تفاوت میان نسخه‌های «سومین شورای قسطنطنیه»

== زمینه ==
[[مونوفیزیت‌ها]] از نتیجه شورای قسطنطنیه در سال ۵۵۳ خشنود نشدند. تلاش‌های دیگری به عمل آمد تا رضایت آنان بیشتر جلب شود. سرگیوس؟، اسقف قسطنطنیه، راه حلی پیشنهاد کرد که آن را از سوروس انطاکیه‌ای به عاریت گرفته بود که مونوفیزیتی میانه‌رو بود. بر طبق این راه حل، مسیح دارای یک انرژی (الهی - انسانی بود که توسط آن، هم اعمال الاهی و هم اعمال انسانی را به جا می‌آورد. بر اساس این راه حل، قسطنطنیه مجدداً با مصر متحد می‌گشت؛ اما در این مورد، اعتراضاتی از سوی اسقف [[اورشلیم]] مطرح گشت. پس از آن، [[سرگیوس]] راه حل دیگری پیشنهاد کرد که طبق آن عیسی مسیح دارای یک اراده بود. پاپ [[هونوریوس]] در سال ۶۳۸ با این راه حل موافقت کرد و در سال ۶۳۸ وی و سرگیوس یک بیانیه ایمان منتشر کردند. این بیانیه به مباحث مربوط به یک انرژی یا دو انرژی در وجود مسیح پایان داد و در مقابل، اعلان کرد که «عیسی مسیح صاحب یک اراده» بود. این موضوع در بیانیه چنان صریح مطرح شد که حتی [[نستوریوس]] نیز جرئت نکرد بگوید عیسی مسیح صاحب دو اراده بود. اما پس از چند سال، پاپ دیگری به نام یوحنای چهارم، این دیدگاه را که عیسی مسیح صاحب یک اراده بود، محکوم کرد این نگرش یک ارادگی خوانده می‌شود). [[ماکسیموس]] معترف نیز با این نگرش مخالفت کرد. در سال ۶۴۹ پاپ مارتین، شورایی در روم تشکیل داد که این شورا در نهایت، اعلام داشت عیسی مسیح صاحب دو اراده بود. پس از آن، مخالفت روم با نگرش یک ارادگی همراه با مدارا و مماشات بود، تا زمان پاپ آگاتو (۶۸۱ تا ۶۷۸) که وی امپراتور روم را ترغیب کرد تا موجبات تشکیل شورای دیگری را در قسطنطنیه فراهم سازد.
 
== شورا ==
 
== منابع ==
۲۸٬۳۴۴

ویرایش