باز کردن منو اصلی

تغییرات

ابرابزار
{{Royal house|surnameدودمان خوارزم شاه
|coat of arms=[[پرونده:Seljuqs Eagle.svg|200px]]|caption=[[عقاب دوسر]]، به‌عنوان نماد توسط بیشتر حاکمان سلجوقی شامل [[علاءالدین کیقباد|کی‌قباد یکم]] استفاده می‌شد.|country=[[امپراتوری سلجوقی]]<br />{{سخ}}[[سلجوقیان روم|سلطان‌نشین روم]]|titles=*[[امپراتوری سلجوقی|سلطان امپراتوری سلجوقی]]
* [[سلجوقیان روم|سلطان روم]]
* [[فهرست فرمانروایان دمشق|امیر دمشق]]
* [[فهرست فرمانروایان حلب|امیر حلب]]|founding year=سدۀسدهٔ دهم میلادی – [[سلجوق]]|dissolution=<small>'''دمشق''':</small><br/>{{سخ}}۱۱۰۴ – [[محی‌الدین بقتاش|بقتاش]] توسط [[طغتكينطغتکین]] خلع‌شد.{{سخ}}<small>'''سلجوقی کبیر''':</small><br/>{{سخ}}۱۱۹۴ – [[طغرل سوم]] در جنگ با [[علاءالدین تکش|تکش]] کشته‌شد.{{سخ}}<small>'''روم''':</small><br/>{{سخ}}۱۳۰۷– [[مسعود دوم]] کشته‌شد.|nationality=}}{{تاریخ ایران}}
 
'''دودمان سلجوق (سلاجقه، آل‌سلجوق)'''، دودمانییک دودمان [[غز]] [[سنی]] بودند که در سده‌های پنجم تا ششم هجری قمری، بر بخش‌های پهناوری از [[غرب آسیا|آسیای غربی]] و [[آسیای صغیر]] نظیر [[ایران]]، [[روم باستان|روم]]، [[افغانستان|افغان]]، [[شام (سرزمین)|شام]]، [[ارمنستان|ارمن]]، گستره‌های [[عرب]] و [[مردم آذری|ترک]] و دیگر نقاط وسیع فرمان می‌راندند. مؤسس این سلسله [[طغرل بیک]] نام داشت که خود از نوادگان [[سلجوق]] بود و با شکست [[سلطان مسعود غزنوی]]، در [[نیشابور]] بر تخت نشست.
 
سلطنت دودمان سلجوق دو دوره متمایز داشت، یکی دوره اقتدار که عصر سه پادشاه نخستین آنان یعنی [[طغرل بیک|طغرل]]، [[آلب ارسلان]] و [[ملکشاه]] را شامل است و دیگر دوره ضعف و انحطاط که پس از مرگ ملکشاه آغاز می‌گردد. سلطنت سلاجقه بزرگ که پایگاه‌شان [[خراسان]] بود تا سال ۵۵۲ برقرار بود، و بعدها در نتیجه بروز اختلافات بر سر جانشینی میان شاهزادگان، اقتدار مرکزی از میان می‌رود، و در نتیجه سلطنت آنان به چند قسمت تجزیه و تقسیم می‌گردد: بدین ترتیب سلجوقیان سوریه تا اوایل قرن ششم و سلجوقیان [[عراق]] و [[سلجوقیان کرمان|کرمان]] و کردستان تا اواخر سده ششم و سلجوقیان [[آسیای کوچک]] تا اواخر سده هفتم در قلمرو خود حکمرانی داشتند.<ref>خسروشاهی، رضا: شعر و ادب فارسی در کشورهای همسایه (آسیای صغیر) تا سده دهم هجری. تهران: چاپخانه دانشگاه تربیت معلم. مهر ماه ۱۳۵۴. ص۱۰.</ref>
در پی مناشقات پی در پی با سلطان تکش خوارزمشاه پس از چندی، بار دیگر او علیه طغرل سوم برخاست و رهسپار [[عراق]] شد. طغرل نیز از [[همدان]] بیرون آمده و در روز بیست و چهارم جمادی الثانی ۵۹۰ ق، از [[ری]] به آهنگ مبارزه با تکش، سپاه خود را در برابر سپاه [[خوارزمشاهیان]] به صف آورد. نهایت، به سبب خیانت فرماندهان و بزدلی سپاهیان سلجوقی، طغرل یکه و تنها در میدان باقی ماند. دشمنان نیز او را محاصره کرده و به قتل آوردند.
 
و بدین سبب با مرگ او، سلسله سلجوقیان در ایران فرو پاشید.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=|وب‌گاهوبگاه=|نشانی=http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=طغرل+بن+ارسلان+سلجوقی&SSOReturnPage=Check&Rand=0|عنوان=طغرل بن ارسلان (طغرل سوم سلجوقی)}}</ref>
 
== سلسله‌های دستاورد ==