تفاوت میان نسخه‌های «برش‌نگاری با گسیل پوزیترون»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
مقالات اصلی: فهرست رادیوتراپی های PET و Fludeoxyglucose
 
[[:en:Radionuclide|رادیونوکلئید]] هایی که در اسکن پت استفاده می شوند، معمولا [[ایزوتوپ]] ها با [[نیمه‌عمر|نیمه عمر]] کوتاه مانند [[کربن]] 11 (~ 20 دقیقه)، [[نیتروژن]] 13 (~ 10 دقیقه)، [[اکسیژن]] 15 (~ 2 دقیقه)، [[فلوئور]] 18 (~ 110 دقیقه)، [[گالیم]] 68 (~ 67 دقیقه)، [[زیرکونیم]] 89 (~ 78.41 ساعت)،<ref>{{Cite journal|date=2018-11-03|title=Radionuclide|url=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Radionuclide&oldid=867118029|journal=Wikipedia|language=en}}</ref> [32] یا [[روبیدیم|روبیدیوم]] 82 (~ 1.27 دقیقه). این رادیونوکلئید ها یا به ترکیباتی که به طور طبیعی توسط بدن مورد استفاده قرار می گیرند مانند گلوکز (یا آنالوگ های گلوکز)، [[آب]] یا [[آمونیاک]] یا مولکول هایی که به گیرنده ها و یا سایر سایت های فعالیت دارویی متصل می شوند، متصل می شوند. چنین ترکیبات برچسب دار به عنوان رادیوتراپی شناخته می شوند. فن آوری PET می تواند برای ردیابی مسیر بیولوژیکی هر ترکیب در انسان های زنده (و همچنین بسیاری از گونه های دیگر) نیز مورد استفاده قرار گیرد، در صورتی که با ایزوتوپ PET قابل تشخیص باشد.بنابراین، فرآیندهای خاصی که می توانند با PET مورد بررسی قرار گیرند، عملا بی حد و حصر هستند و رادیوتراپی برای مولکول های هدف و فرآیندهای جدید همچنان سنتز می شود؛ همانطور که از این نوشتار، در حال حاضر ده ها تن در استفاده بالینی و صدها مورد استفاده در تحقیقات وجود دارد. در حال حاضر [هنگامی که] رادیوتراپی رایج ترین در پت اسکن بالینی پلاسما فلورایدوکسو گلوکوز (همچنین به نام FDG یا فلوتیکسی گلوکز)، یک آنالوگ از گلوکز است که با فلورین 18 برچسب گذاری می شود. این رادیوتراپی در اصل همه اسکن برای انکولوژی و اکثر اسکن در مغز اعصاب استفاده می شود و در نتیجه اکثریت کل رادیوتراپی (> 95٪) مورد استفاده در اسکن PET و PET را تشکیل می دهد.با توجه به نیمه کوتاه عمر اکثر رادیو ایزوتوپهای پرتوی پوزیترون، رادیوتراپی ها به طور سنتی با استفاده از یک [[شتاب‌دهنده حلقوی|سیکلوترون]] در نزدیکی دستگاه تصویربرداری PET تولید می شوند. نیمه عمر فلوئور 18 به اندازه کافی بلند است که رادیوتراپی هایی که دارای فلوئور 18 می باشند می توانند به صورت تجاری در محل های خارج از محل تولید شوند و به مراکز تصویربرداری منتقل شوند. اخیرا ژنراتورهای [[روبیدیم|روبیدیوم]] 82 به صورت تجاری در دسترس بوده اند. [33] اینها حاوی [[استرانسیم]] 82 هستند که با جذب الکترون برای تولید روتادیوم-82 انتشار پوزیترون فرو می ریزند.
 
=== انتشار ===
[[پرونده:PET-schema.png|بندانگشتی|طرح فرایند PET]]
برای انجام اسکن، یک ایزوتوپ تریسی رادیواکتیو کوتاه مدت به موضوع زندگی تزریق می شود (معمولا به گردش خون). هر اتم ردیاب شیمیایی به یک مولکول فعال زیست شناختی تبدیل شده است. یک دوره انتظار وجود دارد در حالی که مولکول فعال در بافت های متمرکز متمرکز می شود؛ سپس موضوع در اسکنر تصویربرداری قرار می گیرد. مولکول که برای این منظور بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، فلوئوریدسوکسی گلوکز (FDG)، یک قند F-18 است که مدت زمان انتظار آن یک ساعت است. در حین اسکن، یک رکورد غلظت بافت به عنوان کشش تریسی ایجاد می شود.همانطور که رادیو ایزوتوپ تحت تجزیه انتشار پوزیترون (همچنین به عنوان پتای بتا مثبت شناخته می شود)، پوزیترون، یک ضد عنصر الکترون با شار مخالف را منتشر می کند. پوزیترون منتشر شده در بافت برای یک فاصله کوتاه (معمولا کمتر از 1 میلیمتر است اما وابسته به ایزوتوپ است) [34] سفر می کند، که در آن زمان انرژی جنبشی را از دست می دهد، تا زمانی که به نقطه ای که می تواند با الکترون ارتباط برقرار کند، تاخیر کند. 35] این برخورد هر دو الکترون و پوزیترون را نابود می کند و یک جفت فوتون های نابود کننده (گاما) ایجاد می کند که در جهت تقریبا مخالف حرکت می کنند. این ها هنگامی که آنها در یک دستگاه اسکن می رسند، ایجاد می شوند و موجب نوردهی می شوند که توسط فوتومولتیپایر ها یا فوتودیوئید ها (سی APD) به دست می آید. این تکنیک به تشخیص همزمان یا همزمان دو فوتون که در جهت تقریبا مخالف حرکت می کند بستگی دارد (دقیقا در مرکز مرکزی محدوده ی توده ی آنها کاملا مخالف است، اما اسکنر هیچ راهی برای دانستن آن ندارد، و به همین جهت یک جهت کوچک ساخته شده است تحمل گرما) فوتون هایی که به "جفت" های زمانی (به عنوان مثال در یک پنجره زمانی از چند نانو ثانیه) وارد نمی شوند، نادیده گرفته می شوند.
برای انجام اسکن، یک [[ایزوتوپ]] تریسی رادیواکتیو کوتاه مدت به موضوع زندگی تزریق می شود (معمولا به گردش خون). هر اتم ردیاب شیمیایی به یک مولکول فعال زیست شناختی تبدیل شده است. یک دوره انتظار وجود دارد در حالی که مولکول فعال در بافت های متمرکز متمرکز می شود؛ سپس موضوع در اسکنر تصویربرداری قرار می گیرد. مولکول که برای این منظور بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، [[:en:Fludeoxyglucose_(18F)|فلوئوریدسوکسی]] گلوکز (FDG)، یک قند F-18 است که مدت زمان انتظار آن یک ساعت است. در حین اسکن، یک رکورد غلظت بافت به عنوان کشش تریسی ایجاد می شود.
 
برای انجام اسکن، یک ایزوتوپ تریسی رادیواکتیو کوتاه مدت به موضوع زندگی تزریق می شود (معمولا به گردش خون). هر اتم ردیاب شیمیایی به یک مولکول فعال زیست شناختی تبدیل شده است. یک دوره انتظار وجود دارد در حالی که مولکول فعال در بافت های متمرکز متمرکز می شود؛ سپس موضوع در اسکنر تصویربرداری قرار می گیرد. مولکول که برای این منظور بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، فلوئوریدسوکسی گلوکز (FDG)، یک قند F-18 است که مدت زمان انتظار آن یک ساعت است. در حین اسکن، یک رکورد غلظت بافت به عنوان کشش تریسی ایجاد می شود.همانطور که رادیو ایزوتوپ تحت تجزیه انتشارا[[پوزیترون|نتشار پوزیترون]] (همچنین به عنوان پتای بتا مثبت شناخته می شود)، پوزیترون، یک ضد عنصر الکترون با شار مخالف را منتشر می کند. پوزیترون منتشر شده در بافت برای یک فاصله کوتاه (معمولا کمتر از 1 میلیمتر است اما وابسته به ایزوتوپ است) [<ref>{{Cite journal|last=Quarantelli|first=Mario|last2=Prinster|first2=Anna|date=2007-01-23|title=Michael E. Phelps (ed) PET: physics, instrumentation and scanners. Springer, New York, 2006, 130 pp, 77 illustrations. Hardcover. $59.95. ISBN-10: 0-387-32302-3, ISBN-13: 978-0-387-32302-2|url=http://dx.doi.org/10.1007/s00259-006-0353-6|journal=European Journal of Nuclear Medicine and Molecular Imaging|volume=34]|issue=5|pages=799–799|doi=10.1007/s00259-006-0353-6|issn=1619-7070}}</ref> سفر می کند، که در آن زمان انرژی جنبشی را از دست می دهد، تا زمانی که به نقطه ای که می تواند با الکترون ارتباط برقرار کند، تاخیر کند. <ref>{{Cite journal|last=Quarantelli|first=Mario|last2=Prinster|first2=Anna|date=2007-01-23|title=Michael E. Phelps (ed) PET: physics, instrumentation and scanners. Springer, New York, 2006, 130 pp, 77 illustrations. Hardcover. $59.95. ISBN-10: 0-387-32302-3, ISBN-13: 978-0-387-32302-2|url=http://dx.doi.org/10.1007/s00259-006-0353-6|journal=European Journal of Nuclear Medicine and Molecular Imaging|volume=34|issue=5|pages=799–799|doi=10.1007/s00259-006-0353-6|issn=1619-7070}}</ref>35] این برخورد هر دو الکترون و پوزیترون را نابود می کند و یک جفت فوتون های نابود کننده (گاما) ایجاد می کند که در جهت تقریبا مخالف حرکت می کنند. این ها هنگامی که آنها در یک دستگاه اسکن می رسند، ایجاد می شوند و موجب نوردهی می شوند که توسط فوتومولتیپایر ها یا فوتودیوئید ها (سی APD) به دست می آید. این تکنیک به تشخیص همزمان یا همزمان دو فوتون که در جهت تقریبا مخالف حرکت می کند بستگی دارد (دقیقا در مرکز مرکزی محدوده ی توده ی آنها کاملا مخالف است، اما اسکنر هیچ راهی برای دانستن آن ندارد، و به همین جهت یک جهت کوچک ساخته شده است تحمل گرما) فوتون هایی که به "جفت" های زمانی (به عنوان مثال در یک پنجره زمانی از چند نانو ثانیه) وارد نمی شوند، نادیده گرفته می شوند.
 
=== محلی سازی رویداد نابودی پوزیترون ===
مهم ترین بخش از تلفات الکترون-پوزیترون موجب می شود که دو فوتون گاما 511 کیلووات در حدود تقریبا 180 درجه به یکدیگر منتقل شوند؛ از این رو، ممکن است منبع خود را در کنار یک خط مستقیم از همپوشانی (که همچنین خط پاسخ یا LOR نامیده می شود) قرار دهیم. در عمل، LOR دارای عرضی غیر صفر است زیرا فوتونهای خروجی دقیقا به فاصله 180 درجه از یکدیگر فاصله ندارند. اگر زمان حل و فصل آشکارسازها کمتر از 500 پیکوس،[[پیکوثانیه]]، به جای حدود 10 [[نانو]] [[ثانیه (درجه)|ثانیه]] باشد، ممکن است این رویداد را به یک بخش از وتر، که طول آن با وضوح زمان سنج آشکارساز تعیین می شود، قرار دهیم. با بهبود وضوح زمان، [[نسبت سیگنال به نویز]] (SNR) تصویر بهبود خواهد یافت و نیاز به رویدادهای کمتر برای دستیابی به همان کیفیت تصویر است. این تکنولوژی هنوز معمول نیست، اما در برخی از سیستم های جدید موجود است. [36]
 
=== بازسازی تصویر ===
۱۶

ویرایش