تفاوت میان نسخه‌های «شیر (گربه‌سان)»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
شیرها در هنگام استراحت رفتارهای اجتماعی و ارتباطی گوناگونی دارند و حرکات بیانی در آن‌ها بسیار پیشرفته‌است. معمولی‌ترین حرکت ارتباطی در میان آن‌ها مالیدن سرها به هم و لیس زدن یکدیگر است.<ref>{{پک|Schaller|۱۹۷۲|ک=The Serengeti lion|ص=۸۵|زبان=en}}</ref> مالیدن سر شامل نوازش صورت و گردن شیر دیگر می‌شود و نوعی احترام‌گذاری و خوشامدگویی است چرا که اغلب هنگامی که یکی از اعضای گله پس از مدت‌ها به گروه بر می‌گردد و نیز پس از بازگشت یک شیر از نبرد، انجام می‌شود. نرها بیشتر نرهای دیگر را نوازش می‌کنند در حالی که ماده‌ها و توله‌ها به نوازش ماده‌ها می‌پردازند.<ref>{{پک|Schaller|۱۹۷۲|ک=The Serengeti lion|ص=۸۵–۸۸|زبان=en}}</ref> لیس زدن نیز اغلب در پی نزدیک کردن سر به طرف مقابل روی می‌دهد و بیشتر دوسویه‌است و طرف دوم لذت خود از این حرکت را ابراز می‌دارد. سر و گردن معمول‌ترین جاهایی هستند که لیس زده می‌شوند. به صورت معمولی یک شیر نمی‌تواند خود این بخش‌ها در بدنش را لیس بزند و تمیز کند.<ref>{{پک|Schaller|۱۹۷۲|ک=The Serengeti lion|ص=۸۸–۹۱|زبان=en}}</ref>
 
شیرها دارای حالات چهره و ژست‌های بدنی هستند که در ارتباط برقرار کردن آن‌ها نقش دارند.<ref>{{پک|Schaller|۱۹۷۲|ک=The Serengeti lion|ص=۹۲–۱۰۲|زبان=en}}</ref> صداهای تولید شده توسط آنان نیز دارای طیف گسترده‌ای است که به نظر می‌رسد تفاوت‌ها در شدت و زیر و بمی آن‌ها نقش بنیادین در برقراری ارتباط توسط آنان داشته باشند. صدای شیرها شامل دندان قروچه، خر خر، فش‌فش، سرفه، میومیو، و غرش کردن است. یکی از ویژگی‌های شیرها عادتشان به غرش کردن پی در پی است. این غرش‌ها با تعداد کمی صدای عمیق و بلندمدت آغاز می‌شوند که در پایان به صداهای کوتاه‌مدت‌تر می‌رسند. شیرها اغلب در شب غرش می‌کنند و صدایشان از ۸ کیلومتری تشخیص‌پذیر است.<ref>{{پک|Schaller|۱۹۷۲|ک=The Serengeti lion|ص=۱۰۳–۱۱۳|زبان=en}}</ref> این جانوران به دليل داشتن تارهاي صوتي قدرتمند بلندترین غرش در میان همه گربه‌سانان را دارند.
 
از دیگر روش‌های ارتباطی شیرها با هم می‌توان به نشانه‌گذاری قلمرو یک شیر توسط ادرار کردنش بر تنه درختان، مدفوع کردن، یا مالیدن سر به بیشه‌ها برای تولید بوی ویژه اشاره کرد.<ref>{{پک|Nowak|۱۹۹۹|ک=Walker's Mammals of the World|ص=|زبان=en}}</ref>
| سال = ۲۰۰۸| ناشر = [[سیاهه قرمز گونه‌های در معرض خطر|IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2]]| زبان = en|پیوند بایگانی =http://www.webcitation.org/68IjrlyMe | تاریخ بایگانی =9 June 2012}}</ref> از جمله موارد ضروری برای پاسداری از تنوع ژنتیکی در میان شیرها، پخش کردن شیرهای نر در میان جمعیت‌های محلی گوناگون است.<ref name="Macdonald20" />
 
دربارهٔ تعداد شیرهای موجود در بزرگترین جمعیت آن‌ها در غرب آفریقا میان دانشمندان اختلاف است؛ تخمین‌های موجود میان ۱۰۰ تا ۴۰۰ قلاده شیر در بوم‌سازگان [[ارلی سینگو]] در [[بورکینا فاسو]] را نشان می‌دهند.<ref name="IUCN" /> از جمعیتی از شیرهای مقیم شمال غربی آفریقا در [[پارک ملی وازا]]، [[کامرون]]، تنها ۲۱–۱۴ عدد باقی مانده‌است.<ref>{{پک|Tumenta|Kok|van Rijssel|Buij|۲۰۱۰|ف=Threat of rapid extermination of the lion (Panthera leo leo) in Waza National Park|ص=|زبان=en}}</ref>
 
مراقبت از هر دو شیر آفریقایی و آسیایی نیازمند پاسداری از [[منطقه حفاظت‌شده|مناطق محافظت شده]] و [[پارک ملی|پارک‌های ملی]] است؛ از بهترین این مناطق می‌توان به [[پارک ملی اتوشا]] در [[نامیبیا]]، [[پارک ملی سرنگتی]] در [[تانزانیا]]، و [[پارک ملی کروگر]] در شرق [[آفریقای جنوبی]] اشاره کرد. در بیرون این مناطق برخورد میان شیرها و انسان‌ها اغلب به کشته شدن شیرها منجر می‌شود.<ref>{{پک|Sunquist|Sunquist|۲۰۰۲|ک=Wild Cats of the World|ص=۲۹۹–۳۰۰|زبان=en}}</ref><ref>{{یادکرد| نشانی = http://news.nationalgeographic.com/news/2003/07/0716_030716_lions.html| عنوان = Lions vs. Farmers: Peace possible?| ناشر = [[مجله جغرافیای ملی|National Geographic]]| سال=2003| تاریخ بازدید = 18 April 2012|پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/68IjupLwT| تاریخ بایگانی =9 June 2012|زبان=en}}</ref> در هند، که در آن واپسین پناهگاه شیرهای آسیایی در جنگل گیر قرار دارد، مشکلات متعددی در زمینه برخورد شیرها با انسان و کشته شدن دام با مردم محلی و مسوولان محیط زیست وجود دارند.<ref>{{پک|Saberwal|Gibbs|Chellam|Johnsingh|۱۹۹۴|ف=Lion–Human Conflict in the Gir Forest, India|ص=|زبان=en}}</ref> طرح‌هایی برای ایجاد زیستگاه دومی در ایالت [[مادایا پرادش]] برای واپسین شیرهای آسیایی باقی‌مانده به منظور کمک به باقی‌ماندن و رشد [[تنوع ژنتیکی]] در میان این‌گونه انجام شده‌اند ولی موفقیت‌آمیز نبوده‌اند.<ref>{{پک|Sunquist|Sunquist|۲۰۰۲|ک=Wild Cats of the World|ص=۲۹۷|زبان=en}}</ref>
۹۴

ویرایش