تفاوت میان نسخه‌های «۲۳ سال»

۱٬۲۳۶ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
افزودن مطالب بیشتر برای آشنایی با کتاب ۲۳ سال (+ منبع)
(خنثی‌سازی ویرایش 25097302 توسط 5.120.149.97 (بحث))
برچسب: خنثی‌سازی
(افزودن مطالب بیشتر برای آشنایی با کتاب ۲۳ سال (+ منبع))
برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
{{بی‌طرفی}}
'''''بیست و سه سال''''' (منظور: ۲۳ سال دورۀ پیغمبری محمد بن عبدالله)، کتابی دربارهٔ زندگی [[محمد]] پیامبر [[اسلام]] نوشتهٔ [[علی دشتی]]، نویسنده و پژوهشگر ایرانی است. این کتاب در سال [[۱۹۷۳ (میلادی)|۱۹۷۳]] میلادی نوشته شده‌است اما به دلایلی بدون ذکر نام نویسنده<ref name="qnvu6">{{یادکرد وب | عنوان=DAŠTĪ, ʿALĪ – Encyclopaedia Iranica | وب‌گاه=Encyclopædia Iranica | تاریخ=1982-01-16 | سال=1982 | پیوند=http://www.iranicaonline.org/articles/dasti-ali | کد زبان=en | تاریخ بازبینی=2018-01-31}}‏</ref> در سال [[۱۹۷۴ (میلادی)|۱۹۷۴]] در [[بیروت]] انتشار یافته‌استیافته است.
 
بهرام چوبینه در پیش‌گفتار کتاب ۲۳ سال، نوشته است: «[روح الله] خمینی در صفحات نخست کتاب [ولایت فقیه] خود می‌پرسد: آیا قوانینی که پیامبر اسلام در راه بیان و تبلیغ و نشر و اجرای آن، بیست و سه سال زحمت طاقت‌فرسا کشید، فقط برای مدت محدودی بود؟! علی دشتی این پرسش را... با زیرکی و دلیری، در کتاب بی‌همتای بیست و سه سال، پاسخ می‌گوید».<ref>http://www.perslit.com/23-Saal-ali-dashti-bahramchubineh.pdf</ref>
همچنین می‌نویسد: «وی... در صدد یک چالش علنی علیه خرافات و عقاید پوچ مذهبیونی برآمد که از نادانی و ناآگاهی توده مذهبی، سود می‌برند. وی معتقد بود [که] نه بحث بر سر تاریخ اسلام و اندیشه‌های اسلامی، در انحصار ملایان حوزه علوم دینی است و نه زمان سکوت در مقابل امواج کوه‌پیکر خرافات است».<ref>http://www.perslit.com/23-Saal-ali-dashti-bahramchubineh.pdf</ref>
 
علی دشتی پس از [[انقلاب ۱۳۵۷ ایران]]، در حالی که که در میانهٔ دههٔ هشتاد زندگی‌اش بود، دستگیر، زندانی و در [[دادگاه انقلاب]] به اتهام نوشتن کتاب ''بیست و سه سال'' و [[نقد اسلام]]، به اعدام محکوم شد.<ref>[http://www.bbc.com/persian/iran/2012/12/121203_l44_naraghi_ehsan_sociologist احسان نراقی؛ آن که ملامت کشید و خوش ماند]، بی‌بی‌سی فارسی</ref> دشتی نوشته‌های خود را توسط گروه‌های زیر زمینی مخالف دولت ایران منتشر ساخت.<ref>خیانت در گزارش تاریخ، ج ۱ صفحهٔ ۶–۸</ref> این کتاب از کتاب‌های ممنوعه در ایران به‌شمار می‌آید.