باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
افزودن جعبه> (درخواست کاربر:Babooneh) +املا+تمیز+
{{Infobox Government agency
|agency_name=Iran Cultural Heritage, Handicraft and Tourism Organization (ICHTO)
|nativename=آرم استاد مهدی اکبری بکرآباد / سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران
|nativename_a=
|nativename_r=
|logo=Image:Iran Cultural Heritage Organization logo.svg
|logo_width=200px
|logo_caption=Original logo from 2006
|seal=
|seal_width=
|seal_caption=
|formed=1985
|preceding6=Office of Tourists and publicity (1935 to 1941)
|preceding5=Touring Council (1941 to 1954)
|preceding4=Office of Tourism (1954 to 1963)
|preceding3=Ministry of Intelligence and Tourism (1974 to 1979)
|preceding2=Deputy of Touring and Pilgrimage in Ministry of Islamic Guidance (1979 to 1991)
|preceding1=Touring and Tourism Organization (1991 to 2003)
|jurisdiction=[[ایران]]
|headquarters=[[تهران]]
|employees=7,200 (2013)
|budget=375 billion [[تومان]] (2014)
|chief1_name=[[علی‌اصغر مونسان]]
|chief1_position=
|parent_agency=
|website={{URL|http://www.ichto.ir/}}
|footnotes=
}}
[[پرونده:Iran Cultural Heritage Organization logo.svg|بندانگشتی]]
[[پرونده:The building of Cultural Heritage, Handcrafts and Tourism Organization.JPG|230px|بندانگشتی|چپ|ساختمان پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در خیابان امام خمینی تهران]]
در سال ۱۳۴۳ وزارت فرهنگ و هنر تأسیس و مدیریت‌های مختلفی در قلمرو میراث فرهنگی همچون اداره کل موزه‌ها، مرکز باستان‌شناسی ایران، دفتر آثار تاریخی، اداره کل موزه‌های سنتی، موزه ایران باستان، اداره کل بناهای تاریخی، سازمان حفاظت از آثار باستانی و… تشکیل شد.
 
==== پیروزی انقلاب اسلامی و انحلال وزارت فرهنگ و هنر<ref name=":0" /><ref name=":1" /> ====
با پیروزی [[انقلاب ۱۳۵۷ ایران|انقلاب اسلامی]]، وزارت فرهنگ و هنر منحل و برخی از وظایف این وزارتخانه که مأموریت‌های میراث فرهنگی داشتند به دو وزارتخانه انتقال داده شد؛ وزارت فرهنگ و آموزش عالی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
 
 
==== اداره امور جهانگردی (۱۳۳۳) ====
در سال ۱۳۳۳ با توجه به اهمیت روزافزون جنبه‌های اقتصادی و تحکیم مبانی حسن تفاهم میان مردم کشورهای مختلف که مورد توجه دولت وقت قرار گرفت در وزارت کشور اداره‌ای به نام «اداره امور جهانگردی» تأسیس شد. این اداره طی دوره جدید فعالیت خود، موفق به انجام خدمات زیربنایی چندی در زمینه‌های مختلف توسعه گردشگری کشور شد که از آن جمله پیشنهاد تهیه قوانینی مربوط به ورود و خروج اتباع بیگانه را نام برد.<ref name="1125.ir" />
 
==== شورای عالی جهانگردی (۱۳۴۰) ====
در دیماه ۱۳۸۰ اولین کمیته رسمی راهنمایان ایرانگردی در زیر مجموعه سازمان ایرانگردی توسط دفتر هماهنگی با حضور ۱۰ نفر از راهنمایان منتخب دفتر هماهنگی شروع بکار کردند. در فروردین ۱۳۸۱ کمیته تصمیم گرفت که اقدام به تشکیل صنف راهنمایان نماید. پس از هماهنگی با دفتر هماهنگی سازمان ایرانگردی و جهانگردی و تدارک و تدوین اساسنامه اولین هیئت مؤسس تشکیل گردید. در دیماه ۱۳۸۱ با تشکیل اولین جلسه هماهنگی راهنمایان تصمیم به ادامه کار گرفته شد و در اسفندماه مجوز تشکیل جامعه راهنمایان ایرانگردی از طرف دفتر حقوقی سازمان صادر و در ۴ مرداد ۱۳۸۲ هیئت مؤسس اقدام به تشکیل اولین مجمع برای رای اعتماد به اساسنامه برگزار گردید. ۱۱۰ راهنما از ۱۳۵ نفر رای اعتماد به اساسنامه دادند. با رای اعتماد به اساسنامه هیئت مؤسس اقدام بر برگزاری انتخابات هیئت مدیره نمود. در اولین انتخابات از بین کاندیداهای حاضر ۹ نفر اصلی و ۲ نفر علی‌البدل و ۳ بازرس انتخاب شدند. این [[انتخابات]] با حضور نمایند ه سازمان ایرانگردی و جهانگردی آقای رحیم پور و نماینده دفتر هماهنگی آقای جمشیدی، رسمیت جلسه را مورد تأیید قرار دادند. از این رو جامعه راهنمایان به عنوان بدنه اصلی صنف راهنمایان زیر نظر سازمان ایرانگردی و جهانگردی وقت که زیر نظر وزارت ارشاد بود، شروع بکار کرد و در زمانی که معاونت امور سیاحتی و زیارتی به سازمان ایرانگردی و جهانگردی منتقل شد؛ جامعه راهنمایان نیز تحت نظر سازمان ایرانگردی و جهانگردی قدیم و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری جدید قرار داده شد.
 
=== تاریخچه صنایع‌دستی<ref name=":0" /><ref name=":1" /> ===
در اواخر قرن ۱۹ چند روحانی و تاجر مانند مجدالاسلام کرمانی، سیدجمال‌الدین واعظ اصفهانی، میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین و محمد حسین کازرونی انجمنی برای پیشرفت مصرف تولیدات بومی در اصفهان افتتاح کردند. میرزا تقی‌خان امیرکبیر نیز تعدادی کارگاه محلی برای تولید لباس نظامی، پارچه، سرامیک، ظروف بلور، درشکه و لوازم مختلف خانگی احداث کرد. با این حال تا پیش از انقلاب مشروطیت هیچ قانونی دربارهٔ صنایع‌دستی تدوین نشد. در سال ۱۳۲۸ هجری قمری، مجلس شورا «قانون اداری وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» را تصویب کرد و بعد از انقلاب مشروطیت نام وزارت معارف به وزرات معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه تغییر کرد. اما پس از آن دوباره همه چیز به دست فراموشی سپرده شد تا اینکه در سال ۱۳۴۷ شمسی با تصویب هیئت وزیران، مرکز صنایع‌دستی وابسته به وزارت اقتصاد وظیفه ساماندهی و هماهنگ نمودن وضعیت صنایع‌دستی کشور را به عهده گرفت.
 
در سال ۱۳۸۳ قانون تأسیس سازمان صنایع‌دستی ایران به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و نهایتاً پس از دگرگونی‌های فراوان در سال ۱۳۸۵ به عنوان یکی از معاونت‌های سازمان میراث فرهنگی به این سازمان پیوست.
 
=== ادغام سازمان ایرانگردی و جهانگردی و سازمان میراث فرهنگی<ref name=":0" /><ref name=":1" /> ===
چنانچه آمد، سازمان میراث فرهنگی- براساس قانون، به وزارت فرهنگ و آموزش عالی سپرده شد. در سال ۱۳۷۲ شورای عالی اداری طی جلسه ۱۸/۱/۱۳۷۲ به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و به منظور هماهنگی و افزایش کارایی و اثربخشی سازمان میراث فرهنگی کشور و تمرکز در مدیریت دستگاه‌های فرهنگی، سازمان میراث فرهنگی کشور از وزارت فرهنگ و آموزش عالی منفک و به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ملحق شد. براساس بند ۳ مصوبه مزبور، کلیه اختیارات و مسئولیتهای وزیر و وزارت فرهنگ و آموزش عالی در رابطه با موضوع وظایف اجرایی سازمان میراث فرهنگی به وزیر و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انتقال می‌یابد.
 
{{کابینه جمشید آموزگار}}
{{کابینه علی امینی}}
 
{{موزه‌های ایران}}
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:میراث}}
 
[[رده:سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری|سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری]]
[[رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۵ (میلادی) در ایران]]
۳٬۸۹۲٬۰۹۹

ویرایش