies on Persianate Societies'' 2, 2004, pp 145-163.</ref><ref>"Historiography. xi. Persian Historiography in the Ottoman Empire", [[دانشنامه ایرانیکا|Encyclopædia Iranica]], vol. 12, fasc. 4, 2004: 403-411.</ref><ref>F. Walter, ''Music of the Ottoman court'', Chap. 7 "The Departure of Turkey from the 'Persianate' Musical Sphere" ([http://www.vwb-verlag.com/Katalog/m641.html LINK])</ref> و همچنین [[قرمطیان]] که وابستگی نژادی با ایرانیان یا پارسیان نداشتند بودند. در حقیقت جوامع فارسی‌زبان یک مقوله چند فرهنگی است.<ref>Euben R. L. , ''Enemy in the Mirror: Islamic Fundamentalism and the Limits of Modern Rationalism: A Work of Comparative Political Theory'' (Princeton, N.J. : Princeton University Press, 1999) p.54.</ref>