باز کردن منو اصلی

تغییرات

 
== شخصیت عرفانی و سلوک عملی ==
[[سید احمد فهری زنجانی]] در مقدمه خود بر [[شرح دعای سحر]] خمینی می‌نویسد که: «عشق شدید خمینی به تزکیه و عرفان آن قدر زیاد بود که گاهی علاقهٔ او به پیگیری دروس رسمی حوزهٔ علمیه را تحت الشعاع قرار می‌داد چنان‌که در یکی از غزل‌هایش می‌گوید:<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=[[شرح دعای سحر]]|نام خانوادگی=فهری زنجانی|نام=سید احمد|ناشر=نهضت زنان مسلمان|سال=۱۳۵۹|شابک=|مکان=تهران|صفحات=}}</ref>
 
عهدی که بسته بودم با پیر میفروش در سال قبل تازه نمودم دوباره دوش
از قیل و قال مدرسه‌ام حاصلی نشد جز حرف دلخراش پس از آن همه خروش
 
دستی بدامن بت مه طلعتی زنم اکنون که حاصلم نشد از شیخ خرقه پوش»
 
به نظر مصطفی دانش‌پژوه، بدون بینش و عمل عرفانی خمینی انقلاب او به وجود نمی‌آید. از این جهت او عرفان خمینی را «عرفان انقلابی» می‌نامد. خمینی سختی‌ها و تکالیف در مسیر زندگی را مظهر لطف الهی می‌دانست. مثلاً در واکنش به فوت فرزندش [[سید مصطفی خمینی]] در طول مبارزه انقلابی، آن را از «الطاف خفیه الهی» خواند. خمینی در مواجه با حوادث سیاسی به ابعاد باطنی آن‌ها نیز توجه داشت و آن‌ها را به اراده خدا نسبت می‌داد. دانش‌پژوه معتقد است تصمیم‌های سیاسی بزرگ خمینی که بر خلاف پیش‌بینی نزدیکان او و علی‌رغم قدرت‌مندی مخالفانش با موفقیت رو به رو می‌شد نشان می‌دهد که تصمیمات سیاسی او تحت تأثیر الهام‌های معنوی بوده‌است.<ref>{{یادکرد ژورنال|عنوان=تجلی عرفان امام خمینی در ساحت عمل اجتماعی و سیاسی|ژورنال=پژوهش‌های مدیریت راهبردی|ناشر=|تاریخ=۱۳۷۸|زبان=|شاپا=|doi=|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/373482/تجلی-عرفان-امام-خمینی-(ره)-در-ساحت-عمل-اجتماعی-و-سیاسی?q=عرفان%20امام%20خمینی&score=81.848495&rownumber=6|تاریخ دسترسی=}}</ref>