باز کردن منو اصلی

تغییرات

۶۴۵ بایت اضافه‌شده ،  ۹ ماه پیش
جز
خنثی‌سازی ویرایش 25245929 توسط 95.81.110.164 (بحث)
'''ضَمیر''' واژه‌ایست که می‌تواند جایگزین [[گروه اسمی]] شود، مثلاً به جای آنکه بگوییم « سهراب را دیدم و به سهراب گفتم»، می‌گوییم «سهراب را دیدم و به او گفتم»
 
== ضمایر فارسی ==
ایت احترام بکار می‌رود؛ و همچنین از ضمیر سوم شخص جمع «ایشان» (به همراه ضمیر گسسته «شان» و شناسه سوم شخص جمع) برای سوم شخص مفرد و در هنگام حفظ احترام او استفاده می‌شود (مانند «مادرم گفتند»، «ایشان گفتند»). گاهی نیز به جای «او» ضمیر سوم شخص مفرد «وی» می‌آید. در زبان پهلوی ([[پارسی میانه]]) «وی» برای حالت مفعولی و «او» برای [[حالت فاعلی]] به کار می‌رفت. (البته در متون متاخر پهلوی این امر رعایت نمی‌شود).
ضمایر فارسی دارای هشت گونه‌اند: شخصی، مشترک، اشاره، پرسشی، مبهم، تعجّبی، شمارشی، ملکی (اختصاصی)
جدول زیر نشان‌دهندهٔ همهٔ ضمایر شخصی فارسی (گسسته و پیوسته) است.
{| class="wikitable"
|-
! rowspan = "2" | ضمایر شخصی
! colspan="2"
|-
!سوم شخص
| او||آنها/ایشان|| ـَ ش|| ـِ شان
|}
ایتضمیر «شما» (به‌همراه ضمیر گسسته «تان» و شناسه دوم شخص جمع) همچنین برای دوم شخص مفرد و در هنگام رعایت احترام بکار می‌رود؛ و همچنین از ضمیر سوم شخص جمع «ایشان» (به همراه ضمیر گسسته «شان» و شناسه سوم شخص جمع) برای سوم شخص مفرد و در هنگام حفظ احترام او استفاده می‌شود (مانند «مادرم گفتند»، «ایشان گفتند»). گاهی نیز به جای «او» ضمیر سوم شخص مفرد «وی» می‌آید. در زبان پهلوی ([[پارسی میانه]]) «وی» برای حالت مفعولی و «او» برای [[حالت فاعلی]] به کار می‌رفت. (البته در متون متاخر پهلوی این امر رعایت نمی‌شود).
 
== نقش ضمیر در زبان‌های مختلف ==
۴۸۴

ویرایش