تفاوت میان نسخه‌های «ویلیام بافین»

== مأموریت در آبهای گرم ==
در پنجم مارس ۱۶۱۷ ویلیام بافین از طرف [[کمپانی هند شرقی]] با کشتی [[آنی رویال]] به فرماندهی ناخدا [[اندرو شیلینگ]] از انگلستان لنگر کشید. این کشتی بخشی از ناوگان بزرگ [[ناخدا پرینگ]] بود. آنان در ۲۱ ژوئن به [[خلیج سالدانها]] در [[آفریقای جنوبی]] رسیدند و در ماه [[سپتامبر]] وارد بندر [[سورات]] در ساحل غربی [[هندوستان]] شدند. اندکی بعد ناخدا شیلینگ را برای انجام مأموریتی تجاری با [[آنی رویال]] به [[دریای سرخ]] و [[بندر مُکا]] فرستادند. آنان در سیزدهم [[آوریل]] ۱۶۱۸ به [[مُکا]] رسیدند و سپس حدود چهار ماه در [[دریای سرخ]] و [[خلیج فارس]] به گشت زنی پرداختند. در تمام این مدت ویلیام بافین به کار [[مساحی]] و [[نقشه‌برداری]] از مناطق ساحلی مشغول بود. [[آنی رویال]] در سال ۱۶۱۹ به انگلستان بازگشت و پس از آن مجمع مدیران [[شرکت هند شرقی]] در اول [[اکتبر]] همان سال ویلیام بافین را به خاطر آنچه که ''زحمات و هنرمندی ماهرانهٔ او در ترسیم [[ساحل پارس]] و دریای سرخ'' نامیده شده بود، به دریافت پاداش مفتخر ساختند.
 
یک سال بعد در اوایل [[آوریل]] سال ۱۶۲۰ بار دیگر بافین را همراه با ناو سرفرماندهی لندن که به ناوگانی متشکل از چهار کشتی تحت فرماندهی [[ناخدا شیلینگ]] تعلق داشت، به [[هند شرقی]] فرستادند. ناوگان در بیست و پنجم [[مارس]] ۱۶۲۰ [[بندر داونز]] را ترک کرد و در نهم [[نوامبر]] به [[سورات]] رسید. در آنجا به نیروهای انگلیسی خبر دادند که کشتی‌های قوای متحد [[پرتغال]] و [[هلند]] مستقر در [[دریای عمان]] درصدد حمله به منافع دولت [[بریتانیا]] در این منطقه برآمده‌اند و ناوگان [[ناخدا شیلینگ]] بی درنگ عازم مقابله شد. دو ناوگان که از نظر تعداد کشتی‌ها -هر یک چهار کشتی- در وضعیتی برابر قرار داشتند، دو بار به فاصلهٔ دوازده روز با یکدیگر درگیر شدند. در دومین نبرد [[ناخدا شیلینگ]] زخمی مهلک برداشت و بر اثر آن در روز ششم [[ژانویهٔ]] سال ۱۶۲۱ از پای درآمد. جسد او را در [[بندر جاسک]] به خاک سپردند و سپس تحت فرماندهی [[ناخدا بلایت]] به [[سورات]] بازگشتند. در این نبرد کشتی‌های بریتانیایی، پرتغالی‌ها را در جاسک شکست دادند و این وهنی بزرگ بر عظمت نیروی دریایی آن کشور در آب‌های [[دریای عمان]] و [[خلیج فارس]] محسوب می‌شد.